Ο πολίτης τρέχει για μια παρατυπία, κι εδώ ούτε 500.000€ σε πρόστιμα και παρανομίες αρκούν; Πλεύρη, Γιαλιτάκη, Μαυρογιάννη, έτσι χτίζεται η νομιμότητα;
ΡΕΠΟΡΤΑΖ | ΗΡΑΚΛΕΙΟ – ΑΘΑΝΑΤΟΙ | 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026
Αποκαλυπτική συζήτηση στον FLASH Κρήτης 95,8 με τον Αντώνη Μαυρογιάννη της Πολεοδομίας Ηρακλείου και την Άννα Δρημησκιανάκη από την πλευρά των αντιδρώντων κατοίκων. Στο επίκεντρο, οι κατασκευές στον χώρο Σκουλούδη, τα διαφορετικά έγγραφα, η παρέμβαση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, η διακοπή εργασιών και η μεταγενέστερη αλλαγή στάσης της υπηρεσίας.
Η υπόθεση της σχεδιαζόμενης δομής προσωρινής υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών στους Αθανάτους Ηρακλείου αποκτά πλέον μια νέα, ιδιαίτερα σοβαρή διοικητική και θεσμική διάσταση. Δεν πρόκειται μόνο για τη διαφωνία ανάμεσα στους κατοίκους και την κυβέρνηση σχετικά με την επιλογή του χώρου. Στο προσκήνιο έρχονται πλέον ερωτήματα για το πώς εφαρμόζεται η πολεοδομική νομοθεσία, ποιος καθορίζει τα όρια των αρμοδιοτήτων των υπηρεσιών και γιατί μια αρχική απόφαση διακοπής εργασιών ακολούθησε διαφορετική υπηρεσιακή αντιμετώπιση.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Νίκου Κυριακάκη στον FLASH Κρήτης 95,8, δύο παρεμβάσεις ανέδειξαν τις διαφορετικές προσεγγίσεις στην υπόθεση: εκείνη του Αντώνη Μαυρογιάννη, προϊσταμένου της Πολεοδομίας Ηρακλείου, και εκείνη της Άννας Δερμησκιανάκη, που μετέφερε τις καταγγελίες και τις ενστάσεις των κατοίκων.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε σε μια αντιπαράθεση για μια σκηνή, μια κατασκευή ή ένα υπηρεσιακό έγγραφο. Έφερε στο επίκεντρο ένα θεμελιώδες ερώτημα:
Μπορεί μια κατασκευή να αντιμετωπίζεται αρχικά ως πολεοδομική παράβαση και στη συνέχεια να επιτρέπεται η εκτέλεση εργασιών στον ίδιο χώρο, επειδή το αρμόδιο Υπουργείο επικαλείται ειδική νομοθεσία; Και ποιος ελέγχει αν οι συγκεκριμένες εργασίες πράγματι καλύπτονται από αυτήν; αλλα ο τιτλος του ρεπορταζ τα λέει 'ολα
(Αθάνατοι: Ο πολίτης για μια παρατυπία τρέχει και δεν φτάνει, αλλά εδώ ούτε 500.000 ευρώ σε πρόστιμα και καταγγελλόμενες παρανομίες αρκούν; Κύριοι Πλεύρη, Γιαλιτάκη και Μαυρογιάννη, πότε θα καταλάβετε ότι πάνω στην παρανομία δεν χτίζεται νομιμότητα;)
Η παραδοχή Μαυρογιάννη για το «λάθος» στον χαρακτηρισμό της δομής
Από τα πρώτα λεπτά της συνέντευξης τέθηκε το ζήτημα του χαρακτηρισμού της εγκατάστασης ως «ανοιχτής» ή «κλειστής» δομής, καθώς στα έγγραφα και στις δημόσιες αναφορές εμφανίζονται διαφορετικοί όροι.
Ο Αντώνης Μαυρογιάννης αναγνώρισε ότι στο τελευταίο έγγραφο της υπηρεσίας αναγράφηκε εκ παραδρομής ο όρος «ανοιχτή δομή», αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη για τη συγκεκριμένη διατύπωση.
