Η ανακοίνωση της προσχώρησης του Ανδρέα Λοβέρδου στη Νέα Δημοκρατία αποκάλυψε, σύμφωνα με κομματικές πηγές, τις ρωγμές στις σχέσεις Μεγάρου Μαξίμου και κομματικού μηχανισμού. Ενδεικτικό θεωρείται ότι ούτε ο νέος γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής, Κώστας Σκρέκας, είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την πρωθυπουργική κίνηση. Η είδηση, όπως λέγεται, διακινήθηκε πρώτα σε ιστότοπους μέσω «διαρροών» του επικοινωνιακού επιτελείου, αιφνιδιάζοντας ακόμη και κορυφαία οργανωτικά στελέχη.
Στενοί συνεργάτες βουλευτών μιλούν για «κόμμα σε αναβρασμό» και για ένα Μαξίμου που αντιμετωπίζει τον κομματικό μηχανισμό «μόνο για τα θελήματα» και για τις φιέστες. Δεν είναι τυχαίο, επισημαίνουν, ότι ακόμη και το Τακτικό Συνέδριο της ΝΔ σέρνεται επί μήνες, θυμίζοντας «γεφύρι της Άρτας». Αρχικά η ευθύνη είχε χρεωθεί στην τέως γραμματέα Μαρία Συρεγγέλλα, όμως τα νεότερα περιστατικά δείχνουν πως το οργανωτικό πρόβλημα είναι βαθύτερο και σχετίζεται με την έλλειψη συντονισμού και την προϊούσα περιθωριοποίηση του «γαλάζιου» μηχανισμού έναντι των υπουργικών γραφείων.
Επιπλέον, κομματικοί παράγοντες σημειώνουν ότι οι επιπτώσεις από δύο πρόσφατες υποθέσεις—τη διαρροή emails αποδήμων και την υπόθεση με τις «Ferrari» και τον ΟΠΕΚΕΠΕ—χρεώθηκαν πολιτικά στον κομματικό κορμό, επιβαρύνοντας το κλίμα. Η χρονική σύμπτωση της μεταγραφής Λοβέρδου, την παραμονή τηλεοπτικής συνέντευξης του πρωθυπουργού, ερμηνεύεται ως κίνηση με επικοινωνιακή στόχευση: να παρουσιαστεί ένα «μεταρρυθμιστικό» αφήγημα με πρόσωπο αναγνωρίσιμο από τον χώρο του κέντρου.
Ωστόσο, στο εσωτερικό της ΝΔ επικρατούν επιφυλάξεις για την πολιτική «προίκα» που φέρνει ο πρώην υπουργός. Στελέχη θυμίζουν ότι ο Λοβέρδος, παρ’ ολίγον αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, δεν εξελέγη βουλευτής με το πρώην κόμμα του στις τελευταίες εκλογές, ενώ οι σκληροπυρηνικοί της βάσης δεν ξεχνούν τις κατά καιρούς αιχμηρές τοποθετήσεις του για τη ΝΔ. Άλλοι ειρωνεύονται ότι «το μόνο χειροπιαστό» που εισφέρει είναι οι σχέσεις με το μεγάλο λιμάνι—υπαινιγμός για την ερυθρόλευκη ποδοσφαιρική αναφορά—με ό,τι αυτό συμβολίζει.
Το θερμόμετρο ανεβαίνει ιδιαίτερα στον Νότιο Τομέα της Β’ Αθηνών, όπου ήδη συνωστίζονται βαριά ονόματα. Η ΝΔ εξέλεξε πέρυσι Δένδια, Θεοδωρικάκο, Κυρανάκη, Σπανάκη, Δ. Χατζηδάκη, Θεοχάρη, Καλλιάνο, Καραμανλή, Βούλτεψη, ενώ επιθυμούν να είναι υποψήφιοι οι Παπασταύρου, Γαϊτάνης (Α’ επιλαχών, που φέρεται να «βράζει») και Ρωμανός. Με δημοσκοπικές εκτιμήσεις για ποσοστά πέριξ του 30%, η εκλογή 5-6 εδρών θεωρείται οροφή· τυχόν κάθοδος του Λοβέρδου στον ίδιο τομέα αναδιατάσσει συσχετισμούς και πυροδοτεί ενδοπαραταξιακά βέτο.
