Δiαδίκτυο: Τέτοιες μπερδεμένες εποχές, έχεις τόσα πολλά να αμφισβητήσεις, τόσα πολλά να ανακαλύψεις και να μάθεις. Δισεκατομμύρια άνθρωποι σηκώνουν τα τηλέφωνά τους αυτή τη στιγμή μιλάνε με τα αγαπημένα τους πρόσωπα και αναζητούν απαντήσεις. Τα αποτελέσματα που βλέπουν είναι δραματικά διαφορετικά από αυτά που ήταν μόλις πριν από λίγα χρόνια.
Σίγουρα έχετε παρατηρήσει ότι οι αναζητήσεις στη Google δεν είναι ίδιες όπως ήταν παλιά. Ή ίσως δεν το έχετε παρατηρήσει, και αυτή είναι η κύρια ιδέα. Για πολλά χρόνια εμπιστευόμασταν την Google για να μας δώσει συναινετικά αποτελέσματα με βάση το πρότυπο της αξιοπιστίας που προέρχεται από το πλήθος. Το σύστημα ήταν ατελές αλλά λειτούργησε αρκετά καλά.
Η κατάταξη στην αναζήτηση Google βασίστηκε στην κατάσταση ενός ιστότοπου, ο οποίος με τη σειρά του βασίστηκε στο πόσα άτομα χρησιμοποίησαν τον ιστότοπο, πόσοι και ποιοι ιστότοποι συνδέθηκαν με αυτόν και πόση επισκεψιμότητα δημιουργούσε με συνέπεια. Ως μέρος αυτού, θα μπορούσατε να βελτιστοποιήσετε τα αποτελέσματα του ιστότοπού σας με τη χρήση καλών λέξεων-κλειδιών, χαρτών ιστότοπων, καθαρής δομής και σταθερών συνδέσμων. Τότε θα μπορούσατε να κερδίσετε το παιχνίδι.
Μια ολόκληρη βιομηχανία εμφανίστηκε για να σας βοηθήσει να το πετύχετε, με κάθε ειδικό να ισχυρίζεται ότι έχει σπάσει τον κώδικα.
Αυτό το σύστημα έχει τελειώσει και επίσημα. Αυτό που βλέπετε στην αναζήτηση τώρα είναι αυτό που θέλουν οι ελίτ να βλέπετε. Είναι υπεύθυνοι και επιλέγουν αποτελέσματα με βάση πολιτικά και πολιτιστικά ζητήματα που επηρεάζουν σχεδόν τα πάντα.
Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ακριβώς πότε τελείωσε η προηγούμενη κατάσταση, αλλά κάποια στιγμή τον τελευταίο χρόνο ή τους τελευταίους 24 μήνες, το νέο σύστημα ήρθε να κωδικοποιηθεί. Τα νέα αποτελέσματα αναζήτησης δεν βασίζονται στην εμπειρία του χρήστη. Βασίζονται σε αυτό που κάποιος πιστεύει ότι πρέπει να γνωρίζετε. Αυτός ο κάποιος είναι η συνηθισμένη «συμμορία», κάποιοι άμορφοι γραφειοκράτες που μπορεί να επηρεάζονται από πολιτικές ανησυχίες ή να είναι οι ίδιοι πράκτορες του βαθέος κράτους. Ανεξάρτητα από αυτό, αυτό που βλέπετε είναι τώρα αυτό που κάποια αρχή θέλει να δείτε.
Δεν πρόκειται για ατύχημα αλλά για εκπλήρωση ενός σχεδίου. Μερικοί άνθρωποι απλά δεν μπορούσαν να χειριστούν την ελευθερία που επέτρεπε ο Ιστός. Έπρεπε να το συντρίψουν, να το καρτελοποιήσουν, να το λογοκρίνουν και να το σφυροκοπήσουν σε ένα σύστημα που υπηρετεί την εξουσία και όχι την ακόρεστη ορμή των ανθρώπινων όντων να γνωρίζουν.
