Κρήτη: SOS για την προσβασιμότητα των τυφλών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού, η Ένωση καταγγέλλει ότι η ασφαλής και ανεξάρτητη μετακίνηση παραμένει ζητούμενο, καθώς οι ελλείψεις στην εκπαίδευση και οι προβληματικές υποδομές περιορίζουν την αυτονομία και την κοινωνική συμμετοχή των τυφλών συμπολιτών μας.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: χωρίς προσβάσιμους δημόσιους χώρους και ουσιαστική υποστήριξη, το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης παραμένει, σε πολλές περιπτώσεις, μόνο στα χαρτιά.

«Πρώτο εμπόδιο είναι το ίδιο το κράτος»

Στο επίκεντρο της ανακοίνωσης βρίσκονται οι καθυστερήσεις και οι παραλείψεις που, σύμφωνα με την Ένωση, στερούν από ανθρώπους με οπτική αναπηρία τη δυνατότητα να εκπαιδευτούν κατάλληλα στη χρήση του λευκού μπαστουνιού.

Όπως επισημαίνεται, η έλλειψη εξειδικευμένων εκπαιδευτών κινητικότητας και προσανατολισμού, καθώς και επαγγελματιών που υποστηρίζουν την ανάπτυξη δεξιοτήτων καθημερινής διαβίωσης, αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην προσπάθεια των τυφλών να αποκτήσουν μεγαλύτερη ανεξαρτησία.

Η Ένωση ασκεί κριτική στην Πολιτεία, υποστηρίζοντας ότι οι αναβολές και οι καθυστερήσεις διαιωνίζουν μια κατάσταση που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων με οπτική αναπηρία.

Πεζοδρόμια με εμπόδια και υποδομές που δεν εξυπηρετούν

Στο στόχαστρο της ανακοίνωσης βρίσκονται και οι Δήμοι της Κρήτης, με την Ένωση να καταγγέλλει ότι ακόμη και βασικές προβλέψεις προσβασιμότητας δεν εφαρμόζονται με τρόπο που να εξασφαλίζει ασφαλή μετακίνηση.

Πεζοδρόμια με εμπόδια, ακατάλληλες παρεμβάσεις και λανθασμένη χωροθέτηση δέντρων δυσχεραίνουν την καθημερινή κυκλοφορία των τυφλών. Την ίδια στιγμή, έργα που θα έπρεπε να διευκολύνουν την πρόσβαση, σύμφωνα με την Ένωση, συχνά παρουσιάζουν ελλείψεις και κακοτεχνίες.

Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στην πρακτική να προβάλλονται μεμονωμένες παρεμβάσεις, όπως η τοποθέτηση ενός οδηγού όδευσης τυφλών ή η κατασκευή μιας ράμπας, χωρίς να αντιμετωπίζεται συνολικά το πρόβλημα της προσβασιμότητας.

Το ζητούμενο, όπως τονίζεται, δεν είναι μεμονωμένα έργα για τις εντυπώσεις, αλλά ένα συνεκτικό και λειτουργικό δίκτυο δημόσιων χώρων, στο οποίο οι άνθρωποι με οπτική αναπηρία θα μπορούν να κινούνται με ασφάλεια.

Άνθρωποι που παραμένουν εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους

Μία από τις πιο ηχηρές επισημάνσεις της Ένωσης αφορά τους ανθρώπους με οπτική αναπηρία που εξακολουθούν να δυσκολεύονται να βγουν μόνοι τους από το σπίτι, επειδή δεν έχουν λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση για ασφαλή μετακίνηση.

Η έλλειψη κατάλληλης υποστήριξης δεν περιορίζει μόνο τις καθημερινές μετακινήσεις. Επηρεάζει την πρόσβαση στην εργασία, στην εκπαίδευση, στις κοινωνικές δραστηριότητες και, συνολικά, τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.

«Η ανεξάρτητη μετακίνηση δεν είναι πολυτέλεια ούτε προνόμιο. Είναι βασική προϋπόθεση για την αυτονομία, την κοινωνική συμμετοχή και την αξιοπρεπή διαβίωση», υπογραμμίζει η Περιφερειακή Ένωση Τυφλών Κρήτης.

Το αίτημα για ουσιαστικές λύσεις

Η Ένωση ζητά από την Πολιτεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να περάσουν από τις διακηρύξεις στην εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων.

Μεταξύ των βασικών αιτημάτων της είναι:

  • Ουσιαστική εκπαίδευση στην κινητικότητα και τον προσανατολισμό.

  • Επαρκής αριθμός εξειδικευμένων εκπαιδευτών.

  • Ασφαλή και λειτουργικά πεζοδρόμια χωρίς εμπόδια.

  • Ορθός σχεδιασμός των οδηγών όδευσης τυφλών και των υπόλοιπων υποδομών προσβασιμότητας.

  • Συστηματική αντιμετώπιση των προβλημάτων στους δημόσιους χώρους.

Το μήνυμα της ανακοίνωσης είναι ότι η Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού δεν μπορεί να εξαντλείται σε συμβολικές εκδηλώσεις και δηλώσεις ευαισθητοποίησης.

Η Περιφερειακή Ένωση Τυφλών Κρήτης ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις και ανάληψη ευθυνών, επιμένοντας ότι η ανεξάρτητη μετακίνηση πρέπει να διασφαλίζεται στην πράξη.

Για τους ανθρώπους με οπτική αναπηρία, το λευκό μπαστούνι είναι ένα σημαντικό εργαλείο αυτονομίας. Για να επιτελέσει, όμως, τον ρόλο του, χρειάζονται προσβάσιμοι δρόμοι, κατάλληλη εκπαίδευση και δημόσιες υποδομές σχεδιασμένες για όλους.

Γιατί η δυνατότητα να κυκλοφορεί κάποιος μόνος του, με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, δεν είναι ζήτημα καλής θέλησης. Είναι δικαίωμα.