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι ο καθορισμός του χαρακτήρα της δομής δεν αποτελεί αρμοδιότητα της Πολεοδομίας αλλά του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, σύμφωνα με τις σχετικές διοικητικές αποφάσεις.
Η επισήμανση αυτή έχει ουσιαστική σημασία, καθώς ο χαρακτηρισμός, ο τρόπος λειτουργίας και το νομικό καθεστώς της εγκατάστασης συνδέονται με τις αρμοδιότητες των κρατικών αρχών και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται.
Το ερώτημα, επομένως, δεν εξαντλείται σε ένα λεκτικό λάθος. Αφορά και το κατά πόσο οι υπηρεσίες και οι πολίτες έχουν στη διάθεσή τους σαφή και πλήρη ενημέρωση για το ακριβές καθεστώς της εγκατάστασης.
Πέντε εκθέσεις αυτοψίας και καταγραφή αυθαίρετων κατασκευών
Ο προϊστάμενος της Πολεοδομίας περιέγραψε το ιστορικό των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν μετά τις καταγγελίες των κατοίκων.
Όπως ανέφερε, η υπηρεσία δέχθηκε αιτήματα για έλεγχο σε δύο ακίνητα που συνδέονται με τον κ. Σκουλούδη και πραγματοποίησε αυτοψίες, καταγράφοντας πολεοδομικές παραβάσεις.
Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν συνταχθεί συνολικά πέντε εκθέσεις αυτοψίας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων γειτονικών ακινήτων.
Στις περιπτώσεις όπου διαπιστώθηκαν παραβάσεις, ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες διοικητικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης της διακοπής εργασιών και της ενημέρωσης των αρμόδιων αρχών.
Η αρχική αυτή δραστηριότητα της υπηρεσίας αναγνωρίστηκε ακόμη και από την πλευρά των κατοίκων, οι οποίοι δεν αμφισβήτησαν ότι η Πολεοδομία ανταποκρίθηκε στις πρώτες καταγγελίες.
Η αντιπαράθεση εντοπίζεται στη συνέχεια: τι άλλαξε μετά την εμπλοκή του Υπουργείου και γιατί η δεύτερη κατασκευή δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο;
Η παρέμβαση του Υπουργείου και οι ειδικές πολεοδομικές εξαιρέσεις
Στο πιο ουσιαστικό σημείο της συνέντευξης, ο κ. Μαυρογιάννης εξήγησε ότι, κατά τη διαδικασία ελέγχου των εργασιών για τη δημιουργία της δομής, υπήρξε ενημέρωση από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου σχετικά με την εφαρμογή ειδικού νομοθετικού πλαισίου.
Σύμφωνα με την τοποθέτησή του, οι συγκεκριμένες διατάξεις επιτρέπουν εργασίες που είναι αναγκαίες για τη δημιουργία και λειτουργία δομών υποδοχής, χωρίς να απαιτούνται οι συνήθεις πολεοδομικές εγκρίσεις, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Πολεοδομία δεν μπορεί να επιβάλει διακοπή σε εργασίες που εμπίπτουν νόμιμα σε αυτό το ειδικό πλαίσιο.
Πράγματι, το άρθρο 16 του Ν. 4375/2016 περιλαμβάνει προβλέψεις για εγκαταστάσεις υποδοχής και φιλοξενίας, επιτρέποντας ορισμένες εργασίες κατά παρέκκλιση των γενικών πολεοδομικών διατάξεων. Η εφαρμογή αυτών των εξαιρέσεων, ωστόσο, εξαρτάται από τις νόμιμες προϋποθέσεις και τις σχετικές διοικητικές πράξεις.
Αυτή ακριβώς η διάκριση βρίσκεται στον πυρήνα της υπόθεσης των Αθανάτων.
Η ύπαρξη ειδικής νομοθεσίας δεν απαντά από μόνη της σε όλα τα ερωτήματα σχετικά με κάθε επιμέρους κατασκευή, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, τυχόν απαλλοτριωμένες εκτάσεις ή την ασφάλεια της πρόσβασης.
Απαιτείται να αποσαφηνιστεί ποιες εργασίες καλύπτονται συγκεκριμένα από την εξαίρεση, ποια διοικητική πράξη επιτρέπει την εκτέλεσή τους και ποια υπηρεσία έχει την ευθύνη ελέγχου της εφαρμογής της.