Είναι δυνατό να εντοπίσουμε την τραγική αλλαγή από το παρελθόν στο σήμερα ακολουθώντας την τροχιά των διάφορων δηλώσεων που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια. Ο τόνος δόθηκε στην αυγή του Παγκόσμιου Ιστού το 1996 από τον ψηφιακό γκουρού, τον στιχουργό των Grateful Dead και τον συνεργάτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, John Perry Barlow, ο οποίος πέθανε το 2018.
Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κυβερνοχώρου του Μπάρλοου, που γράφτηκε κάπως ειρωνικά στο Νταβός της Ελβετίας, εξακολουθεί ναφιλοξενείται από το Electronic Frontier Foundation (EFF) που ίδρυσε. Το μανιφέστο είναι λυρικό για το απελευθερωτικό, ανοιχτό μέλλον της ελευθερίας του Διαδικτύου:
«Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες από σάρκα και χάλυβα, προέρχομαι από τον Κυβερνοχώρο, το νέο σπίτι του μυαλού. Για λογαριασμό του μέλλοντος, σας ζητώ από το παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε κυριαρχία εκεί που μαζευόμαστε».
Έτσι συνεχίστηκε το όλο στόρι. Τα λόγια του καθόρισαν όλο το ήθος μιας γενιάς επιχειρηματιών και χρηστών. Το Διαδίκτυο θα μας έδινε ελευθερία και απεριόριστη πρόσβαση σε πληροφορίες. Δεν θα μας δέσμευε πλέον η εξουσία και η προπαγάνδα. Η νέα «λεωφόρος πληροφοριών», όπως την ονόμασε ο Αλ Γκορ, θα χειραφετήσει την ανθρωπότητα με άνευ προηγουμένου πρόσβαση και αυτή η πρόσβαση θα άλλαζε τον κόσμο, φέρνοντας ολοένα μεγαλύτερη πρόοδο προς τους ελεύθερους ανθρώπους και τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο.
Σχεδόν μιάμιση δεκαετία αργότερα, μέχρι το 2012, αυτή η ιδέα υιοθετήθηκε πλήρως από τους κύριους αρχιτέκτονες της αναδυόμενης οικονομίας των εφαρμογών και της έκρηξης της χρήσης smartphone σε όλο τον κόσμο.
Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η Διακήρυξη της Ελευθερίας του Διαδικτύου που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2012 και συγκέντρωσε μεγάλη προσοχή στον Τύπο εκείνη την εποχή. Υπογράφηκε από το EFF, τη Διεθνή Αμνηστία, τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα και άλλες οργανώσεις που εστιάζουν στην ελευθερία.
Εάν μεταβείτε στον ιστότοποInternetDeclaration.org τώρα, το πρόγραμμα περιήγησής σας δεν θα αποκαλύψει κανένα από τα περιεχόμενά του. Το ασφαλές πιστοποιητικό είναι νεκρό. Εάν παρακάμψετε την προειδοποίηση, θα βρεθείτε να διαβάσετε ότι δεν θα έχετε πρόσβαση σε οποιοδήποτε από τα περιεχόμενα. Η περιήγηση στο Archive.org δείχνει ότι η τελευταία ζωντανή παρουσίαση του ιστότοπου ήταν τονΦεβρουάριο του 2018 .
Ερχόμαστε μια δεκαετία από τη σύνταξη της Διακήρυξης της Ελευθερίας στο Διαδίκτυο. Το έτος είναι το 2022 και είχαμε περάσει μια πρόχειρη διετία κατάργησης λογαριασμών, ιδιαίτερα εναντίον εκείνων που αμφέβαλλαν για τη σοφία των lockdown ή των υποχρεωτικών εντολών εμβολιασμού.
Ο Λευκός Οίκος του Τζο Μπάιντεν αποκάλυψε στις 22 Απριλίου 2022 μια «Δήλωση για το Μέλλον του Διαδικτύου ». Συνοδεύεται από παρουσίαση σε στυλ περγαμηνής και μεγάλα κεφαλαία γράμματα που παραπέμπουν σε παλιομοδίτικο σκηνικό. Η λέξη «ελευθερία» αφαιρείται από τον τίτλο και προστίθεται μόνο ως μέρος ενός ακατανόητου κειμένου που ακολουθεί.
