Για χρόνια, ο στίχος του Γιώργου Σεφέρη «όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» λειτουργούσε ως καταφύγιο μιας ευαίσθητης διάθεσης, συχνά αποσπασμένος από το υπόλοιπο έργο του ποιητή. Η αναφορά εκείνη αντιστοιχούσε σε άλλες εποχές, λιγότερο ιδανικές απ’ όσο νοσταλγούνται, πάντως σε χρόνια όπου το ταξίδι εντός της χώρας ήταν αυτονόητο.
Σήμερα, η εμπειρία αυτή μεταφέρεται χωρίς μετακίνηση. Η Ελλάδα «πληγώνει» από το καθιστικό, επειδή η μετακίνηση καθίσταται αδύνατη. Η πρόθεση να επισκεφθεί κανείς την οικογένειά του στον Βορρά μπορεί να καταλήξει σε αναμονή στο αεροδρόμιο, όπου οι πτήσεις καθηλώνονται λόγω κατάρρευσης απαρχαιωμένων συστημάτων.
Η σιδηροδρομική επιλογή αποδεικνύεται εξίσου προβληματική. Τα δρομολόγια προς τη Θεσσαλονίκη έχουν περιοριστεί δραστικά, η επικοινωνία με τον Σταθμό Λαρίσης είναι ανέφικτη και η πενταψήφια γραμμή εξυπηρέτησης παραμένει ανενεργή. Η σχετική επισήμανση σε εκπρόσωπο της Hellenic Train συνοδεύτηκε από την απάντηση ότι δεν υπάρχει σχετική ενημέρωση.
Οι οδικές μετακινήσεις με ΚΤΕΛ δεν αποτελούν ρεαλιστική εναλλακτική υπό τις συνθήκες αυξημένης ταλαιπωρίας. Η ενοικίαση αυτοκινήτου εμφανίζεται ως έσχατη λύση, με την αγορά να δηλώνει έλλειψη διαθέσιμων οχημάτων και με τιμές που προκαλούν αίσθηση, παρά τις χρηματοδοτήσεις που διατέθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος Σταθερότητας με στόχο την αναδιάρθρωση του παραγωγικού μοντέλου.
Η συσσώρευση δυσκολιών θα μπορούσε να θεωρηθεί ανεκτή σε μια περίοδο γενικευμένων προβλημάτων. Το περιστατικό στο αεροδρόμιο, ωστόσο, εγείρει ζητήματα που υπερβαίνουν την καθημερινή ταλαιπωρία. Η καθολική κατάρρευση των συστημάτων εναέριου ελέγχου αγγίζει ευθέως το ζήτημα της επιχειρησιακής εποπτείας στο Αιγαίο, σε μια συγκυρία όπου η Τουρκία, από το 1974, επιδιώκει την ανάληψή της.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται οι πολιτικές τοποθετήσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος αποδίδει στους αντιπάλους του τον χαρακτηρισμό της «εθνικής εξαίρεσης». Οι πολίτες ζητούν σαφείς απαντήσεις για τη διαχείριση των υποδομών την τελευταία επταετία και για την εγκατάλειψη κρίσιμων τομέων σε ξεπερασμένα συστήματα, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις ειδικών για σοβαρούς κινδύνους.
Η κυβερνητική δέσμευση τοποθετεί την αποκατάσταση της ασφάλειας των σιδηροδρόμων στο 2027 και των αεροπορικών μεταφορών στο 2028. Το οδικό δίκτυο κλείνει κατά διαστήματα με ευθύνη της αστυνομίας, ενώ οι οδηγοί επιβαρύνονται με υψηλά διόδια. Στο μεταξύ, προβάλλονται στοιχεία για ρεκόρ αφίξεων στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» το 2025.
Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι διαθέτει συμβόλαιο με τον λαό έως το 2027. Το ερώτημα που τίθεται αφορά το κόστος αυτής της αναμονής....