Η δεύτερη σκηνή και η διαφορετική αντιμετώπιση
Ένα από τα πιο επίμαχα θέματα ήταν η κατασκευή δεύτερης σκηνής στον χώρο.
Από την πλευρά των κατοίκων τέθηκε το ερώτημα γιατί η πρώτη κατασκευή αποτέλεσε αντικείμενο καταγραφής και διακοπής εργασιών, ενώ στη δεύτερη περίπτωση η Πολεοδομία επικαλέστηκε το ειδικό νομοθετικό καθεστώς.
Ο κ. Μαυρογιάννης επέμεινε ότι η υπηρεσία λειτουργεί με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και όχι με προσωπικά ή πολιτικά κριτήρια.
Η Άννα Δερμησκιανάκη, ωστόσο, αμφισβήτησε τη διαφοροποίηση αυτή. Υποστήριξε ότι και στην πρώτη περίπτωση είχαν χρησιμοποιηθεί μεταλλικά στοιχεία πακτωμένα με τσιμέντο, ενώ έθεσε ζήτημα κατασκευών σε έκταση που, σύμφωνα με τις καταγγελίες της, έχει απαλλοτριωθεί για έργο οδοποιίας και διαπλάτυνσης του δρόμου.
Εφόσον επιβεβαιωθούν αυτά τα στοιχεία, προκύπτει αυτοτελές ζήτημα σχετικά με τα όρια της απαλλοτρίωσης και την επιτρεπόμενη χρήση της έκτασης.
Μια ειδική πολεοδομική εξαίρεση δεν πρέπει να συγχέεται αυτομάτως με απεριόριστο δικαίωμα επέμβασης σε οποιαδήποτε έκταση.
Το ποιος έχει νόμιμη εξουσία χρήσης του χώρου και υπό ποιους όρους αποτελεί ζήτημα που χρειάζεται συγκεκριμένη τεκμηρίωση.
Τα έγγραφα της 5ης, 13ης και 14ης Νοεμβρίου – Γιατί ενημερώθηκαν αργότερα οι καταγγέλλοντες;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι καταγγελίες της Άννας Δερμησκιανάκη σχετικά με τη διαδικασία κοινοποίησης των εγγράφων της Πολεοδομίας.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, μετά την αυτοψία της 27ης Οκτωβρίου ακολούθησε έγγραφο στις 5 Νοεμβρίου, το οποίο περιλάμβανε διακοπή οικοδομικών εργασιών και κοινοποιήθηκε σε αρμόδιους φορείς, στην Αστυνομία και στην πλευρά Σκουλούδη.
Ωστόσο, οι κάτοικοι που είχαν προχωρήσει στις καταγγελίες ενημερώθηκαν, όπως υποστηρίζει, στις 13 Νοεμβρίου, παραλαμβάνοντας αρχικά έγγραφο με διαφορετικό περιεχόμενο, χωρίς την ίδια αναφορά στη διακοπή των εργασιών.
Κατά την ίδια, μόλις στις 14 Νοεμβρίου παρέλαβαν το σχετικό έγγραφο της διακοπής.
Η διαφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, στο ενδιάμεσο διάστημα πραγματοποιήθηκαν εργασίες και τοποθετήθηκε δεύτερη σκηνή.
Η κα Δρημησκιανάκη άσκησε κριτική και στη στάση της Αστυνομίας, υποστηρίζοντας ότι οι εργασίες συνεχίστηκαν χωρίς την αναμενόμενη παρέμβαση.
Από την πλευρά του, ο κ. Μαυρογιάννης εξήγησε ότι οι εκθέσεις αυτοψίας διαβιβάζονται στην Αστυνομία και κοινοποιούνται στον Δήμο για τις προβλεπόμενες ενέργειες, ενώ υποστήριξε ότι η υπηρεσία είχε επανειλημμένα δεχθεί και ενημερώσει εκπροσώπους των κατοίκων.