Ο πυρήνας της νέας αυτής δήλωσης είναι πολύ σαφής και αντιπροσωπεύει μια καλή ενθυλάκωση της ουσίας των δομών που διέπουν το περιεχόμενο σήμερα: «Το Διαδίκτυο θα πρέπει να λειτουργεί ως ένα ενιαίο, αποκεντρωμένο σύνολο δικτύων — με παγκόσμια εμβέλεια και να διέπεται από την πολυμερή προσέγγιση, σύμφωνα με το οποίο οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται με ακαδημαϊκούς, την κοινωνία των πολιτών, τον ιδιωτικό τομέα, την τεχνική κοινότητα και άλλους».
Μέρος του στόχου της νέας Διακήρυξης είναι ρητά πολιτικός: «Αποφύγετε τη χρήση του Διαδικτύου για να υπονομεύσετε την εκλογική υποδομή, τις εκλογές και τις πολιτικές διαδικασίες, μεταξύ άλλων μέσω εκστρατειών μυστικής χειραγώγησης πληροφοριών». Από αυτή την προειδοποίηση μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το νέο Διαδίκτυο είναι δομημένο για να αποθαρρύνει τις «εκστρατείες χειραγώγησης» και φτάνει στο σημείο να «προωθεί μεγαλύτερη κοινωνική και ψηφιακή ένταξη στην κοινωνία, να ενισχύει την ανθεκτικότητα στην παραπληροφόρηση και να αυξήσει τη συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες».
Ξεχάστε την ελευθερία. Ο έλεγχος είναι το νέο σύνθημα. Αυτό που θέλετε ή που ψάχνετε στο Διαδίκτυο δεν μπορεί πλέον να ανακαλυφθεί αξιόπιστα κάνοντας σερφάρισμα στη Google. Πρέπει να χρησιμοποιήσετε κάποια άλλη μηχανή αναζήτησης και κάθε εναλλακτική ισοδυναμεί με ένα μικρό ποσοστό της αγοράς για αναζήτηση. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν το γνωρίζει αυτό. Αυτήν τη στιγμή, αν η Google στραφεί εναντίον σας —και σίγουρα θα το κάνει αν προσφέρετε κάποια άλλη οπτική εκτός από τη συνηθισμένη αφήγηση αφύπνισης/αριστερού/καθεστώτος—είσαι λίγο πολύ κατεστραμμένος όσον αφορά την επισκεψιμότητα του ιστότοπου σου.
Σήμερα έχουν καταγραφεί όλα τα κυρίαρχα μέρη της αναζήτησης και του διαδικτύου γενικά. Ο μόνος τρόπος για να το ξεπεράσετε αυτό είναι να έχετε τους αγαπημένους σας ιστότοπους αποθηκευμένους και να μεταβαίνετε κατευθείαν σε αυτούς.
Προτείνω ανεπιφύλακτα φυσικά τους The Epoch Times και το Brownstone να είναι μόνιμα στους σελιδοδείκτες σας. Είναι ο μόνος τρόπος για να βρίσκετε αυτό που ψάχνετε. Οι Epoch Times αγνοούνται σε μεγάλο βαθμό από την Google εκτός από το να τους επικρίνουν το περιεχόμενο, φυσικά.
Αν αναζητήσετε το Brownstone Institute στο Google, θα βρείτε τον κύριο ιστότοπο που ακολουθείται από μια ντουζίνα εντελώς σκοτεινές και γελοίες επιθέσεις, και κανέναν από τους χιλιάδες πραγματικούς ιστότοπους που συνδέονται με αυτόν. Με άλλα λόγια, το σύστημα που εξυπηρετούσε τόσο καλά τον Ιστό στο παρελθόν έχει φύγει. Είναι πλέον ρητά πολιτικό, λογοκριμένο και επιμελημένο από συμφέροντα που βασίζονται στο καθεστώς.
