Η προσβολή των «Αρίστων» και άλλα βαριά εθνικά εγκλήματα

Η υπόθεση Κεφαλογιάννη, λέει, πλήττει την εικόνα της κυβέρνησης. Το διαβάσαμε κι αυτό. Και κάπου εδώ αναρωτιέται κανείς: σοβαρά τώρα; Είναι δυνατόν να τολμά κάποιος να χαλάσει το άψογο πορτρέτο της κυβέρνησης των εκλεκτών; Την ώρα που ο Κυριάκος και το αλάνθαστο επιτελείο του παλεύουν μέρα και νύχτα για την οικονομία, τη διεθνή ακτινοβολία και μια ακόμη εθνική αναγέννηση, εμφανίζονται κάτι τέτοια δημοσιεύματα να τα γκρεμίσουν όλα για ψύλλου πήδημα.

Εντάξει, η δημοσιογραφία έχει τα θέματά της. Γεμάτη αντιφάσεις, υπερβολές και πρόθυμες πένες. Αλλά εκείνο το πρόσφατο πρωτοσέλιδο της «Απογευματινής» που παρουσίαζε τον πρωθυπουργό ως κεντρικό παίκτη των «ιστορικών εξελίξεων στο Νταβός», την ώρα που ο ίδιος δεν είχε πατήσει καν το πόδι του στην Ελβετία; Εκεί, πραγματικά, ξεπεράστηκε κάθε όριο δημιουργικής αφήγησης.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, προέκυψε και το δράμα με τα Καλάβρυτα. Ο Κυριάκος πήγε για σκι και ξαφνικά σήμανε συναγερμός. Αντί να αναγνωριστεί η σεμνότητα και η εγκράτεια του ανδρός, που θα μπορούσε άνετα να πεταχτεί με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος στις Άλπεις, προτίμησε το ταπεινό ελληνικό βουνό. Να πιει έναν καφέ με τον Σούλη, να πει μια κουβέντα με τη Μαρία και τον Τάκη, να αναμειχθεί με τον λαό του. Και όμως, κάποιοι βρήκαν λόγο να εξαγριωθούν.

Την ίδια ώρα, σε όλη τη γειτονιά μας, για πολύ μικρότερες αφορμές, ανοίγουν κεφάλια και γεμίζουν πλατείες. Ακόμη και στην Αλβανία, ο κόσμος ξεσηκώνεται, με τύψεις εκ των υστέρων για τις επιλογές του. Εδώ, αντίθετα, επικρατεί μια αξιοθαύμαστη γαλήνη. Δημοσιεύονται δημοσκοπήσεις που υπό άλλες συνθήκες θα ανήκαν στη σφαίρα της σάτιρας, και παρ’ όλα αυτά βρίσκουν πρόθυμους πιστούς.

Και κάπου εδώ τίθεται το πραγματικό ερώτημα. Τι σημαίνει για όσους επιμένουν να παίρνουν την πολιτική στα σοβαρά το γεγονός ότι η χώρα κυβερνάται σχεδόν επτά χρόνια χωρίς ουσιαστική ενόχληση από τον ίδιο άνθρωπο; Όποιος έχει κουράγιο, ας ρωτήσει κάποιον παλιό του συμμαθητή. Αν ανοίξει το στόμα του, το πιθανότερο είναι ότι η χειρονομία της απόγνωσης θα γίνει μόνιμη συνήθεια, σε εγρήγορση και στον ύπνο.