Η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει την εκπαίδευση

Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών τεχνολογιών αναδιαμορφώνει ριζικά το εκπαιδευτικό τοπίο, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Αυτή την άποψη εξέφρασε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά (ΠΑΠΕΙ) στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων και ειδικός σε θέματα τεχνολογιών μάθησης, Δημήτρης Σάμψων. Μιλώντας στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά», με τους δημοσιογράφους Ευαγγελία Μπαλτατζή και Δημήτρη Τάκη, ο κ. Σάμψων υπογράμμισε ότι η νέα εποχή που διαμορφώνεται δεν αποτελεί μια μεμονωμένη αλλαγή, αλλά τη φυσική συνέχεια της ευρείας εξοικείωσης των πολιτών με το διαδίκτυο και τα ψηφιακά εργαλεία.

«Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει μια διαφορετική διάσταση στην αξιοποίηση των ψηφιακών εργαλείων στην καθημερινή ζωή, στην εργασία και στην εκπαίδευση», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι πριν από την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης, υπήρξε ήδη μια μεγάλη έκθεση των παιδιών και των πολιτών γενικότερα στη χρήση του διαδικτύου και των σχετικών εργαλείων. Συνεπώς, η τεχνητή νοημοσύνη έρχεται να προσδώσει μια νέα, διαφορετική διάσταση στην αξιοποίηση αυτών των εργαλείων σε όλους τους τομείς, από την καθημερινότητα και τον επαγγελματικό βίο έως την εκπαίδευση. Ο κ. Σάμψων στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στο εκπαιδευτικό σύστημα διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο. Παράλληλα, επαίνεσε την ελληνική κυβέρνηση για την πρόσφατη δημοσίευση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου σχετικά με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη σχολική εκπαίδευση, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες εθνικές κυβερνήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που διαθέτει ένα τέτοιο πλαίσιο.

Ο μετασχηματισμός του ρόλου του εκπαιδευτικού

Αναφορικά με τον ρόλο του δασκάλου ή του καθηγητή στη σύγχρονη σχολική κοινότητα, ο κ. Σάμψων επισήμανε ότι η αποστολή ενός αποτελεσματικού εκπαιδευτικού είναι να οργανώνει και να υποβοηθά τη μάθηση κάθε μαθητή ξεχωριστά, μέσα στο πλαίσιο της ομάδας. Τόνισε ότι η παραδοσιακή αντίληψη που θέλει τον εκπαιδευτικό ως απλό μεταδότη γνώσης, μιας γνώσης που υπάρχει κάπου και απλώς μεταφέρεται, είναι πλέον παρωχημένη. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού αλλάζει ριζικά, μεταβαίνοντας από αυτόν του μεταδότη γνώσης σε αυτόν του «ενορχηστρωτή της μαθησιακής διαδικασίας».

Ο καθηγητής εξήγησε ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δημιουργήσει εξατομικευμένα μονοπάτια μάθησης, παρέχοντας παράλληλα εξατομικευμένη καθοδήγηση και ανατροφοδότηση. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί λύνει μια άσκηση μόνο του στο σπίτι, το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι η έλλειψη καθοδήγησης τη στιγμή που δυσκολεύεται. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καλύψει αυτό το κενό, προσφέροντας άμεση υποστήριξη.

Συμβουλές προς τη νέα γενιά

Σε ερώτηση σχετικά με τη συμβουλή που θα έδινε σε έναν 18χρονο μαθητή που ξεκινά τις σπουδές του, ο κ. Σάμψων υπογράμμισε την ανάγκη τα παιδιά να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τη δική τους μάθηση. Τα ενθάρρυνε να είναι φιλόδοξα, να καλλιεργούν την περιέργεια, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους, και να μην περιορίζονται μόνο σε όσα θα τους διδαχθούν, αλλά να αναζητούν ενεργά νέες γνώσεις και εμπειρίες.

Καταλήγοντας, ο καθηγητής αναφέρθηκε στο βασικό πρόβλημα που εντοπίζεται στη βασική εκπαίδευση. Εξέφρασε την άποψη ότι όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης θα πρέπει να μοιάζουν περισσότερο με το νηπιαγωγείο, όπου τα παιδιά είναι δημιουργικά, πηγαίνουν με χαρά και αλληλεπιδρούν παίζοντας και κατασκευάζοντας πράγματα με τα χέρια τους.