Με λόγο άμεσο και χωρίς περιστροφές, η ανθυποσμηναγός και πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας, Ευαγγελία Καφαντόγια-Κριεμπάρδη, περιγράφει την πορεία της σε έναν από τους πιο απαιτητικούς και ταυτόχρονα υψηλής ευθύνης χώρους, αναδεικνύοντας τόσο τα κίνητρα όσο και τις δυσκολίες που συνοδεύουν το επάγγελμα του ιπταμένου.
Όπως εξηγεί, η επιλογή της δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα οικογενειακής επιρροής και προσωπικής έλξης προς την έννοια της προσφοράς. Μεγαλωμένη σε περιβάλλον όπου η Πολεμική Αεροπορία αποτελούσε καθημερινότητα, βρήκε νωρίς πρότυπα που τη διαμόρφωσαν. «Ήταν φυσικό για εμάς. Ο παππούς μου, ο πατέρας μου και η αδερφή μου υπηρέτησαν στην Πολεμική Αεροπορία. Η ιδέα να υπηρετείς την πατρίδα είναι ένα ισχυρό κίνητρο», σημειώνει.
Παράλληλα, αναφέρεται και στη στάση της μητέρας της, την οποία χαρακτηρίζει καθοριστική για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της, υπογραμμίζοντας ότι μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που ενθάρρυνε την ανεξαρτησία και τη δυναμική στάση ζωής.
Η πορεία προς το πιλοτήριο
Η ίδια περιγράφει με ρεαλισμό τη διαδρομή προς την ιδιότητα του ιπταμένου. Η Σχολή Ικάρων διαρκεί τέσσερα χρόνια, ενώ η πτητική εκπαίδευση συνεχίζεται και μετά την αποφοίτηση, ανεβάζοντας τον συνολικό χρόνο εκπαίδευσης σε περίπου έξι χρόνια. «Δεν αρκεί να το θέλεις απλώς. Χρειάζεται πάθος, επιμονή και διαρκής προσπάθεια για να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις», τονίζει.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην πτητική εκπαίδευση, την οποία χαρακτηρίζει ως το πιο απαιτητικό στάδιο. Εκεί, όπως λέει, δοκιμάζονται τα όρια κάθε υποψηφίου, τόσο σε τεχνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η αγάπη για την πτήση και η αδρεναλίνη λειτουργούν ως βασικοί παράγοντες που επιτρέπουν την υπέρβαση των δυσκολιών.
Αποστολή με κοινωνικό αποτύπωμα
Η καθημερινότητα ενός ιπταμένου δεν περιορίζεται μόνο στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά συνδέεται άμεσα και με την κοινωνική προσφορά. Η Ευαγγελία Καφαντόγια-Κριεμπάρδη αναφέρεται στις αεροδιακομιδές, υπογραμμίζοντας ότι το έργο αυτό προσδίδει βαθύτερο νόημα στην αποστολή. «Νιώθεις γεμάτος, γιατί δεν είναι μόνο η πτήση. Είναι και το ότι προσφέρεις ουσιαστικά σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη», σημειώνει.
Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνει ότι εντός της Σχολής Ικάρων και του επαγγελματικού περιβάλλοντος, η διάκριση φύλου δεν αποτελεί κριτήριο. «Δεν είσαι άντρας ή γυναίκα, είσαι Ίκαρος», τονίζει, αποτυπώνοντας την αντίληψη που διέπει τον χώρο.
Ο ρόλος των γυναικών και τα στερεότυπα
Η ίδια δεν αποφεύγει να αναφερθεί και στις κοινωνικές αντιλήψεις που εξακολουθούν να συνοδεύουν το επάγγελμα. Όπως παραδέχεται, η εικόνα μιας γυναίκας πιλότου εξακολουθεί να προκαλεί έκπληξη, κάτι που συνδέεται με παγιωμένα στερεότυπα. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική: «Το φύλο δεν καθορίζει τις δυνατότητες ούτε τα όρια κανενός».
Αναγνωρίζει ότι η δυναμική παρουσία μιας γυναίκας σε έναν απαιτητικό χώρο δεν είναι πάντοτε εύκολα αποδεκτή, ωστόσο επιμένει ότι η απάντηση βρίσκεται στην επαγγελματικότητα, την αυτογνωσία και τη συνεχή βελτίωση.
Μήνυμα προς τις επόμενες γενιές
Κλείνοντας, απευθύνει σαφές μήνυμα προς τις νέες γυναίκες που σκέφτονται να ακολουθήσουν αντίστοιχη πορεία. Τονίζει ότι η επιλογή αυτή απαιτεί πειθαρχία, αντοχή και προσωπικές θυσίες, αλλά δεν αποτελεί πεδίο αποκλειστικά για άνδρες. «Ο ουρανός δεν ανήκει σε κανένα φύλο. Ανήκει σε όσους τολμήσουν να τον διεκδικήσουν», επισημαίνει.
Η τοποθέτησή της αποτυπώνει μια πιο ώριμη και ρεαλιστική προσέγγιση του επαγγέλματος, μακριά από εξιδανικεύσεις, με έμφαση στην ευθύνη, την προσπάθεια και την προσωπική επιλογή.