Παραμένουν, πάντως, αναπάντητα συγκεκριμένα ερωτήματα:
-
Γιατί οι καταγγέλλοντες έλαβαν μεταγενέστερα ενημέρωση;
-
Γιατί, σύμφωνα με τις καταγγελίες, το αρχικό έγγραφο που παρέλαβαν είχε διαφορετικό περιεχόμενο;
-
Ποιες ακριβώς εργασίες πραγματοποιήθηκαν κατά το διάστημα που ίσχυε η διακοπή;
-
Πότε ενημερώθηκε η Αστυνομία για τη δυνατότητα συνέχισης συγκεκριμένων εργασιών και βάσει ποιας πράξης;
Οι απαντήσεις προϋποθέτουν εξέταση των πρωτοκολλημένων εγγράφων, των αποδεικτικών κοινοποίησης και του ακριβούς περιεχομένου των διοικητικών αποφάσεων.
17 Νοεμβρίου: Η αλλαγή που προκάλεσε νέο κύκλο αντιδράσεων
Σημείο καμπής στην υπόθεση αποτελεί το νέο έγγραφο της Πολεοδομίας στις 17 Νοεμβρίου, με το οποίο διαφοροποιήθηκε η προηγούμενη αντιμετώπιση των εργασιών που συνδέονται με τη δημιουργία της δομής.
Η εξέλιξη αυτή έχει επιβεβαιωθεί και από τη δημοσιοποίηση στοιχείων του υπηρεσιακού εγγράφου, σύμφωνα με τα οποία η Πολεοδομία έκρινε ότι οι ειδικές διατάξεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας υπερισχύουν για εργασίες που πραγματοποιούνται αποκλειστικά για την προετοιμασία και εγκατάσταση της κρατικής δομής.
Η Άννα Δρhμησκιανάκη υποστήριξε ότι είχε προηγηθεί παρέμβαση του Υπουργείου, ενώ αναφέρθηκε και σε ένσταση του γενικού γραμματέα Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο, Σπύρου Σταθούλη, στο αρμόδιο Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ).
Κατά την άποψή της, η Πολεοδομία όφειλε να αναμένει την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας αντί να προχωρήσει σε νέα υπηρεσιακή πράξη.
Εδώ βρίσκεται και ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της υπόθεσης.
Η μεταγενέστερη αλλαγή στάσης οφείλεται σε νέα νομικά δεδομένα, σε διαφορετική ερμηνεία της ήδη ισχύουσας νομοθεσίας ή σε νέα διοικητική πράξη του Υπουργείου;
Το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί αποκλειστικά με πολιτικές εκτιμήσεις ή καταγγελίες περί πιέσεων.
Χρειάζεται η ακριβής αλληλουχία των αποφάσεων και των υπηρεσιακών εγγράφων, ώστε να διαπιστωθεί με ποια αιτιολογία μεταβλήθηκε η αρχική αντιμετώπιση.
Οι καταγγελίες για πιέσεις και η ευθύνη της δημοτικής αρχής
Η κα Δερμησκιανάκη προχώρησε ακόμη περισσότερο, μεταφέροντας αναφορές για ανησυχία υπαλλήλων της Πολεοδομίας σχετικά με ενδεχόμενους ελέγχους και την απόδοση ευθυνών.
Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν καταγγελίες της και δεν τεκμηριώνουν από μόνοι τους ότι ασκήθηκαν παράνομες πιέσεις.
Θέτουν, όμως, ζήτημα θεσμικής προστασίας των υπηρεσιακών διαδικασιών, ιδιαίτερα όταν μια τοπική διοικητική υπηρεσία καλείται να εφαρμόσει διατάξεις που ερμηνεύονται διαφορετικά από εμπλεκόμενους φορείς.
Στο πλαίσιο αυτό, η εκπρόσωπος των κατοίκων αναφέρθηκε στον δήμαρχο Ηρακλείου, Αλέξη Καλοκαιρινό, ζητώντας πιο ενεργή παρέμβαση για τη διασφάλιση της νομιμότητας και τη στήριξη των δημοτικών υπαλλήλων.
Παράλληλα, έθεσε θέμα κοινοβουλευτικού ελέγχου και ενδεχόμενης εισαγγελικής διερεύνησης.