Όσο για το εμπορικό κομμάτι, οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι εκείνες που κυβερνούν. Οι μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν καμία ευκαιρία. Οι επιχειρήσεις των Amish έχουν συνθλιβεί. Κάθε πολιτική διαφωνία εξαφανίζεται. Τα εναλλακτικά μέσα εξαφανίζονται από τα αποτελέσματα αναζήτησης. Η υποστοίβα είναι αόρατη. Όλα τα κορυφαία αποτελέσματα προέρχονται από χώρους που ελέγχονται από τους συνήθεις ύποπτους. Όλα έχουν να κάνουν με τη διαχείριση της κοινής γνώμης. Δυστυχώς λειτουργεί καλά.
Σκεφτείτε το με αυτόν τον τρόπο. Ο παλιός αυτοκινητόδρομος πληροφοριών ήταν ένα δίκτυο μικρότερων δρόμων που συνδέονταν με μικρότερες πόλεις και σιδηροδρομικούς σταθμούς και παρουσίαζαν μια διαφορετική εικόνα μιας υπέροχης χώρας. Το νέο σύστημα μοιάζει με τους Διακρατικούς Αυτοκινητόδρομους που κατασκευάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και του ’60, οργώνουν μικρές πόλεις, ανακατευθύνουν την κυκλοφορία μακριά από οργανικές διαδρομές, στολίζουν με την ίδια διαφήμιση από franchises σε κάθε γωνιά και όλες τις διαδρομές που επιλέγονται για πολιτικούς λόγους.
Όλο το διαδίκτυο διαμορφώνεται σταδιακά σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ξεκίνησε. Γίνεται ακριβώς αυτό που είπε η κυβέρνηση Μπάιντεν ότι θα έπρεπε να γίνει το 2022: ένα καρτέλ «πολλαπλών μετόχων», «όπου οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται με ακαδημαϊκούς, την κοινωνία των πολιτών, τον ιδιωτικό τομέα, την τεχνική κοινότητα και άλλους».
Αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή είναι μια προσπάθεια οικοδόμησης αυτής της δομής σε Τεχνητή Νοημοσύνη, ώστε να μην χρειάζεται κανείς να διαχειριστεί την πληροφορία και να μην υπάρχει κανένας υπεύθυνος. Τότε μια ολόκληρη γενιά θα ενηλικιωθεί με ένα διαφορετικό σύστημα από αυτό που προηγήθηκε, κάτι περισσότερο παρόμοιο με την τηλεόραση της δεκαετίας του 1970: λίγα μόνο κανάλια με διαφημίσεις, ενώ οι υπόλοιποι από εμάς θα περιοριζόμαστε στο να μαθαίνουμε τις πραγματικές ειδήσεις στο ραδιόφωνο με τεράστια δυσκολία.
Είναι εκπληκτικό το πώς κατάφεραν να το κάνουν αυτό σε ένα από σύγχρονα θαύματα του κόσμου. Αλλά η αυτοκρατορία του κακού δεν σταματά ποτέ όσο η ελευθερία απειλεί να ξεφύγει.
Τι να κάνετε για αυτό; Μακάρι να ήξερα. Αμφιβάλλω ότι η νομοθεσία ή η αντιμονοπωλιακή νομοθεσία μπορεί να διορθώσει την κατάσταση. Και αυτό με στεναχωρεί πολύ. Ανεχθήκαμε την καρτελοποίηση του ψηφιακού κόσμου για πάρα πολύ καιρό και τώρα κοιτάξτε πού βρισκόμαστε: το καρτέλ συνελήφθη και το ίδιο το όνειρο στραγγαλίστηκε από μια άρχουσα τάξη.
Τι έπεται; Μακάρι να ήξερα. Η ανησυχία μου: η κυβέρνηση θα απαγορεύσει οριστικά πολλούς τομείς. Αλλά θα σταματήσω εκεί από φόβο μην δώσω καμιά ιδέα στους κακούς ηθοποιούς.
