Φλωρίδης: «Ο πόνος δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτική στρατηγική»

Από την προσωπική τραγωδία στην πολιτική ανάγνωση
Τη θέση ότι η Μαρία Καρυστιανού «εκ των υστέρων αποδεικνύεται πως μπέρδεψε τον προσωπικό της πόνο με μια πολιτική επιδίωξη» διατύπωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης σε δηλώσεις του. Μιλώντας το πρωί της Πέμπτης 22 Ιανουαρίου στον ΣΚΑΪ και ερωτηθείς για την πολιτική απήχηση που φέρεται να έχει, βάσει της τελευταίας δημοσκόπησης της Pulse, υποστήριξε πως δεν υπάρχει ζήτημα προς σχολιασμό, καθώς στο κοινοβουλευτικό σύστημα η αντιπαράθεση διεξάγεται αποκλειστικά μεταξύ υπαρκτών πολιτικών κομμάτων.

Στη συνέχεια, ξεκαθάρισε ότι ουδέποτε επιδίωξε σύγκρουση με συγγενείς θυμάτων. Όπως ανέφερε, όταν ρωτήθηκε αν αισθάνεται δικαιωμένος για τη στάση του στην υπόθεση των Τεμπών, απάντησε αρνητικά, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει αίσθημα δικαίωσης σε μια εθνική τραγωδία όπου χάθηκαν ανθρώπινες ζωές και παιδιά.

Η αντιπαράθεση για τα Τέμπη και η «τιμωρία» της κοινωνίας

Ο υπουργός κατηγόρησε πολιτικά κόμματα ότι λειτούργησαν με μοναδικό στόχο να πληγεί η κυβέρνηση, επιχειρώντας –όπως είπε– να εμποδίσουν τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Υποστήριξε ότι τα αφηγήματα που προωθήθηκαν, και οδήγησαν μαζικά πολίτες στους δρόμους, βασίστηκαν σε ψευδείς ισχυρισμούς, οι οποίοι απαξίωσαν τη Δικαιοσύνη. Όπως ανέφερε, το βασικό ψέμα αφορούσε την ύπαρξη παράνομου φορτίου, στο οποίο αποδόθηκε η έκρηξη και ο θάνατος των θυμάτων, καθώς και η υποτιθέμενη συγκάλυψη από την κυβέρνηση.

Σύμφωνα με τον Γιώργο Φλωρίδη, η ουσιαστική τιμωρία για αυτά τα ψεύδη είναι η ίδια η συνείδηση της κοινωνίας, που αισθάνεται εξαπατημένη, καθώς κινητοποιήθηκε με ειλικρινή συναισθήματα. Επανέλαβε ότι η ανακριτική διαδικασία για τα Τέμπη υπήρξε υποδειγματική και ολοκληρώθηκε σε χρόνο σαφώς συντομότερο από αντίστοιχες ευρωπαϊκές υποθέσεις.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, σημειώνοντας ότι η ίδρυση πολιτικού κόμματος είναι μια μακρά και απαιτητική διαδικασία. Υπογράμμισε ότι το συγκεκριμένο ζήτημα έχει επιλυθεί στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες και πως, εφόσον προκύψει συγκροτημένο πολιτικό εγχείρημα, τότε και μόνο τότε θα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικής κρίσης.