Φωνή Λογικής: «Το Αιγαίο ανήκει στους Έλληνες: Ως πότε η ανοχή»;

Αν μια κυβέρνηση αδυνατεί να προστατεύσει τους πολίτες της στα σύνορα της χώρας, αν στέκεται αμέτοχη ενώ Έλληνες ψαράδες καταδιώκονται από τουρκικά σκάφη, αν παρακολουθεί με σταυρωμένα χέρια τις επαναλαμβανόμενες προκλήσεις, τότε δεν της απομένει τίποτε άλλο παρά να παραιτηθεί και να παραδώσει τη σκυτάλη σε εκείνους που έχουν τη βούληση να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Η Ελλάδα χρειάζεται ηγεσία με αποφασιστικότητα, που θα υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία στην πράξη — όχι με λόγια, όχι με ευχολόγια, όχι με ατέρμονες συσκέψεις και διπλωματικούς ελιγμούς που καλλιεργούν ψευδαισθήσεις ασφάλειας.

Το πρόσφατο περιστατικό στο Θρακικό Πέλαγος, ανάμεσα στη Θάσο και τη Σαμοθράκη, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμα «επεισόδιο». Είναι ένα γεγονός με σοβαρότατη εθνική διάσταση. Τα ντοκουμέντα είναι αδιάψευστα: τα βίντεο που κυκλοφορούν δείχνουν τουρκικά σκάφη της ακτοφυλακής να απωθούν ελληνικά αλιευτικά από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, με τους Έλληνες ψαράδες να καταγγέλλουν ευθέως ότι απειλούνται, υβρίζονται και δέχονται ακόμη και πυροβολισμούς στον αέρα.

Το πλέον ανησυχητικό, όμως, είναι η απουσία αντίδρασης. Οι ψαράδες φωνάζουν «Μας κυνηγούν οι Τούρκοι μέσα στην Ελλάδα, το κράτος πουθενά» — κι αυτό δεν είναι απλώς μια κραυγή αγωνίας. Είναι ένα χαστούκι στην κρατική απάθεια, στον θεσμικό εφησυχασμό, στη στρατηγική της «ήρεμης δύναμης» που καταλήγει να νομιμοποιεί την τουρκική επιθετικότητα.

Ο πρόεδρος των Γρι-Γρι Καβάλας και αντιπρόεδρος της Ένωσης Γρι-Γρι Ελλάδας, κ. Γιάννης Μανιός, περιγράφει χωρίς περιστροφές την πραγματικότητα: τουρκικά σκάφη φτάνουν ακόμα και 4-6 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Σαμοθράκης. Οι απειλές εναντίον των Ελλήνων αλιέων είναι συνεχείς, ενώ οι πυροβολισμοί έχουν πλέον μετατραπεί σε «κανονικότητα». Πού είναι το Λιμενικό; Πού είναι η Πολιτεία; Πού είναι η διπλωματική αντίδραση; Πόσο ακόμα θα κρατάτε την ψυχραιμία σας όταν αυτή η ψυχραιμία μεταφράζεται σε φόβο, παραίτηση, και τελικά συνθηκολόγηση;

Δεν είναι τυχαία ούτε η χρονική στιγμή, ούτε η επιλογή της περιοχής. Οι τουρκικές παραβιάσεις επεκτείνονται σταθερά και μεθοδικά. Αν σήμερα ανεχόμαστε αυτές τις επιθέσεις στο Θρακικό Πέλαγος, αύριο θα βρεθούμε να διαπραγματευόμαστε τη δική μας παρουσία στον Θερμαϊκό. Τα σύνορα δεν φυλάσσονται με ανακοινώσεις, αλλά με πράξεις. Και οι πολίτες δεν προστατεύονται με διαπιστώσεις, αλλά με αποφασιστικότητα.

Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Εξωτερικών επιλέγει τον δρόμο των χαμηλών τόνων, σε σημείο που φτάνει στα όρια της υπόκλισης. Μια κυβέρνηση που διακηρύσσει τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, δεν μπορεί να σιωπά όταν αυτό ποδοπατείται στα ίδια της τα θαλάσσια σύνορα. Μια πολιτεία που θέλει να σέβεται τον εαυτό της, δεν μπορεί να ανέχεται άλλο την ταπείνωση των ανθρώπων της που παλεύουν καθημερινά για το ψωμί τους στη θάλασσα, με κίνδυνο τη ζωή τους.

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν κρύβεται και δεν συμβιβάζεται. Δηλώνει χωρίς περιστροφές: η Ελλάδα δεν είναι και δεν θα γίνει προτεκτοράτο κανενός. Το Αιγαίο δεν είναι γκρίζα ζώνη, είναι ελληνικό. Κι όσο κι αν κάποιοι βολεύονται πίσω από την αδράνεια, την αποφυγή, τη διγλωσσία, η κοινωνία δεν θα μείνει σιωπηλή. Οι Έλληνες απαιτούν εθνική αξιοπρέπεια, απαιτούν ασφάλεια, απαιτούν υπεράσπιση. Και αν η σημερινή ηγεσία δεν μπορεί να το πράξει, τότε οφείλει να δώσει το λόγο ξανά στον λαό. Γιατί οι Έλληνες δεν θα ανεχθούν άλλο την εθνική ταπείνωση.