Η Ιταλία μπλοκάρει τη βοήθεια 79,8 δισ. του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία

Η Ιταλία φέρεται να βάζει φρένο στην επέκταση της μακροπρόθεσμης στρατιωτικής βοήθειας του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία για το 2027, δημιουργώντας νέο πεδίο έντασης στο εσωτερικό της Συμμαχίας. Το ζήτημα αποκάλυψε η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, σε δημοσίευμα με τίτλο «Η μακροπρόθεσμη βοήθεια προς την Ουκρανία σε κίνδυνο», επικαλούμενη διπλωματικές πηγές.

Οι πρέσβεις των κρατών-μελών έχουν ήδη καταλήξει σε σχέδιο τελικής διακήρυξης, μέσα από το οποίο προβλέπεται η παροχή στρατιωτικής συνδρομής, οπλικών συστημάτων και εκπαιδευτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, συνολικού ύψους 79,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026. Το πακέτο αυτό εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια της Συμμαχίας να διατηρήσει σταθερή τη στήριξή της προς το Κίεβο, εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου με τη Ρωσία.

Το κρίσιμο σημείο, όμως, αφορά την επέκταση αντίστοιχων δεσμεύσεων και για το 2027. Αρχικά, οι σύμμαχοι εμφανίζονταν να επιδιώκουν τη διατήρηση του ίδιου επιπέδου βοήθειας και για το επόμενο έτος, ώστε να σταλεί σαφές μήνυμα μακροχρόνιας στήριξης προς την ουκρανική πλευρά. Η θέση της Ρώμης ανέτρεψε μέχρι στιγμής αυτόν τον σχεδιασμό.

Η Ρώμη φρενάρει τη μακροπρόθεσμη δέσμευση

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι δεν εγκρίνει τη δέσμευση του ΝΑΤΟ για ανάλογη χρηματοδότηση και το 2027. Η ιταλική στάση έχει εμποδίσει, μέχρι αυτή τη στιγμή, την επίτευξη τελικού συμβιβασμού ανάμεσα στους συμμάχους, καθώς η Ρώμη αποφεύγει να δεσμευτεί σε ένα πολυετές πλαίσιο στρατιωτικής υποστήριξης τέτοιου μεγέθους.

Η διαφωνία της Ιταλίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, επειδή δεν αφορά ένα επιμέρους τεχνικό ζήτημα, αλλά τον πυρήνα της στρατηγικής του ΝΑΤΟ απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Συμμαχία επιχειρεί να παρουσιάσει ενιαίο μέτωπο και προβλεψιμότητα στη στήριξη προς το Κίεβο, όμως η ιταλική επιφύλαξη δείχνει ότι η κόπωση, οι δημοσιονομικές πιέσεις και οι εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες παραμένουν ενεργές στο ευρωπαϊκό πεδίο.

Οι πρέσβεις του ΝΑΤΟ αναμένεται να προχωρήσουν σε νέο γύρο διαβουλεύσεων, με στόχο να γεφυρωθούν οι διαφορές πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής στην Άγκυρα. Η έκβαση αυτών των συζητήσεων θα δείξει αν η Συμμαχία μπορεί να καταλήξει σε κοινή γραμμή για το 2027 ή αν το θέμα θα παραμείνει ανοιχτό, εκθέτοντας τις εσωτερικές αποκλίσεις των μελών της.

Τι περιλαμβάνει το ποσό των 79,8 δισ. δολαρίων

Το ποσό των 79,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν αποτελεί νέο, ανεξάρτητο πακέτο βοήθειας. Περιλαμβάνει επιμέρους δεσμεύσεις που έχουν ήδη ενταχθεί σε προηγούμενα σχήματα στήριξης. Συγκεκριμένα, σε αυτό υπολογίζονται τα 34,2 δισεκατομμύρια δολάρια που έχουν ενσωματωθεί στο πρόγραμμα δανείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ουκρανία.

Στο ίδιο συνολικό ποσό προστίθενται και τα 45,6 δισεκατομμύρια δολάρια που είχαν συμφωνήσει οι σύμμαχοι στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουάσινγκτον το 2024. Με βάση αυτόν τον σχεδιασμό, το 2026 εμφανίζεται ήδη καλυμμένο ως προς το επίπεδο στρατιωτικής και εκπαιδευτικής βοήθειας προς το Κίεβο.

Εφόσον εγκριθούν αντίστοιχες δεσμεύσεις και για το 2027, η συνολική υποστήριξη προς την Ουκρανία για τη διετία 2026-2027 θα ανέλθει στα 159,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για ποσό που αποτυπώνει τη βούληση σημαντικού μέρους της Συμμαχίας να διατηρήσει υψηλή πίεση απέναντι στη Ρωσία και να ενισχύσει την αντοχή του Κιέβου σε βάθος χρόνου.

Το σχέδιο της τελικής διακήρυξης, κατά τη FAZ, περιλαμβάνει και διατύπωση σύμφωνα με την οποία η Ουκρανία συμβάλλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της διατλαντικής ασφάλειας. Η φράση αυτή έχει σαφές πολιτικό βάρος, καθώς επιχειρεί να παρουσιάσει την ουκρανική άμυνα ως μέρος της ευρύτερης ασφάλειας του ΝΑΤΟ και όχι ως εξωτερική σύγκρουση που απλώς χρηματοδοτείται από τη Δύση.

Η στάση της Ιταλίας, ωστόσο, δείχνει ότι η μακροχρόνια χρηματοδότηση της Ουκρανίας δεν θεωρείται πλέον αυτονόητη από όλους. Η Συμμαχία βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση: να διατηρήσει την εικόνα ενότητας απέναντι στη Μόσχα, χωρίς να παραβλέπει τις αυξανόμενες αντιρρήσεις κρατών-μελών για δεσμεύσεις που εκτείνονται σε βάθος χρόνου και φτάνουν σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.