Στην Ελλάδα, η πραγματικότητα της καθημερινής εργασίας αποκαλύπτει σημαντικές ελλείψεις στη συστηματική καθοδήγηση και την επαγγελματική ανάπτυξη των εργαζομένων. Παρά τη συζήτηση για σύγχρονους χώρους εργασίας και ανάπτυξη δεξιοτήτων, πολλοί επαγγελματίες παραμένουν χωρίς τακτική ανατροφοδότηση σχετικά με την απόδοσή τους, τα δυνατά τους σημεία και τα περιθώρια βελτίωσης.
Σύμφωνα με έρευνα του kariera.gr στο LinkedIn τον Ιανουάριο του 2026, προκύπτει σημαντικό χάσμα μεταξύ των προσδοκιών των εργαζομένων και των πρακτικών των επιχειρήσεων. Ένας μεγάλος αριθμός επαγγελματιών κινείται χωρίς σαφή εικόνα για την πορεία του, χωρίς υποστήριξη και καθοδήγηση.
Η τακτική ενημέρωση για την απόδοση, γνωστή ως feedback, δεν αποτελεί ακόμα καθιερωμένη πρακτική. Το 41% των ερωτηθέντων αναφέρει ότι στην εταιρεία του δεν υπάρχει κουλτούρα συστηματικής αξιολόγησης ή συζήτησης για την πρόοδο των εργαζομένων. Μόλις το 21% δηλώνει ότι λειτουργεί ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης, ενώ αρκετοί ενημερώνονται μόνο σε περίπτωση προβλήματος ή αποκλειστικά από τον άμεσο προϊστάμενό τους. Στην πράξη, πολλοί εργαζόμενοι παραμένουν αβέβαιοι για το αν κινούνται στη σωστή κατεύθυνση.
Η εικόνα είναι αντίστοιχη και στον τομέα της εκπαίδευσης. Σε μια αγορά που αλλάζει διαρκώς, η συνεχής κατάρτιση αποτελεί κρίσιμο εργαλείο προσαρμογής. Ωστόσο, το 41% των συμμετεχόντων δηλώνει ότι δεν έχει πρόσβαση σε ουσιαστικά προγράμματα επιμόρφωσης. Ένα ακόμη 26% συμμετέχει μόνο σε τυπικές πρωτοβουλίες χωρίς πραγματικό αντίκτυπο στην εργασία του. Μόνο μια μειοψηφία έχει την ευκαιρία να συμμετάσχει σε οργανωμένα ή περιστασιακά προγράμματα κατάρτισης.
Το ίδιο ασαφές είναι το πλαίσιο για την επαγγελματική εξέλιξη. Το 41% των εργαζομένων αναφέρει ότι δεν υπάρχει σαφές πλάνο ανάπτυξης εντός της εταιρείας, ενώ για το 30% το επόμενο βήμα παραμένει ασαφές, ακόμη και όταν υπάρχει κάποια πρόβλεψη. Μικρό μόνο ποσοστό γνωρίζει με σαφήνεια τις δυνατότητες ανέλιξης που διαθέτει. Αυτή η αβεβαιότητα δημιουργεί αίσθημα στασιμότητας και μειώνει το κίνητρο.
Η αρχή κάθε έτους θα μπορούσε να λειτουργεί ως ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό στόχων και σχεδιασμό της νέας περιόδου. Στην πράξη όμως, το 39% των εργαζομένων αναφέρει ότι δεν έγινε καμία αξιολόγηση στόχων για το 2025. Για αρκετούς, η διαδικασία περιορίστηκε σε μια τυπική συζήτηση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα ή συγκεκριμένο σχέδιο υλοποίησης, με αποτέλεσμα μόνο ένας στους πέντε να ξεκινά τη χρονιά με σαφή πλάνα.
Τα αποτελέσματα της έρευνας υπογραμμίζουν μια πρόκληση για τις επιχειρήσεις: πώς θα διατηρήσουν και θα αναπτύξουν το ανθρώπινο δυναμικό σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Η ενίσχυση της καθοδήγησης, της ουσιαστικής εκπαίδευσης και των σαφών πλάνων εξέλιξης δεν αποτελεί απλώς βέλτιστη πρακτική, αλλά βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση ταλέντων, την αύξηση της παραγωγικότητας και τη βιώσιμη ανάπτυξη των οργανισμών.
