Με μαύρα ρούχα και εμφανώς συγκλονισμένοι από την απώλεια του Γιώργου Παπαδάκη, οι παρουσιαστές του ΑΝΤ1 στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» αποχαιρέτησαν τον δημοσιογράφο που έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 4 Ιανουαρίου, έπειτα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ο Παναγιώτης Στάθης και η Άννα Λιβαθυνού είπαν το δικό τους αντίο στον άνθρωπο που ταύτισε το όνομά του με την πρωινή ζώνη του σταθμού, μέσα σε ένα ιδιαίτερα βαρύ κλίμα στο πλατό.
Ο Παναγιώτης Στάθης μίλησε για μια δύσκολη ημέρα για όλους στον όμιλο, τόσο μπροστά όσο και πίσω από τις κάμερες, υπενθυμίζοντας τη μακρόχρονη διαδρομή του Γιώργου Παπαδάκη και τη σχέση που είχε χτίσει με τους συνεργάτες του. Η Άννα Λιβαθυνού, παίρνοντας τον λόγο, σημείωσε ότι το γεγονός ήταν αιφνίδιο και ζήτησε κατανόηση για τη φορτισμένη ατμόσφαιρα, υπογραμμίζοντας πως, για τους ανθρώπους της εκπομπής, ο Γιώργος Παπαδάκης παραμένει «παρών», αφού πολλοί «μεγάλωσαν» μαζί του και εμπνεύστηκαν να αγαπήσουν τη δημοσιογραφία.
Στην ίδια γραμμή, ο Παναγιώτης Στάθης αναφέρθηκε στο αποτύπωμα που άφησε ο εκλιπών στη δημιουργία και την καθιέρωση της ζώνης, τονίζοντας πως η φωνή που σφράγισε το «Καλημέρα Ελλάδα» θα ταυτίζεται για πάντα με τον Γιώργο Παπαδάκη. Με εμφανή συντριβή, μίλησε για το προσωπικό βάρος του αποχαιρετισμού μέσα από την ίδια εκπομπή, κάνοντας λόγο για μια εμβληματική μορφή της δημοσιογραφίας και για τη συγκίνηση που ήταν διάχυτη και στο επιτελείο πίσω από τις κάμερες, ενώ προβλήθηκε και αφιερωματικό βίντεο για την πολυετή του πορεία.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν και η παρέμβαση της Άννυς Ζιώγα, επί 34 χρόνια στενής συνεργάτιδας και αρχισυντάκτριας της εκπομπής, που τον αποχαιρέτησε με δάκρυα στα μάτια, μιλώντας για μια σχέση ζωής σε επαγγελματικό και ανθρώπινο επίπεδο. Περιέγραψε έναν άνθρωπο που για την ίδια δεν ήταν απλώς προϊστάμενος ή τηλεοπτικό πρόσωπο, αλλά συνοδοιπόρος σε μια κοινή διαδρομή γεμάτη πρωινά, πίεση, ευθύνη και δύσκολες αποφάσεις, σημειώνοντας πως δίπλα του έμαθε τι σημαίνει να ακούς την κοινωνία και να στέκεσαι απέναντί της με καθαρή συνείδηση.
Τον χαρακτήρισε απαιτητικό αλλά βαθιά δίκαιο, έναν άνθρωπο που δεν επέλεγε το εύκολο, που έβγαινε μπροστά και αναλάμβανε το κόστος, για να καταλήξει, εμφανώς καταβεβλημένη, ότι για εκείνη κλείνει ένας μεγάλος κύκλος, καθώς σωπαίνει μια φωνή που ξυπνούσε, ταρακούναγε και δεν επέτρεπε τον εφησυχασμό, ευχαριστώντας τον για την εμπιστοσύνη, τη διαδρομή και τα μαθήματα που άφησε πίσω του.
