Ιράν: 148 παιδιά χάθηκαν σε μια επίθεση που συγκλονίζει τον κόσμο

Στο αίμα εκατοντάδων παιδιών βάφτηκε η επιχείρηση «Epic Fury» των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που συνιστά ξεκάθαρο έγκλημα πολέμου, αφού το πρώτο κύμα της επίθεσης που είχε στόχο τον Ανώτατο ηγέτη Ayatollah Ali Khamenei σκότωσε σχεδόν 150 μαθήτριες του σχολείου που χτυπήθηκε από βόμβα. Η φρίκη που εκτυλίχθηκε το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στην επαρχία Hormozgan του νότιου Ιράν δεν περιγράφεται με λόγια. Το άψυχο σώμα ενός μικρού κοριτσιού με τη σχολική του ποδιά, το χέρι ενός παιδιού που προβάλλει μέσα από τα συντρίμμια και στοίβες σχολικών τσαντών γεμάτες τετράδια συνθέτουν το σκηνικό της θηριωδίας.

Ο απολογισμός στο δημοτικό σχολείο θηλέων της πόλης Minab λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις. Σύμφωνα με κρατικά μέσα και το πρακτορείο Mizan, οι νεκρές μαθήτριες από το πυραυλικό πλήγμα έφτασαν τις 148, ενώ 95 ακόμη άνθρωποι νοσηλεύονται με σοβαρά τραύματα, εκ των οποίων 22 μαθήτριες. Ο εισαγγελέας της Minab, Ebrahim Taheri, επιβεβαίωσε την αύξηση των θυμάτων, καθιστώντας τον βομβαρδισμό το πιο πολύνεκρο συμβάν μαζικής σφαγής αμάχων από την έναρξη της εκστρατείας. Οι εικόνες δείχνουν ένα κτίριο μερικώς κατεδαφισμένο και πνιγμένο στους καπνούς, ενώ εκατοντάδες πολίτες σκάβουν στα συντρίμμια για επιζώντες ανάμεσα σε σχολικές τσάντες και ματωμένα βιβλία.

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας, Hossein Kermanpour, χαρακτήρισε τον βομβαρδισμό «τα πιο πικρά νέα» του πολέμου, διερωτώμενος πόσα ακόμα σώματα παιδιών θα ανασυρθούν. Η Malala Yousafzai τόνισε ότι οι ζωές αυτών των κοριτσιών κόπηκαν βίαια και απαίτησε δικαιοσύνη, υπενθυμίζοντας ότι το διεθνές δίκαιο επιβάλλει την προστασία των αμάχων και των σχολείων.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) περιορίστηκε σε τυπική δήλωση, αναφέροντας ότι «έχουν γνώση των αναφορών για απώλειες αμάχων» και ότι «εξετάζουν σοβαρά το ζήτημα». Στρατιωτικοί αναλυτές σημειώνουν ότι το σχολικό συγκρότημα βρισκόταν δίπλα σε στρατώνες των Φρουρών της Επανάστασης, υποδεικνύοντας ότι οι επιτιθέμενοι αποδέχθηκαν συνειδητά τον κίνδυνο των «παράπλευρων απωλειών» για να πλήξουν στρατιωτικές υποδομές. Το έγκλημα στη Minab πυροδοτεί ένα κύμα οργής που ξεπερνά τα σύνορα του Ιράν, καθώς η στοχοποίηση παιδιών ενισχύει το αφήγημα περί «γενοκτονικής εκστρατείας». Τα επαληθευμένα βίντεο δείχνουν τη φρίκη, με τις κραυγές των γονιών πάνω από τα ερείπια ενός σχολείου που έγινε ομαδικός τάφος.

Η υπόθεση ενός απρόκλητου πυραυλικού πλήγματος από το Ιράν σε σχολείο των ΗΠΑ ή του Ισραήλ δεν αποτελεί θεωρητική άσκηση, αλλά ο ορισμός του παγκόσμιου ολέθρου. Αν ένας ιρανικός πύραυλος σκότωνε 150 μαθήτριες στο Maryland ή το Tel Aviv, η διεθνής κοινότητα θα καταδίκαζε άμεσα την πράξη ως τρομοκρατική επίθεση, ενώ θα ενεργοποιούνταν η συλλογική άμυνα, μετατρέποντας τη σύγκρουση σε παγκόσμια ανάφλεξη.

Η κάλυψη από τα διεθνή ΜΜΕ αποκαλύπτει την ασυμμετρία. Ειδήσεις για τη Minab αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό λόγω περιορισμών στην Τεχεράνη, ενώ στο αντίστροφο σενάριο οι εικόνες των νεκρών παιδιών θα μεταδίδονταν 24 ώρες το 24ωρο, δημιουργώντας αφόρητη πίεση για την ολοκληρωτική εξόντωση του Ιράν. Η στρατιωτική απάντηση θα μπορούσε να περιλαμβάνει πυρηνικά όπλα, με πλήρη ισοπέδωση ιρανικών πόλεων. Ο ΟΗΕ περιορίζεται σε απλή ανησυχία, ενώ στο αντίστροφο σενάριο το Συμβούλιο Ασφαλείας θα εξέδιδε άμεση ομόφωνη καταδίκη και πλήρη αποκλεισμό του Ιράν, με εντολές σύλληψης από τη Χάγη.

Η υποθετική αντιστροφή αποκαλύπτει την ασυμμετρία με την οποία αντιμετωπίζεται η ανθρώπινη ζωή. Όταν το έγκλημα συμβαίνει στο Ιράν, θεωρείται «παράπλευρη απώλεια», ενώ αν συνέβαινε στη Δύση θα θεωρούνταν καταστροφή πολιτισμού. Αυτή η διπλή ηθική τροφοδοτεί την οργή του Αγιατολάχ Shirazi και την κήρυξη του Τζιχάντ, καθώς η Τεχεράνη αντιλαμβάνεται ότι για τη Δύση το αίμα των παιδιών στη Minab ζυγίζει λιγότερο από εκείνο στην Ουάσιγκτον ή το Tel Aviv.