Πηγές που γνωρίζουν τους σχεδιασμούς βλέπουν και μια δεύτερη στόχευση πίσω από την επιλογή: Να «κοντύνει» τον Νίκο Δένδια, προσθέτοντας έναν ακόμη αναγνωρίσιμο και μετριοπαθή αντίπαλο στην ίδια περιφέρεια. Η εκλογική πίεση γίνεται πολλαπλή σε βουλευτές που βρέθηκαν χαμηλά στις σταυροδοσίες του 2023 και ήδη «είναι στα κάγκελα», φοβούμενοι ότι μια υπερσυγκέντρωση κεντρώων προσώπων θα περιορίσει τις προσωπικές τους πιθανότητες.
Η μεταγραφή έχει και καταστατικές παρενέργειες. Η παρουσία του 70χρονου Λοβέρδου στο γαλάζιο ψηφοδέλτιο καίει—τουλάχιστον συγκυριακά—το σενάριο επιβολής ορίου ηλικίας ή θητειών που είχε συζητηθεί να ενσωματωθεί στο καταστατικό. Με δεδομένο ότι ιστορικά στελέχη, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης, αλλά και νέες προσθήκες, όπως ο Λοβέρδος, δεν εμπίπτουν σε μια «κουλτούρα ανανέωσης με κόφτες», η ηγεσία δύσκολα μπορεί να προχωρήσει άμεσα σε οριζόντιους περιορισμούς χωρίς να προκαλέσει νέες εσωτερικές αντιδράσεις. Παράλληλα, ο φόβος «διαρροών προς δεξιάς πολιτείες» λειτουργεί αποτρεπτικά για σκληρές τομές.
Σε οργανωτικό επίπεδο, παλαιά στελέχη διαπιστώνουν «τέλμα» στις κομματικές οργανώσεις. Η χαμηλή προθυμία εμπλοκής σε εσωκομματικές μάχες, η απουσία σαφούς σχεδίου για την κυριαρχία σε τοπικά όργανα και η αίσθηση ότι «κουμάντο κάνουν τα υπουργικά γραφεία», αφήνουν το οργανωτικό ιστό να ατροφεί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αιφνίδια ένταξη ενός προβεβλημένου πρώην υπουργού από άλλο πολιτικό χώρο κινδυνεύει να εκληφθεί από τους «γαλάζιους» ως ακόμη μια κίνηση από τα πάνω, χωρίς προηγούμενη ζύμωση.
Η επιλογή Μητσοτάκη να ανακοινώσει προσωπικά τη μεταγραφή, λίγες ώρες πριν από μεγάλη τηλεοπτική παρουσία, δείχνει το επικοινωνιακό αποτύπωμα που επιδιώκει: ανανέωση προς το κέντρο και «πλατύτερο» κυβερνητισμό. Η συζήτηση, ωστόσο, μετατοπίζεται γρήγορα από το αφήγημα της διεύρυνσης στη διαχείριση των ισορροπιών. Εάν ο Λοβέρδος διεκδικήσει θέση στον Νότιο Τομέα, το παζλ γίνεται στενό. Αν επιλεγεί άλλη περιφέρεια, αποφεύγονται οι μετωπικές συγκρούσεις αλλά το μήνυμα παραμένει: η ηγεσία επιφυλάσσει εκπλήξεις, συχνά χωρίς προειδοποίηση.
Το στοίχημα, σε κάθε περίπτωση, είναι διττό. Πρώτον, αν η μεταγραφή θα φέρει απτά πολιτικά οφέλη—ψήφους και επιρροή πέρα από τη «γαλάζια βάση»—ή θα περιοριστεί σε επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Δεύτερον, αν το κόμμα θα μπορέσει να αφομοιώσει τη νέα ισορροπία χωρίς να βαθύνουν οι εσωτερικές γρατζουνιές. Στελέχη που συνομιλούν με το Μαξίμου επιμένουν ότι η διεύρυνση είναι μονόδρομος ενόψει επόμενων αναμετρήσεων και ότι «οι εκπλήξεις δεν τελείωσαν». Οι πιο δύσπιστοι αντιτείνουν ότι η πολιτική δεν είναι ΠΑΕ και οι μεταγραφές έχουν τίμημα—τον λογαριασμό, λένε, θα τον δούμε στην κάλπη.
Μέχρι τότε, ένα είναι βέβαιο: η κίνηση Λοβέρδου έδειξε πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες μεταξύ ηγεσίας και μηχανισμού. Κι αν ο πρωθυπουργός πέτυχε τον επικοινωνιακό αιφνιδιασμό, το ζητούμενο πλέον είναι η πολιτική απόδοση—χωρίς να τιναχτεί στον αέρα ο εσωκομματικός ιστός που καλείται να σηκώσει το βάρος στις γειτονιές, στις οργανώσεις και, τελικά, στην κάλπη.
