Η προσέλευση στην ομιλία του Αλέξη Τσίπρα για την παρουσίαση της «Ιθάκης», το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη, ήταν αξιοσημείωτη με βάση τη συγκυρία και το πολιτικό περιβάλλον. Το ζήτημα που τίθεται αφορά το αν αυτή η εικόνα επαρκεί για να στηρίξει τα επόμενα βήματα και τη στρατηγική ενός «νέου ξεκινήματος».
Η απάντηση δεν προκύπτει από το πλήθος, αλλά από όσα απουσιάζουν από το κάδρο. Η επιδίωξη επανεμφάνισης ως ιδρυτικής φυσιογνωμίας πολιτικού φορέα συναντά βαθύτερες δυσκολίες. Η αναγνωρισιμότητα παραμένει ισχυρό στοιχείο, χωρίς όμως να καλύπτει την έλλειψη συγκροτημένου σχεδίου, σταθερής οργάνωσης και σαφούς πολιτικής ταυτότητας.
Πριν ακόμη αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή, το εγχείρημα δείχνει να κουβαλά γνώριμα βάρη. Καχυποψία, εσωστρεφείς λογικές, προσωπικές διαδρομές και ανοιχτές εκκρεμότητες επανεμφανίζονται, ενώ μηχανισμοί του παρελθόντος επιστρέφουν με ανανεωμένο περίβλημα.
Το διακηρυγμένο «άνοιγμα στην κοινωνία» παραμένει μέχρι στιγμής περισσότερο διακήρυξη παρά μετρήσιμη πολιτική διαδικασία. Όσοι συσπειρώνονται γύρω από ένα σχήμα με ασαφή φυσιογνωμία και βαρύ παρελθόν προέρχονται κυρίως από τον χώρο των κομματικών μηχανισμών, χωρίς ισχυρή κοινωνική αναφορά.
Ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί αναμφίβολα επικοινωνιακή επιρροή, στοιχείο που αποτυπώνεται στις δημόσιες εμφανίσεις του. Η απήχηση αυτή, ωστόσο, δεν ταυτίζεται με τη συγκρότηση κόμματος. Η κινητικότητα που καταγράφεται δεν συνιστά κοινωνικό ρεύμα. Σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνει την αναζήτηση ρόλου από πολιτικά στελέχη που επιδιώκουν επανατοποθέτηση. Κάποιοι επιστρέφουν στο προσκήνιο, άλλοι αναζητούν πολιτική στέγη. Το αποτέλεσμα παραπέμπει περισσότερο σε αναμονή παρά σε δυναμική μεταβολή.
Το υπό διαμόρφωση κόμμα παραμένει στενά συνδεδεμένο με τη διακυβέρνηση της περιόδου 2015-2019, η οποία άφησε ανοιχτά τραύματα και δημιούργησε ισχυρές κοινωνικές και πολιτικές αποστάσεις. Τα δεδομένα αυτά δεν ανατρέπονται με γενικές αναφορές στην ηθική διάσταση εκείνης της περιόδου ούτε με αποσπασματικές αναγνώσεις του παρελθόντος.
Ορισμένες επιλογές εξακολουθούν να προκαλούν αμηχανία σε σημαντικά ακροατήρια. Ενδεικτική ήταν η στιγμή κατά την οποία ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να υπερασπιστεί τη Συμφωνία των Πρεσπών στη Θεσσαλονίκη. Η αντίδραση του κοινού περιορίστηκε σε ένα συγκρατημένο και ψυχρό χειροκρότημα.
Στο παρασκήνιο της εκδήλωσης, η πρόσφατη αποκάλυψη για την υπόθεση των 150 εκατ. ευρώ που αφορά το σύστημα ασφαλείας των αεροδρομίων έδωσε ιδιαίτερο τόνο. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε από το βήμα το ερώτημα για τη μη υλοποίηση της σύμβασης εκσυγχρονισμού της επιτήρησης στο FIR Αθηνών, η απάντηση ήρθε αυθόρμητα από την πλατεία, με μία λέξη που ακούστηκε καθαρά: «Για τη μίζα».
