Το επικοινωνιακό σόου στο Πεντάγωνο και η εθνική άμυνα με «ξένα κόλλυβα»

Με την πλέον προκλητική επικοινωνιακή ενορχήστρωση και την προσωπική παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια, πραγματοποιήθηκαν στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας τα εγκαίνια των νέων εγκαταστάσεων της Διεύθυνσης Πληροφορικής και Κυβερνοχώρου του ΓΕΕΘΑ. Η κυβερνητική μηχανή έσπευσε να στήσει ακόμα μία φιέστα προβολής, επιχειρώντας να οικειοποιηθεί και να παρουσιάσει ως δικό της, αυτοτελές επίτευγμα μια υποδομή που στην πραγματικότητα εκθέτει την κρατική γύμνια. Το νέο τριώροφο κτήριο των 2.500 τετραγωνικών μέτρων στο Πεντάγωνο, το οποίο θα στεγάσει τη Διεύθυνση Πληροφορικής και τη Μονάδα 1864, διαφημίζεται ως το κομβικό κέντρο για την αντιμετώπιση των ψηφιακών απειλών, με 24ωρη λειτουργία, τμήματα Τεχνητής Νοημοσύνης και Ανάλυσης Δεδομένων.

Η καπηλεία της ιδιωτικής ευποιίας και η κρατική αποδόμηση

Η αλήθεια όμως πίσω από τις κορδέλες και τους βαρύγδουπους λόγους περί «Ατζέντας 2030» είναι αμείλικτη και αποκαλύπτει την πολιτική μεθοδευμένης καπηλείας. Η ανέγερση αυτού του υπερσύγχρονου κέντρου κυβερνοάμυνας δεν χρηματοδοτήθηκε από το υστερημα του Έλληνα φορολογούμενου ούτε από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αποτελεί αποκλειστική δωρεά, ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, από το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης. Η κυβέρνηση, αντί να σεβαστεί το μέγεθος της ιδιωτικής προσφοράς, επιλέγει να εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης ξένων κόπων, μετατρέποντας την εθνική ασφάλεια σε πεδίο φτηνών εντυπώσεων. Το γεγονός αυτό εγείρει βαθύτατα πολιτικά και θεσμικά ερωτήματα για την κατάντια ενός κράτους που αδυνατεί να χρηματοδοτήσει αυτόνομα τις πλέον κρίσιμες αμυντικές του υποδομές, στηριζόμενο μόνιμα σε εθνικούς ευεργέτες.

Η επικοινωνιακή διαχείριση της εθνικής επιβίωσης

Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο Νίκος Δένδιας έσπευσε να συνδέσει το έργο με τον δομικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, χαρακτηρίζοντας τις αλλαγές αυτές ως ελάχιστη προϋπόθεση για την εθνική επιβίωση και υπενθυμίζοντας τη δημιουργία του Σώματος Πληροφορικής. Ωστόσο, η πολιτική ηγεσία οφείλει να αντιληφθεί ότι η θωράκιση της χώρας απέναντι στις σύγχρονες ασύμμετρες απειλές δεν πραγματώνεται με φωτογραφικά στιγμιότυπα και θεωρητικές αναλύσεις περί λήψης και επεξεργασίας δεδομένων. Όταν οι βασικοί πυλώνες της εθνικής ασφάλειας εξαρτώνται από την ιδιωτική πρωτοβουλία, ο δήθεν τεχνολογικός εκσυγχρονισμός μετατρέπεται σε κενό γράμμα. Η πολιτική εξουσία παραμένει υπόλογη, καθώς καλείται να αποδείξει αν διαθέτει πραγματικό στρατηγικό σχεδιασμό ή αν η άμυνα της χώρας έχει υποβαθμιστεί σε ένα διαρκές, επιφανειακό επικοινωνιακό σόου.

Όπως και να έχει, οι Έλληνες ευχαριστούμε το Ίδρυμα και την οικογένεια Λασκαρίδη για μια δωρεά ουσιαστικής εθνικής σημασίας, η οποία ενισχύει κρίσιμες υποδομές της άμυνας και της κυβερνοασφάλειας της χώρας. Η αναγνώριση αυτής της προσφοράς δεν αναιρεί την ανάγκη πολιτικής κριτικής προς την κυβέρνηση, όταν επιχειρεί να εμφανίσει ως δικό της επίτευγμα ένα έργο που κατέστη δυνατό χάρη στην ιδιωτική ευποιία. Αντιθέτως, καθιστά ακόμη πιο επιτακτική τη διάκριση ανάμεσα στον πραγματικό ευεργέτη και στον επικοινωνιακό διαχειριστή. Η πατρίδα οφείλει τιμή σε όσους προσφέρουν σιωπηλά και έμπρακτα στην εθνική της θωράκιση· η πολιτική ηγεσία, όμως, οφείλει να απολογείται όταν η άμυνα της χώρας εξαρτάται από δωρεές και όχι από έναν συνεκτικό, αυτάρκη και μακρόπνοο κρατικό σχεδιασμό.