Κατάρρευση στα Πετράλωνα: Οι εργασίες, οι συλλήψεις και τα κρίσιμα ερωτήματα

Σκηνές πανικού εκτυλίχθηκαν το μεσημέρι της Τρίτης 30 Ιουνίου στα Πετράλωνα, όταν τετραώροφη πολυκατοικία κατέρρευσε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, την ώρα που σε διπλανό οικόπεδο βρίσκονταν σε εξέλιξη οικοδομικές εργασίες.

Λίγο μετά τις 13:00 ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος και το κτίριο άρχισε να παίρνει εμφανή κλίση. Μέσα σε λίγες στιγμές η πολυκατοικία υποχώρησε πλήρως, προκαλώντας συναγερμό στις Αρχές και έντονη αναστάτωση στην περιοχή.

Αρχικά υπήρχαν σοβαροί φόβοι για εγκλωβισμένους, καθώς οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για τέσσερα άτομα που πιθανόν βρίσκονταν κάτω από τα συντρίμμια. Στη συνέχεια, όμως, διαπιστώθηκε ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είχαν προλάβει να απομακρυνθούν και επικοινώνησαν με συγγενικά τους πρόσωπα, επιβεβαιώνοντας ότι ήταν καλά στην υγεία τους.

Στο σημείο έφτασαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής και της ΕΜΑΚ, με ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους, προκειμένου να ερευνηθούν τα χαλάσματα. Οι έλεγχοι ήταν εκτεταμένοι και σχολαστικοί, χωρίς να εντοπιστεί εγκλωβισμένο άτομο.

Στο επίκεντρο οι εργασίες στο διπλανό οικόπεδο

Η έρευνα για τα αίτια της κατάρρευσης στρέφεται στις οικοδομικές εργασίες που πραγματοποιούνταν στο όμορο οικόπεδο. Η κρίσιμη τεχνική παράμετρος αφορά το αν οι παρεμβάσεις στο έδαφος και οι εκσκαφές επηρέασαν τη στατικότητα της διπλανής πολυκατοικίας, οδηγώντας τελικά στην πλήρη υποχώρησή της.

Το ρεπορτάζ του Mega ανέφερε ότι υπήρχε διαθέσιμη κατασκευαστική λύση, η οποία όμως δεν επιλέχθηκε λόγω κόστους. Το στοιχείο αυτό δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τις επιλογές που έγιναν πριν από την κατάρρευση, αλλά και για το αν η ασφάλεια του γειτονικού κτιρίου αντιμετωπίστηκε με την απαιτούμενη βαρύτητα.

Ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Δήμου Αθηναίων, Πάρις Χαρλαύτης, εξήγησε ότι πρόκειται για δύο γειτονικά οικόπεδα, στις οδούς Αλκμήνης 20 και Αλκμήνης 22. Στο ένα βρισκόταν η πολυκατοικία που κατέρρευσε, ενώ στο άλλο υπήρχε παλαιό κτίσμα, για το οποίο εκδόθηκε άδεια κατεδάφισης και στη συνέχεια άδεια ανέγερσης νέας οικοδομής.

Μετά την ολοκλήρωση της κατεδάφισης, οι εργασίες προχώρησαν στην εκσκαφή για το πρώτο υπόγειο και κατόπιν στην έναρξη των εργασιών θεμελίωσης. Κατά τη φάση αυτή σημειώθηκε η κατάρρευση, γεγονός που ενισχύει το βάρος της έρευνας γύρω από τη σχέση των εργασιών με την υποχώρηση του διπλανού κτιρίου.

Ο κ. Χαρλαύτης ανέφερε ότι το πρωί είχε αρχίσει να παρατηρείται αποκόλληση της πολυκατοικίας από την όμορη οικοδομή, καθώς και κλίση του κτιρίου. Μετά από περίπου δύο ώρες παρακολούθησης του φαινομένου, η κατάσταση είχε καταστεί μη αναστρέψιμη, καθώς η υποχώρηση είχε ήδη πάρει δυναμική που δεν μπορούσε πλέον να ανακοπεί.

Ο ίδιος σημείωσε ακόμη ότι στην περιοχή αποφεύγονται γενικά μεγάλα βάθη εκσκαφών λόγω αρχαιολογικών περιορισμών. Εκτίμησε ότι η εκσκαφή δεν είχε φτάσει στα πέντε μέτρα, καθώς το πρώτο υπόγειο βρισκόταν περίπου στα τρία μέτρα βάθος.

Πέντε συλλήψεις και μεταφορά στην Ευελπίδων

Στο πλαίσιο της έρευνας πραγματοποιήθηκαν πέντε συλλήψεις. Στους συλληφθέντες περιλαμβάνονται τρεις μηχανικοί, ένας εκ των οποίων είχε αναλάβει τη στατική μελέτη για την ανέγερση του νέου κτιρίου, ο εργολάβος και ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου.

Οι πέντε συλληφθέντες οδηγούνται σήμερα, Τετάρτη 1η Ιουλίου, στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων, όπου αναμένεται να λάβουν προθεσμία για να απολογηθούν. Η δικαστική διερεύνηση θα κρίνει αν υπήρξαν παραλείψεις, τεχνικές αστοχίες ή αποφάσεις που αύξησαν τον κίνδυνο για την πολυκατοικία.

Παράλληλα, ο Δήμος Αθηναίων φέρεται να προχώρησε άμεσα σε οικονομική στήριξη των ενοίκων που έχασαν τα σπίτια τους, δίνοντάς τους χρηματικό ποσό για τα πρώτα έξοδα. Εξασφαλίστηκε επίσης χώρος προσωρινής διαμονής, ωστόσο οι ένοικοι επέλεξαν να φιλοξενηθούν σε συγγενείς και φίλους.

Η κατάρρευση στα Πετράλωνα ανοίγει πλέον σοβαρό κύκλο ερωτημάτων για την ασφάλεια των οικοδομικών εργασιών μέσα στον αστικό ιστό. Το κρίσιμο ζητούμενο είναι αν υπήρξε επαρκής πρόβλεψη για τη στατικότητα του γειτονικού κτιρίου, αν εφαρμόστηκαν τα αναγκαία μέτρα αντιστήριξης και αν η επιλογή τεχνικών λύσεων επηρεάστηκε από το κόστος σε βάρος της ασφάλειας.