Η παντοδυναμία του γελοίου

Στην εικόνα νο 1 βλέπουμε την Αφροδίτη της Μήλου. Είναι έργο που χρονολογείται περίπου στο 150-50 π.Χ. Η δημιουργία του αποδίδεται στη γλύπτη Αγήσανδρο ή Αλέξανδρο, γιο του Μηνίδη από την Αντιόχεια του Μαιάνδρου.

Το 1821 το βούτηξαν, με την απειλή χρήσης βίας, οι «φίλοι» μας οι Γάλλοι, και σήμερα καταλαμβάνει μόνο μια αίθουσα στη μεγάλη, έκθεση κλεπταποδοχής, που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου. Το άγαλμα δεν χρειάζεται κάποιον «ειδικό» να στέκεται δίπλα του και να λέει πόσο… «προχώ» είναι η ιδέα που συμβολίζει και πόσο ωραίο είναι στο βάθος. Είναι αδιαμφισβήτητα και ακαταμάχητα όμορφο το άγαλμα. Αυτό το καταλαβαίνουν μικροί και μεγάλοι. Καλλιεργημένοι και ακαλλιέργητοι. Ασιάτες και Αφρικανοί, Αβορίγινες και Ινδιάνοι, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Η ομορφιά δεν θέλει διερμηνείς.

Στην εικόνα νο 2 βλέπουμε κάτι που θέλει «ειδικούς» για να εξηγήσει πόσο ωραίο είναι. Θυμίζει διασταύρωση ντόμπερμαν και ανθρώπου, ΕΤ του εξωγήινου και μυρμηγκοφάγου. Κοτσαρίστηκε στη Θεσσαλονίκη, στη συμβολή της οδού Αριστοτέλους με την Εγνατία. Η μπούρδα τοποθετήθηκε εκεί, επειδή πλήρωσε γι’ αυτό μια οικογένεια παραλήδων. Αν οι λεφτάδες λένε ότι τους κάνουν κάτι κέφι και το πληρώνουν, η πολιτική υποτάσσεται (έτσι καταστρέφεται η Ελλάς).

Στην εικόνα νο 3 βλέπουμε μια ιστορική σημασία στιγμιότυπο του 2021. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μαζί με την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, τη νυν υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογενείας Δόμνα Μιχαηλίδου και τον τότε υφυπουργό, αρμόδιο για Θέματα Σύγχρονης Πολιτισμού, Νικόλα. μια… σπασμένη καρέκλα καφενείου, η οποία εξετίθετο σαν έργο τέχνης! Δεν έχουν δύναμη η ασχήμια και η γελοιότητα – ειδικά στην εποχή μας; Είναι ή δεν είναι το σοφότερο πολιτικό κείμενο των τελευταίων αιώνων το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», όπου μόνο ένα μικρό παιδί έχει το θάρρος να πει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός;