Ο Στέφανο Ντομενικάλι μιλά με σαφήνεια για την πορεία της Formula 1. Σε συνέντευξή του στο Motorsport.com, ο διευθύνων σύμβουλος του θεσμού περιγράφει το πρωτάθλημα ως εξαιρετικό και σημειώνει ότι η κατηγορία βρίσκεται σε μια θέση που δεν έχει καταγραφεί ξανά. Η εικόνα αυτή στηρίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία.
Οι τρεις πρώτοι αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2026 στη Formula 1, σε Αυστραλία, Κίνα και Ιαπωνία, έφεραν μέση αύξηση 25% στη συνολική τηλεθέαση σε περισσότερες από δέκα μεγάλες αγορές. Τα στοιχεία δείχνουν μια σταθερή τάση που αφορά τόσο τις παραδοσιακές όσο και τις νέες αγορές.
Η προσέλευση των θεατών κινείται στην ίδια κατεύθυνση. Στο Άλμπερτ Παρκ της Μελβούρνης, σχεδόν 484.000 άνθρωποι βρέθηκαν στις εξέδρες μέσα στο τριήμερο, σημειώνοντας νέο ρεκόρ και αύξηση περίπου 4% σε σχέση με το 2025. Στη Σαγκάη, οι θεατές έφτασαν περίπου τις 230.000, αριθμός που αποτελεί την υψηλότερη επίδοση των τελευταίων είκοσι ετών. Στη Σουζούκα, η αύξηση ξεπέρασε το 18%.
Οι νέοι τεχνικοί κανονισμοί που εφαρμόζονται φέτος φέρνουν μεγάλες αλλαγές στη Formula 1. Περιλαμβάνουν νέα αεροδυναμική προσέγγιση και υβριδικές μονάδες ισχύος με διαφορετική διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας, στοιχεία που επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη των αγώνων.
Στις 20 Απριλίου, οι επικεφαλής των ομάδων θα συναντηθούν για να εξετάσουν πιθανές προσαρμογές που μπορούν να εφαρμοστούν από το Grand Prix του Μαϊάμι. Το βασικό θέμα είναι η διαχείριση της ενέργειας, που έχει ήδη καθοριστικό ρόλο στη στρατηγική.
Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν και τον τρόπο που εξελίσσονται οι αγώνες. Περισσότερη στρατηγική σημαίνει μεγαλύτερη αβεβαιότητα, περισσότερες εναλλαγές και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το τηλεοπτικό κοινό.
Την ίδια στιγμή, προκύπτει ένα ζήτημα για την εικόνα του πρωταθλήματος. Οι εμπλεκόμενοι φορείς έχουν διαφορετικές απόψεις για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει η Formula 1.
Το κοινό επίσης δεν είναι ενιαίο. Υπάρχει το παραδοσιακό ευρωπαϊκό και τεχνικά εξοικειωμένο κοινό που δίνει έμφαση στην απόδοση, και ένα νεότερο, διεθνές κοινό που ενδιαφέρεται περισσότερο για το θέαμα, το περιεχόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ιστορίες γύρω από τους οδηγούς.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα ιδιαίτερο σκηνικό. Η Formula 1 καταγράφει πολύ υψηλά νούμερα, ενώ ένα μέρος των φιλάθλων δυσκολεύεται να ταυτιστεί με όσα βλέπει.
Οι προσπεράσεις είναι περισσότερες και βασίζονται σε μηχανισμούς διαχείρισης. Οι κατατακτήριες έχουν γίνει πιο σύνθετες. Οι αγώνες έχουν μεγαλύτερη μεταβλητότητα, με τη διαχείριση της ενέργειας να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο πρόεδρος και CEO της Formula 1, Stefano Domenicali, σχολιάζοντας το συγκεκριμένο θέμα, δήλωσε: «Κάποιοι λένε ότι τα προσπεράσματα είναι τεχνητά. Τι είναι τεχνητό; Τα προσπεράσματα είναι προσπεράσματα».
Έτσι είναι; Δικαιολογεί κάθε προσπέρασμα τον όρο; Κάποιοι θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μόνο ένα -μικρότερο- ποσοστό των προσπερασμάτων που έχουμε δει από το 2011, ήταν «πραγματικά», δηλαδή αυτά που είχαν πραγματοποιηθεί χωρίς τη χρήση DRS. Ακόμα και έτσι όμως, ο οδηγός έπρεπε να «κερδίσει» το προσπέρασμα, να παλέψει για αυτό για να το ολοκληρώσει.
