Έρευνα ΟΤΟΕ: Μισθοί που δεν φτάνουν και αδιαφανή bonus

Πίσω από τη δημόσια εικόνα των υψηλών τραπεζικών κερδών αναδεικνύεται ένα λιγότερο προβεβλημένο πεδίο, που αφορά το παιχνίδι των μετοχών, των bonus και των εσωτερικών ανταμοιβών. Την ίδια ώρα, η τάξη των τραπεζοϋπαλλήλων, η οποία ιστορικά συνδέθηκε με μεγάλες εργασιακές κατακτήσεις, όπως η καθιέρωση του πενθημέρου που στη συνέχεια επεκτάθηκε σε όλους τους εργαζόμενους από το ΠΑΣΟΚ το 1981, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με αυξανόμενη οικονομική πίεση.

Τα υπερκέρδη των τραπεζών, σε μεγάλο βαθμό αφορολόγητα λόγω της αναβαλλόμενης φορολογίας, τροφοδοτούνται από χρεώσεις που χαρακτηρίζονται αδιαφανείς, από σχεδόν μηδενικές αποδόσεις στις καταθέσεις και από ένα εργασιακό μοντέλο που στηρίζεται σε υψηλή ένταση, ανεπαρκείς αμοιβές και εξάντληση του προσωπικού.

Η έρευνα της ΟΤΟΕ για μισθούς, bonus και φόρτο εργασίας

Τα ευρήματα έρευνας πεδίου που πραγματοποιήθηκε την περίοδο Μαρτίου – Απριλίου 2026 από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ και την ΟΤΟΕ, με συμμετοχή 4.452 τραπεζοϋπαλλήλων από 11 πιστωτικά ιδρύματα, καταγράφουν μια εικόνα βαθιάς δυσαρέσκειας. Το δείγμα αντιστοιχεί περίπου στο 15% των εργαζομένων του κλάδου.

Σχεδόν επτά στους δέκα εργαζόμενους, ποσοστό 67,4%, δηλώνουν ότι ο μισθός τους δεν ανταποκρίνεται στις ευθύνες της θέσης τους. Παράλληλα, το 66,7% αμφισβητεί τη διαφάνεια στον τρόπο κατανομής των bonus και των ανταμοιβών απόδοσης, στοιχείο που φωτίζει το εσωτερικό καθεστώς ανισότητας στις τράπεζες.

Πάνω από έξι στους δέκα τραπεζοϋπαλλήλους, ποσοστό 64,4%, θεωρούν ότι οι αμοιβές τους είναι άδικες σε σχέση με συναδέλφους που βρίσκονται σε αντίστοιχες θέσεις. Ακόμη πιο βαρύ είναι το εύρημα ότι περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους, 54,1%, δηλώνουν πως ο μισθός τους δεν επαρκεί για την κάλυψη βασικών αναγκών.

Η πίεση δεν περιορίζεται στις αποδοχές. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι, ποσοστό 45,2%, αναφέρουν ότι εργάζονται συχνά εκτός ωραρίου χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Μόλις ένας στους πέντε, 20,2%, εκτιμά ότι η ψηφιακή κάρτα εργασίας έχει συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της πληρωμής των υπερωριών.

Η έλλειψη προσωπικού, οι διαρκείς αναδιοργανώσεις και η πίεση στόχων συνθέτουν ένα εκρηκτικό εργασιακό περιβάλλον. Πάνω από οκτώ στους δέκα εργαζόμενους, 84,3%, δηλώνουν ότι ο φόρτος εργασίας έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ το 83,8% αναφέρει ότι εργάζεται συχνά υπό ασφυκτική πίεση χρόνου και αυστηρές προθεσμίες.

Σχεδόν οκτώ στους δέκα, ποσοστό 79,3%, καταγράφουν έντονη πίεση για την επίτευξη στόχων. Την ίδια στιγμή, το 65,7% θεωρεί ότι ο φόρτος εργασίας υπερβαίνει τις διαθέσιμες ώρες του κανονικού ωραρίου, ενώ το 64,3% διαφωνεί με την άποψη ότι οι στόχοι απόδοσης είναι τεκμηριωμένοι και ρεαλιστικοί.

Εργασιακή εξουθένωση και τοξικό περιβάλλον

Η οικονομική καχεξία των τραπεζοϋπαλλήλων συνοδεύεται από έντονα σημάδια εργασιακής εξουθένωσης. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, περίπου επτά στους δέκα εργαζόμενους, ποσοστό 69,2%, δηλώνουν ότι η τράπεζα στην οποία εργάζονται δεν λαμβάνει ενεργά μέτρα για την πρόληψη του burnout.

Στην ίδια ενότητα των ευρημάτων καταγράφεται ότι ένα σημαντικό τμήμα των εργαζομένων εμφανίζει δυσπιστία απέναντι στις πολιτικές πρόληψης της επαγγελματικής εξάντλησης, ενώ οι καλές συναδελφικές σχέσεις παραμένουν από τα λίγα θετικά στοιχεία του εργασιακού περιβάλλοντος. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα, ποσοστό 84,5%, δηλώνουν ότι διατηρούν καλές σχέσεις με τους συναδέλφους τους.

Η εικόνα επιβαρύνεται από τα περιστατικά αποκλεισμού, παρενόχλησης και τοξικής συμπεριφοράς. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι, 45,1%, δηλώνουν ότι έχουν υπάρξει μάρτυρες τέτοιων φαινομένων, ενώ περίπου τέσσερις στους δέκα, 38,7%, αναφέρουν ότι έχουν βιώσει οι ίδιοι αντίστοιχες συμπεριφορές.

Η δυσαρέσκεια αποτυπώνεται και στη συνολική στάση απέναντι στην εργασία. Σχεδόν οι μισοί τραπεζοϋπάλληλοι, ποσοστό 49,5%, δηλώνουν καθόλου ή λίγο ικανοποιημένοι από τη δουλειά τους. Παράλληλα, το 40,9% αναφέρει ότι σίγουρα ή μάλλον θα αναζητούσε άλλη εργασία, γεγονός που δείχνει την έκταση της κρίσης σε έναν κλάδο ο οποίος εμφανίζει κερδοφορία προς τα έξω, ενώ στο εσωτερικό του συσσωρεύει εργασιακή πίεση, ανισότητες και απογοήτευση.