Η κυβέρνηση Μητσοτάκη στερεί το Πάσχα από συνταξιούχους και χαμηλόμισθους του δημόσιου τομέα
Με αποκλειστική πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι Έλληνες συνταξιούχοι και οι χαμηλόμισθοι του δημόσιου τομέα ΔΕΝ θα «κάνουν Πάσχα».
Η κυβέρνηση, με αδιαφορία και κυνισμό, ανακοίνωσε σε πάνω από το μισό πληθυσμό της χώρας ότι, λόγω «τεχνικού προβλήματος», το σύστημα αδυνατεί να μεταφέρει τα ποσά των συντάξεων ή έστω των επικουρικών και επιδομάτων πριν από τις 18 Απριλίου, με αποτέλεσμα οι δικαιούχοι να μην έχουν χρήματα για τις γιορτές του Πάσχα. Η κυρία Κεραμέως, με δήθεν ενδιαφέρον, σημείωσε με θλίψη ότι οι ίδιοι άνθρωποι θα μείνουν χωρίς χρήματα για 45 ολόκληρες ημέρες, αν δοθούν τώρα οι συντάξεις. Ωστόσο, αν η κυβέρνηση ανησυχούσε πραγματικά για αυτούς τους πολίτες, δεν θα επέτρεπε να φτάνουν στα χέρια τους τόσο περιορισμένα ποσά, καθώς είναι γνωστό ότι για εκατομμύρια ανθρώπους τα χρήματα στερεύουν ήδη στις 15 του μήνα.
Η κυβέρνηση ψεύδεται ασύστολα, όταν επικαλείται «τεχνικό πρόβλημα» για τη μη έγκαιρη καταβολή των συντάξεων πριν το Πάσχα. Οι αρμόδιοι υπουργοί και φορείς γνωρίζουν πολύ καλά από την αρχή κάθε έτους ότι τρεις φορές τον χρόνο – Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο – είναι απαραίτητο το σύστημα να προσαρμοστεί για να προπληρωθούν τα ποσά των συντάξεων, ώστε οι πολίτες να μπορέσουν να εορτάσουν με αξιοπρέπεια. Αυτό δεν συνιστά έκτακτο γεγονός ούτε έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό.
Παρά ταύτα, το 2025, με το ημερολόγιο δεδομένο από την 1η Ιανουαρίου, το «τεχνικό πρόβλημα» παρέμεινε άλυτο, και η κυβέρνηση αδιαφόρησε να το μελετήσει και να το επιλύσει εγκαίρως. Αυτή η αναιδής αμέλεια αφήνει εκατομμύρια πολίτες να βιώσουν το Πάσχα του 2025 με τις ίδιες δυσκολίες που είχαν και τα χρόνια του πιο σκοτεινού Μνημονίου.
Ο Πρωθυπουργός, οι αρμόδιοι υπουργοί και οι επικεφαλής φορέων αυταπατώνται αν νομίζουν ότι αυτή η πραγματικότητα θα περάσει απαρατήρητη από τους πολίτες, οι οποίοι θα γοητευτούν από τα οικονομικά επιτεύγματα και τις «μεγάλες επενδύσεις» που υποτίθεται ότι έρχονται, αλλά τελικά δεν φτάνουν στη χώρα. Καθώς απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την πραγματικότητα των καθημερινών ανθρώπων και τις ανάγκες τους, η κυβέρνηση αδυνατεί να κατανοήσει ότι η συσσωρευμένη απογοήτευση εκφράζεται στις κάλπες, και αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε εκλογικές ήττες και αποδυνάμωση της αυτοδυναμίας.
Υπάρχει, βέβαια, και μια πιο σκοτεινή πλευρά του θέματος: η πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας να είναι τόσο ασταθής και προβληματική, ώστε να μην μπορεί να διαχειριστεί ακόμα και ένα πάγιο «τεχνικό πρόβλημα». Η αντιπολίτευση, αν θέλει να είναι αποτελεσματική, πρέπει να σταματήσει να επικεντρώνεται σε συνθήματα και κούφια χτυπήματα κατά της κυβέρνησης και να εστιάσει σοβαρά στο να αναδείξει τις πραγματικές αιτίες αυτής της κρίσης και τις λύσεις που απαιτούνται για να βγει η χώρα από την οικονομική της ύφεση.