Στα δικά μας μάτια, ένα προσπέρασμα το οποίο προκύπτει από το γεγονός ότι ένα μονοθέσιο έχει ξεμείνει από μπαταρία και πηγαίνει με 30-40 χλμ./ώρα πιο αργά στην ευθεία, δεν μπορεί να συγκριθεί με μία μάχη στο όριο της πρόσφυσης, όπου ένας οδηγός έχει καταφέρει να περάσει μπροστά «με το σπαθί του». Μπορεί οι συνεχείς εναλλαγές θέσεων να φαίνονται ωραίες στην οθόνη, και χωρίς την κατάλληλη πληροφόρηση, οι τηλεθεατές δεν γνωρίζουν απαραίτητα γιατί πραγματοποιήθηκε οποιοδήποτε προσπέρασμα.
Το αντεπιχείρημα πάει κάπως έτσι: «Δηλαδή τι; Θα προτιμούσατε να επιστρέψουμε σε μία εποχή που βλέπουμε προσπεράσματα με το σταγονόμετρο;» Φυσικά και όχι, αλλά κατά την ταπεινή προσωπική μας άποψη, είναι υποκρισία να τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι. Βέβαια, τι περίμενες από τον Domenicali να πει για το πολύτιμο -αξίας δισεκατομμυρίων- προϊόν του; Ότι έχει γίνει ένα… μαύρο χάλι επειδή να υπέκυψε στις απαιτήσεις των κατασκευαστών μονάδων ισχύος που ήθελαν να εισέλθουν στην F1, χωρίς να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που θα προέκυπταν από αυτές;
Διότι το γεγονός ότι τα μονοθέσια θα επιβράδυναν στο τέλος των ευθειών και οι οδηγοί θα αναγκάζονταν να σηκώνουν το πόδι τους από το γκάζι σε αυτές για να φορτίσουν την -υπερβολικά μικρή- μπαταρία, ήταν ήδη γνωστό από το 2024. Θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι νωρίτερα. Αλλά ίσως αυτό να προκαλούσε αντιδράσεις από τους νεοεισερχόμενους. Οπότε, αφέθηκε ως είχε.
Και φτάσαμε στο 2026, με μία… καυτή πατάτα στα χέρια. Το σχέδιο «εξυγίανσης» δείχνει ότι θα πάρει περισσότερο από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί, καθώς FIA και F1 δεν θέλουν να προβούν σε εσπευσμένες αντιδράσεις αλλά θέλουν να επέμβουν σταδιακά, με ένα σχέδιο δύο φάσεων: στο GP Μαϊάμι και μετά στο GP Βαρκελώνης στα μέσα Ιουνίου. Θα έχουμε φτάσει δηλαδή ήδη στο καλοκαίρι.
Και σε τι βαθμό θα λειτουργήσει αυτή η «εξυγίανση»; Θα είναι σε επίπεδο που θα μπορεί να πει κανείς ότι είναι αξιοπρεπές; Δυστυχώς αμφιβάλλουμε. Τουλάχιστον για φέτος. Μπορεί με την εξέλιξη των μονάδων ισχύος και των μονοθεσίων, οι κατασκευαστές να φτάσουν σε ένα σημείο απόδοσης όπου δεν θα χρειάζεται lift & coast. Αλλά πότε θα μπορεί πραγματικά να συμβεί αυτό δεν είναι γνωστό. Έως τότε τι θα συμβαίνει λοιπόν; Θα βλέπουμε ένα show το οποίο διχάζει τις γνώμες και ίσως αποξενώνει τους παραδοσιακούς οπαδούς του σπορ.
Διότι όσο και αν είναι εύλογο ότι η F1 θέλει να προσελκύει πάντα νέους οπαδούς, είναι σημαντικό να μη χάσει τους σκληροπυρηνικούς φανατικούς. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι συγκαταλεγόμαστε και εμείς μέσα σε αυτούς. Το αναγκαστικό διάλειμμα του Απριλίου μας έκανε να κάνουμε ένα βήμα πίσω προσωπικά και να εξετάσουμε το όλο ζήτημα της Formula 1 και σε τι βαθμό προσμένουμε την επιστροφή στην αγωνιστική δράση. Το συμπέρασμα -για εμάς προσωπικά- ήταν λίγο απογοητευτικό.
Το βασικό ερώτημα αφορά την κατεύθυνση του αθλήματος. Η συζήτηση στρέφεται στο ποια μορφή θέλει να έχει στο μέλλον η Formula 1, πέρα από τα ρεκόρ σε τηλεθέαση και προσέλευση.
