Λαβρόφ-Αραγτσί: Μόνο διπλωματία τερματίζει τον πόλεμο

Στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας και του Ιράν, Σεργκέι Λαβρόφ και Αμπάς Αραγτσί, είχαν χθες Πέμπτη συνάντηση εργασίας, κατά την οποία συμφώνησαν ότι η μόνη βιώσιμη διέξοδος από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή είναι η διπλωματική οδός. Ο πόλεμος αυτός ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, όπως αναφέρεται σε απολογιστικό δελτίο Τύπου των ρωσικών υπηρεσιών στη Μόσχα.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, οι δύο πλευρές συζήτησαν περιφερειακά και διεθνή ζητήματα, με ιδιαίτερη έμφαση στην κατάσταση γύρω από το Ιράν. Υπογραμμίστηκε ότι δεν υφίσταται εναλλακτική λύση στη διπλωματική επίλυση της κρίσης, η οποία προκλήθηκε από τις παράνομες ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Η θέση αυτή αποτυπώνει τη σταθερή αντίθεση της Μόσχας και της Τεχεράνης σε οποιαδήποτε στρατιωτική κλιμάκωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ιρανός ομόλογός του Μασούντ Πεζεσκιάν είχαν υπογράψει το 2025 συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης, η οποία προέβλεπε την εμβάθυνση των διμερών δεσμών, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της άμυνας. Ωστόσο, η εν λόγω συμφωνία δεν περιλάμβανε ρήτρα ή δέσμευση για αμοιβαία άμυνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι δύο χώρες διατηρούν την αυτονομία τους σε στρατιωτικά ζητήματα. Παρά ταύτα, καθεμιά από τις δύο χώρες προσφέρει στην άλλη τεχνογνωσία και εξοπλισμό, ενισχύοντας τη μεταξύ τους συνεργασία.

Ο κ. Πεζεσκιάν, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, είχε ευχαριστήσει τον κ. Πούτιν για τη στάση της Μόσχας αναφορικά με τον πόλεμο και είχε κρίνει ότι οι δύο χώρες μπορούν και πρέπει να προβάλλουν αντίσταση σε αυτό που αποκάλεσε «μονομερή» προσέγγιση των ΗΠΑ. Η δήλωση αυτή αναδεικνύει την κοινή τους θέση απέναντι στις αμερικανικές πολιτικές στην περιοχή.

Επιπλέον, ο Ιρανός πρόεδρος δήλωσε χθες στο Fox News ότι οι ΗΠΑ είναι αυτές που θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα τερματίσουν τον πόλεμο ή όχι, υπονοώντας ότι η ευθύνη για την εξέλιξη της σύγκρουσης βαρύνει πρωτίστως την Ουάσιγκτον. Η τοποθέτηση αυτή ενισχύει την εικόνα μιας Τεχεράνης που επιδιώκει να μεταθέσει την πίεση στη διεθνή κοινότητα, ενώ παράλληλα διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με τη Μόσχα.