Στο στόχαστρο ιρανικής πυραυλικής επίθεσης βρέθηκε η αμερικανοβρετανική στρατιωτική βάση στη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, στον Ινδικό Ωκεανό, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της Wall Street Journal, η οποία επικαλείται πληροφορίες Αμερικανών αξιωματούχων και αναμεταδίδεται από το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η Τεχεράνη εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της βάσης, πιθανότατα τύπου Khorramshahr-4, χωρίς να επιτύχει πλήγμα στον επιδιωκόμενο στόχο. Ο ένας πύραυλος φέρεται να αυτοκαταστράφηκε κατά τη διάρκεια της πτήσης του, ενώ ο δεύτερος αναχαιτίστηκε προτού φθάσει στον προορισμό του. Η Wall Street Journal υπογραμμίζει ότι η ενέργεια αυτή αποτυπώνει την πρόθεση του Ιράν να προβάλει απειλή κατά αμερικανικών συμφερόντων σε αποστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τη ζώνη του Περσικού Κόλπου.
Η διάσταση της εξέλιξης αποκτά ιδιαίτερο βάρος και για την Ελλάδα. Μέχρι σήμερα, η κυρίαρχη εκτίμηση ήθελε το μέγιστο βεληνεκές του ιρανικού βαλλιστικού οπλοστασίου να κινείται έως τα 2.000 χιλιόμετρα, την ώρα που το Ντιέγκο Γκαρσία απέχει σχεδόν 4.000 χιλιόμετρα από το ιρανικό έδαφος. Η Αθήνα βρίσκεται περίπου στα 2.500 χιλιόμετρα και η νέα αποτίμηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της Τεχεράνης επεκτείνει τη γεωγραφία της απειλής σχεδόν έως την καρδιά της δυτικής Ευρώπης. Το στοιχείο αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ιρανικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει πια όχι μόνο πυραύλους μέσου βεληνεκούς, αλλά και συστήματα ενδιάμεσου βεληνεκούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη στρατηγική εξίσωση.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, επανέρχεται με τρόπο ωμό η πραγματικότητα του πολέμου, όπου ο αιφνιδιασμός παραμένει θεμελιώδες συστατικό κάθε σύγκρουσης. Η επιλογή να παραμείνει το λεκανοπέδιο της Αττικής χωρίς στοιχειώδη αντιβαλλιστική κάλυψη, καθώς οι μοίρες των Patriot έχουν απομακρυνθεί, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να εντάξει την Ελλάδα, έστω και εμμέσως, στο φάσμα των εμπλεκομένων χωρών λόγω της συνδρομής που παρέχει, δημιουργεί μια κατάσταση που απαιτεί άμεση επανεκτίμηση. Υπό αυτές τις συνθήκες, η χώρα θα μπορούσε να εγγραφεί στον κατάλογο δυνητικών στόχων.
Το θέμα οφείλει να τεθεί αμέσως στο επίκεντρο του ελληνικού αμυντικού σχεδιασμού. Τα έως τώρα δεδομένα δείχνουν ότι κρίσιμες αποφάσεις στηρίχθηκαν σε παραδοχές που αποδείχθηκαν εύθραυστες και σε αναλύσεις που δεν αποτύπωσαν πλήρως τις πραγματικές δυνατότητες του ιρανικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος που αγωνίζεται για τη διατήρησή του και κινείται με λογική υπαρξιακής αναμέτρησης, ακόμη κι όταν η ίδια του η επικράτεια κινδυνεύει να παραδοθεί στις στάχτες. Το νέο στοιχείο μεταβάλλει ευρύτερα τους υπολογισμούς και αναδιατάσσει τις ισορροπίες του πολέμου, καθώς επιβεβαιώνει ότι η απειλή ενός βαλλιστικού πλήγματος με συμβατική κεφαλή συνιστά μόνο μία διάσταση του κινδύνου. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι συνδέονται εκ φύσεως με τη δυνατότητα μεταφοράς όπλων μαζικής καταστροφής, αφού η κεφαλή τους μπορεί να είναι πυρηνική, βιολογική ή χημική.
Εφόσον επιβεβαιωθεί ότι υπήρξε πράγματι απόπειρα πλήγματος κατά της νήσου Ντιέγκο Γκαρσία, έστω και χωρίς επιτυχή πρόσκρουση, είναι βέβαιο ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ, με την Ιερουσαλήμ στην πρώτη γραμμή της αξιοποίησης αυτού του γεγονότος, θα ενσωματώσουν το περιστατικό στην πολιτικοστρατιωτική τους επιχειρηματολογία. Ήδη αναφέρεται ότι ο ένας πύραυλος χάθηκε μόνος του στη μέση της διαδρομής, ενώ ο δεύτερος καταρρίφθηκε από αντιτορπιλικό κατευθυνομένων βλημάτων του αμερικανικού ναυτικού, με χρήση αναχαιτιστικού SM-3.
Η Ουάσινγκτον και η Ιερουσαλήμ αναμένεται να προβάλλουν την υπόθεση αυτή ως τεκμήριο ότι η προσφυγή στη στρατιωτική ισχύ υπήρξε αναγκαία επιλογή και ότι η απειλή που είχε διαμορφωθεί ήταν πολύ πιο εκτεταμένη και πολύ πιο σοβαρή από εκείνη που αντιλαμβανόταν η διεθνής κοινότητα, η οποία θα βρεθεί τώρα αντιμέτωπη με την κατηγορία πως παρακολουθούσε αδρανής, χωρίς να έχει συλλάβει το εύρος της επερχόμενης ανατροπής.
Πέρα από την επιτακτική ανάγκη να επανεξεταστεί η άμυνα της Αττικής, το ελληνικό στρατιωτικό επιτελείο καλείται να διατηρήσει αυξημένο επίπεδο εγρήγορσης συνολικά. Η γεωγραφική γειτνίαση με μια χώρα που διαθέτει εκτεταμένο και διαρκώς αναπτυσσόμενο βαλλιστικό οπλοστάσιο, σε συνάρτηση με το πυρηνικό της πρόγραμμα, διαμορφώνει ένα τοπίο στρατηγικής αβεβαιότητας που απαγορεύει εφησυχασμούς. Οι διαβεβαιώσεις περί ειρηνικών σκοπών έχουν ακουστεί πολλές φορές στη διεθνή σκηνή, μέσα σε δεκαετίες αλλεπάλληλων κρίσεων, και η πραγματικότητα του συσχετισμού ισχύος έρχεται πάντοτε να επιβάλει το δικό της σκληρό λεξιλόγιο.