Από την πλευρά του, ο Αντώνης Μαυρογιάννης υπερασπίστηκε τη λειτουργία της υπηρεσίας, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει λόγο να ντρέπεται για τις ενέργειές της και ότι η εφαρμογή του νόμου δεν μπορεί να υποκατασταθεί από προσωπικές αντιπαραθέσεις με τον κ. Σκουλούδη ή οποιονδήποτε άλλο εμπλεκόμενο.
Το ζήτημα της οδικής ασφάλειας – Ένας κίνδυνος που απαιτεί αυτοτελή εξέταση
Πέρα από τις πολεοδομικές διαφορές, η συνέντευξη ανέδειξε και ένα δεύτερο, εξίσου σημαντικό ζήτημα: την κυκλοφοριακή ασφάλεια.
Η Άννα Δερμησκιανάκη υποστήριξε ότι ο δρόμος που εξυπηρετεί την εγκατάσταση παρουσιάζει προβλήματα ορατότητας, λόγω της γεωμετρίας του και της ταχύτητας των διερχόμενων οχημάτων.
Σύμφωνα με την ίδια, η είσοδος και έξοδος οχημάτων από τη δομή μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους ατυχημάτων, ιδιαίτερα εφόσον δεν υπάρχει κατάλληλα διαμορφωμένη κυκλοφοριακή σύνδεση.
Αναφέρθηκε μάλιστα σε τροχαίο περιστατικό που, όπως είπε, είχε σημειωθεί την προηγούμενη ημέρα.
Οι ανησυχίες για την πρόσβαση στην εγκατάσταση έχουν τεθεί και σε άλλες δημόσιες παρεμβάσεις κατοίκων της περιοχής.
Το ζήτημα αυτό δεν εξαντλείται στο αν μια κατασκευή εξαιρείται από την υποχρέωση έκδοσης οικοδομικής άδειας.
Απαιτείται να εξακριβωθεί αν υπάρχει εγκεκριμένη και ασφαλής κυκλοφοριακή σύνδεση, αν έχουν πραγματοποιηθεί οι προβλεπόμενοι έλεγχοι από τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες και εάν η σχεδιαζόμενη χρήση του ακινήτου έχει αξιολογηθεί ως προς τον πρόσθετο κυκλοφοριακό φόρτο.
Τα 13.500 ευρώ μηνιαίως και οι πολιτικές ευθύνες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής της, η κα Δερμησκιανάκη έθεσε ζήτημα οικονομικής διαχείρισης, αναφέροντας ότι η μηνιαία μίσθωση του κτιρίου ανέρχεται σε 13.500 ευρώ.
Το ποσό προκύπτει από τη δήλωσή της στη συνέντευξη και χρειάζεται επιβεβαίωση από τη σχετική σύμβαση μίσθωσης.
Αν επιβεβαιωθεί, αντιστοιχεί σε 162.000 ευρώ σε ετήσια βάση, χωρίς να συνυπολογίζονται πρόσθετες δαπάνες διαμόρφωσης, συντήρησης ή λειτουργίας.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στις πολιτικές ευθύνες για τη νομοθετική ρύθμιση που επικαλείται το Υπουργείο, με την κα Δερμησκιανάκη να ασκεί κριτική στους βουλευτές που υποστήριξαν τη σχετική τροπολογία.
Παράλληλα, επέκρινε συνολικά τη μεταναστευτική πολιτική και τον τρόπο οργάνωσης της υποδοχής αιτούντων άσυλο, προτείνοντας διαφορετικές πολιτικές επιλογές.
Η κριτική αυτή αφορά ευρύτερες κυβερνητικές αποφάσεις και πρέπει να διακρίνεται από την εξέταση της πολεοδομικής νομιμότητας της συγκεκριμένης εγκατάστασης.
Οι κάτοικοι ζητούν απαντήσεις – Η Πολεοδομία επικαλείται τα όρια των αρμοδιοτήτων της
Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε με την Άννα Δερμησκιανάκη να απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής στις κινητοποιήσεις, υποστηρίζοντας ότι η διαμαρτυρία δεν πρέπει να περιορίζεται στις αναρτήσεις και στα σχόλια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η ίδια ευχαρίστησε τον Νίκο Κυριακάκη για τη δημοσιογραφική κάλυψη των κινητοποιήσεων και την ανάδειξη των θέσεων των κατοίκων.
