Η παρατεταμένη πολεμική σύγκρουση στο Ιράν φαίνεται να μεταβάλλει με ταχύτητα τις ισορροπίες στο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον, με την Κίνα να αμφισβητεί πλέον ευθέως την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονική τους θέση.
Σύμφωνα με Κινέζους αναλυτές, η αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή έχει επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό το οπλοστάσιο της Ουάσιγκτον, οδηγώντας το Πεκίνο να περιγράφει τις ΗΠΑ ως έναν «κουτσό γίγαντα». Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει την εκτίμηση ότι η αμερικανική υπερδύναμη δυσκολεύεται πλέον να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά μέτωπα, ιδίως στο ζήτημα της Ταϊβάν.
Η φθορά του αμερικανικού οπλοστασίου από τον πόλεμο στο Ιράν
Από την έναρξη των εχθροπραξιών στα τέλη Φεβρουαρίου, οι ΗΠΑ φέρονται να έχουν καταναλώσει περίπου το ήμισυ των διαθέσιμων πυραύλων κρουζ stealth μεγάλου βεληνεκούς. Παράλληλα, έχουν χρησιμοποιήσει αριθμό πυραύλων Tomahawk δεκαπλάσιο από εκείνον που προμηθεύονται σε ετήσια βάση.
Η εικόνα αυτή, κατά την κινεζική ανάγνωση, αποκαλύπτει μια κρίσιμη αδυναμία της αμερικανικής στρατηγικής: τη δυσκολία της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ να αναπληρώσει γρήγορα τα αποθέματα που απαιτεί μια παρατεταμένη και υψηλής έντασης σύγκρουση.
Για το Πεκίνο, η κατάσταση αυτή υπονομεύει το κύρος της αμερικανικής αποτροπής. Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται, σύμφωνα με την κινεζική πλευρά, να έχει περιορισμένη αντοχή όταν καλείται να συντηρήσει μακράς διάρκειας επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα θέλει να διατηρεί αξιόπιστη στρατιωτική παρουσία στον Ινδο-Ειρηνικό.
Η Ταϊβάν ως επίκεντρο της κινεζικής στρατηγικής πίεσης
Η Κίνα θεωρεί ότι η σύγκρουση στο Ιράν έχει πλήξει τη στρατιωτική εικόνα των ΗΠΑ. Στο Πεκίνο εκτιμούν ότι, εφόσον η Ουάσιγκτον δυσκολεύεται να επιτύχει ταχεία επικράτηση απέναντι σε μια περιφερειακή δύναμη όπως το Ιράν, η προοπτική αποτελεσματικής αναμέτρησης με έναν ισότιμο στρατηγικό ανταγωνιστή όπως η Κίνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη.
Η εκτίμηση αυτή ενισχύει τη θέση του Σι Τζινπίνγκ ενόψει της συνάντησης κορυφής με τον Ντόναλντ Τραμπ. Το Πεκίνο εμφανίζεται να αξιοποιεί την πίεση που δέχεται η αμερικανική στρατιωτική μηχανή, προκειμένου να ζητήσει περιορισμό της στήριξης των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν.
Η Ταϊβάν βρίσκεται στο κέντρο αυτής της αντιπαράθεσης, καθώς αποτελεί το βασικό σημείο δοκιμής της αμερικανικής αξιοπιστίας στην Ασία. Για την κινεζική ηγεσία, κάθε ένδειξη κόπωσης των ΗΠΑ σε άλλο μέτωπο λειτουργεί ως επιχείρημα υπέρ της άποψης ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να προστατεύσει αποτελεσματικά όλους τους συμμάχους και εταίρους της.
Η αμερικανική απάντηση και τα μηνύματα προς την Ασία
Ο Λευκός Οίκος και κορυφαίοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι απορρίπτουν τις κινεζικές εκτιμήσεις, υποστηρίζοντας ότι η αποτρεπτική ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει ισχυρή. Επικαλούνται τις επιχειρησιακές επιτυχίες των ειδικών δυνάμεων στο Ιράν και τον πλήρη έλεγχο των αιθέρων ως απόδειξη ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν καθοριστικό στρατιωτικό πλεονέκτημα.
Παράλληλα, η Ουάσιγκτον επισημαίνει ότι η υπεράσπιση της Ταϊβάν στηρίζεται σε διαφορετικά οπλικά συστήματα από εκείνα που χρησιμοποιούνται στη Μέση Ανατολή. Κατά την αμερικανική θέση, οι επιχειρήσεις στο Ιράν δεν έχουν επηρεάσει τον βασικό σχεδιασμό για την αποτροπή κινεζικής επιθετικής ενέργειας στον Ινδο-Ειρηνικό.
Η Κίνα, ωστόσο, αξιοποιεί τη συγκυρία και σε πολιτικό επίπεδο. Στέλνει μήνυμα στους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ασία ότι η Ουάσιγκτον αγγίζει τα όρια της παγκόσμιας στρατιωτικής της παρουσίας και ότι η αμερικανική εγγύηση ασφαλείας γίνεται λιγότερο αξιόπιστη.
Σύμφωνα με ανάλυση των New York Times, η αίσθηση ότι οι ΗΠΑ πιέζονται στρατιωτικά και βιομηχανικά ενθαρρύνει το Πεκίνο να κινηθεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Εκεί η Κίνα εφαρμόζει τακτικές «γκρίζας ζώνης», επιδιώκοντας να εδραιώσει σταδιακά την κυριαρχική της παρουσία χωρίς ευθεία στρατιωτική σύγκρουση.
Η σύγκρουση στο Ιράν, συνεπώς, υπερβαίνει τα όρια της Μέσης Ανατολής. Λειτουργεί ως τεστ αντοχής για την αμερικανική ισχύ και ως ευκαιρία για την Κίνα να αμφισβητήσει το κύρος της Ουάσιγκτον, πιέζοντας ταυτόχρονα για αλλαγή ισορροπιών στην Ασία και στον παγκόσμιο ανταγωνισμό ισχύος.
