Η πολιτική περίπτωση της Μαρία Καρυστιανού παρουσιάζει ιδιαιτερότητες που καθιστούν εξαιρετικά σύνθετη την αποτίμηση της εκλογικής δυναμικής που μπορεί να αποκτήσει μετά την επίσημη ανακοίνωση του υπό διαμόρφωση πολιτικού φορέα της. Πρόκειται για ένα πρόσωπο πλήρως εκτός του ελληνικού κομματικού συστήματος, χωρίς προηγούμενη πολιτική διαδρομή, στοιχείο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως πλεονέκτημα και ως περιορισμός.
Η βαθιά απαξίωση του πολιτικού κόσμου από μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, σε συνδυασμό με το αντιπολιτευτικό κενό, έχει διαμορφώσει ένα περιβάλλον «κουρασμένης δημοκρατίας», ευνοϊκό για την ανάδειξη άφθαρτων προσώπων και νέων σχηματισμών. Σε αυτό το πλαίσιο, η Καρυστιανού εμφανίζεται ως φορέας έντονου συναισθηματικού φορτίου, με τον αγώνα της να έχει προσλάβει χαρακτηριστικά ηθικής και συμβολικής αναφοράς, διευκολύνοντας την ταύτιση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων μαζί της. Διαθέτει επικοινωνιακή επάρκεια, άνεση στον λόγο και αμεσότητα, ενώ αποφεύγει συνειδητά να αποκαλύψει σαφές πολιτικό ή ιδεολογικό στίγμα, μετατοπίζοντας το βάρος του εγχειρήματος από την κομματική ταυτότητα στο περιεχόμενο.
Οι πρώτες δημοσκοπικές ενδείξεις καταγράφουν απήχηση σε ετερόκλητες δεξαμενές, τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, γεγονός που επιτρέπει μια αρχική πολυσυλλεκτική λειτουργία. Ωστόσο, καθώς το εγχείρημα θα προχωρά, η απουσία ξεκάθαρου ιδεολογικού προσανατολισμού ενδέχεται να γεννήσει ερωτήματα, πολιτική αμηχανία και δομικά αδιέξοδα.
Η στρατηγική της Καρυστιανού δείχνει να κινείται εκτός των παραδοσιακών ορίων του συστήματος, με στόχο τη συγκρότηση ενός υβριδικού πολιτικού σχήματος, όπου κεντρικό ρόλο παίζουν η θεματολογία και η στοχοθεσία και όχι οι κλασικές ιδεολογικές αφετηρίες. Παρότι η οργανωτική δομή του νέου φορέα παραμένει ασαφής, το μοντέλο παραπέμπει περισσότερο σε μορφές «ομάδων πίεσης», γνωστές κυρίως από το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, όπου πολίτες συσπειρώνονται γύρω από έναν συγκεκριμένο σκοπό. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτός ο σκοπός παραμένει η απόδοση δικαιοσύνης, που λειτουργεί ως θεμέλιο πάνω στο οποίο επιχειρείται να οικοδομηθεί το σύνολο των πολιτικών επιδιώξεων.
Η απεύθυνση της Καρυστιανού είναι οριζόντια προς την κοινωνία, υπερβαίνοντας δημογραφικά και κομματικά όρια, με αιχμή τη δικαιοσύνη ως θεσμό που οφείλει να είναι ακομμάτιστος και ανεξάρτητος. Με αυτόν τον τρόπο επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για την πολιτική λογοδοσία και τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, χωρίς προς το παρόν να εισάγει ριζοσπαστικές ή νεωτερικές προτάσεις. Η στόχευση φαίνεται να αφορά τη διείσδυση σε αντισυστημικά ακροατήρια, όχι με όρους ανατροπής της δημοκρατίας, αλλά με επίκληση της ανάγκης επαναθεμελίωσης και ενίσχυσης των βασικών της πυλώνων.
Τα ευρήματα της δημοσκόπησης της GPO για τον Δεκέμβριο του 2025 αποτυπώνουν αυτό το διάχυτο, αλλά ακόμη ρευστό ενδιαφέρον, επιβεβαιώνοντας ότι το πολιτικό εγχείρημα Καρυστιανού διαθέτει δυναμική εκκίνησης, με την τελική του πορεία να εξαρτάται από τη μετάβαση από το ηθικό και συναισθηματικό αφήγημα σε μια πιο συνεκτική και αναγνωρίσιμη πολιτική πρόταση.
ΣΥΝΟΛΟ ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ΚΚΕ ΝΙΚΗ ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ
Πολύ 7,6 1,3 11,1 5,8 24,6 4,3 51,3 27,2 1,4
Αρκετά 13,2 8,7 15,7 10,0 12,1 20,7 12,1 25,6 23,0
Λίγο 8,8 6,5 12,0 8,9 11,5 6,8 15,2 2,9 6,2
Καθόλου 67,3 80,6 57,6 74,6 48,4 64,8 21,4 44,3 69,4
ΔΞ/ΔΑ 3,1 2,9 3,6 0,7 3,4 3,4 0 0 0