Από την πλευρά του, ο Αντώνης Μαυρογιάννης είχε προηγουμένως επισημάνει ότι η υπηρεσία του δεν έχει αρμοδιότητα να αποφασίζει αν πρέπει ή όχι να λειτουργήσει μια δομή μεταναστών σε συγκεκριμένη περιοχή.
Όπως υποστήριξε, ο ρόλος της είναι να εξετάζει τα ζητήματα που εμπίπτουν στην πολεοδομική νομοθεσία και να εφαρμόζει τις ισχύουσες διατάξεις.
Η διαφορά ανάμεσα στις δύο τοποθετήσεις είναι χαρακτηριστική: η Πολεοδομία επικαλείται συγκεκριμένα όρια αρμοδιοτήτων, ενώ οι κάτοικοι ζητούν να αποδειχθεί ότι τα όρια αυτά εφαρμόζονται με συνέπεια και χωρίς διαφορετική μεταχείριση.
Το κρίσιμο ερώτημα: Ποιος ελέγχει την εφαρμογή του νόμου όταν το ίδιο το κράτος κατασκευάζει;
Από όσα ακούστηκαν στη ραδιοφωνική εκπομπή, προκύπτει ότι η υπόθεση των Αθανάτων δεν είναι απλώς μια τοπική αντιπαράθεση για τη χωροθέτηση δομής μεταναστών.
Είναι και μια υπόθεση που δοκιμάζει τη σαφήνεια των διοικητικών αποφάσεων, τη διαφάνεια των διαδικασιών και τη δυνατότητα των πολιτών να γνωρίζουν ποια νομοθεσία εφαρμόζεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
Η Πολεοδομία υποστηρίζει ότι ενήργησε σύμφωνα με τον νόμο.
Το Υπουργείο επικαλείται ειδικές διατάξεις για τις εγκαταστάσεις υποδοχής και φιλοξενίας.
Οι κάτοικοι καταγγέλλουν διαφορετική αντιμετώπιση κατασκευών, καθυστερημένη κοινοποίηση εγγράφων και αλλαγή στάσης μετά την παρέμβαση της κεντρικής διοίκησης.
Αυτές οι διαφορετικές θέσεις δεν αποδεικνύουν αυτομάτως παρανομία ούτε αίρουν την ανάγκη ελέγχου.
Αναδεικνύουν, όμως, την ανάγκη να δοθούν δημόσια συγκεκριμένες απαντήσεις, συνοδευόμενες από τα αντίστοιχα έγγραφα.
Γιατί εκδόθηκε αρχικά διακοπή εργασιών; Ποιο ακριβώς στοιχείο οδήγησε στη μεταγενέστερη διαφοροποίηση; Τι ισχύει για τη δεύτερη σκηνή; Πώς αντιμετωπίζεται η καταγγελλόμενη επέμβαση σε απαλλοτριωμένη έκταση; Και ποια αρχή αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφαλή λειτουργία του χώρου;
Το σημαντικότερο, ίσως, ερώτημα αφορά την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς:
Όταν μια υπηρεσία διαπιστώνει πολεοδομικές παραβάσεις και στη συνέχεια επικαλείται ειδικές νομοθετικές διατάξεις για την άρση περιορισμών, πώς διασφαλίζεται ότι η αλλαγή στηρίζεται αποκλειστικά στον νόμο και όχι σε παρεμβάσεις ή πιέσεις;
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με γενικές διαβεβαιώσεις. Χρειάζεται πλήρης δημοσιοποίηση των σχετικών πράξεων, τεκμηριωμένη διοικητική αιτιολογία και έλεγχος από τα αρμόδια όργανα.
Γιατί το ουσιαστικό ζητούμενο στους Αθανάτους δεν είναι μόνο αν θα λειτουργήσει η συγκεκριμένη δομή.
Είναι αν οι πολίτες μπορούν να γνωρίζουν, με σαφήνεια και αποδείξεις, ποιος αποφασίζει, ποιος ελέγχει και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη.
Πιο Δημοφιλή
Πιο Πρόσφατα
Ιρανικό δίκτυο σχεδίαζε δολοφονία Ελληνοϊσραηλινού
ΣΔΙΤ 50,6 εκατ. για 12 σχολεία και πάρκο στα Χάνια