Το κατώφλι του ανακριτή πέρασαν σήμερα το πρωί, κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας, οι τρεις συλληφθέντες για την υπόθεση της δολοφονίας του 41χρονου άνδρα στη Ραφήνα – ενός εγκλήματος που συγκλονίζει, όχι μόνο για την ωμότητά του, αλλά και για τα σκοτεινά του παρασκήνια. Πρόκειται για μια ιστορία που δεν εξελίσσεται στα στενά πλαίσια ενός προσωπικού καβγά. Αντιθέτως, ξετυλίγεται σαν κουβάρι βγαλμένο από τα βάθη του μικρόκοσμου της παρανομίας, εκεί όπου η φιλία, οι συναλλαγές και η βία μπλέκονται αξεδιάλυτα.
Ο βασικός κατηγορούμενος, ένας 46χρονος, εμφανίζεται ως ο φυσικός αυτουργός και αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και τις συναφείς κατηγορίες της παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας. Οι δύο συγκατηγορούμενοί του διώκονται για συνέργεια. Ωστόσο, η υπερασπιστική του γραμμή επιχειρεί να ξηλώσει το αφήγημα της προμελετημένης ενέργειας. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον φίλο του, παρά το γεγονός ότι τον πυροβόλησε στο πρόσωπο – στο μάγουλο, συγκεκριμένα. Όπως αναφέρει ο συνήγορός του, ο γνωστός ποινικολόγος Νίκος Ρουσσόπουλος, η επίμαχη στιγμή ήταν θολή, καθώς όλοι είχαν κάνει χρήση κοκαΐνης και ο πελάτης του βρισκόταν σε παραλήρημα. Το φονικό όπλο, μάλιστα, ανήκε στο θύμα, και φέρεται να του το άρπαξε μέσα σε μια ένταση στιγμής.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν και διαφορετικές εκδοχές για το τι συνέβη πριν και μετά την αιματηρή σκηνή. Ένας από τους συγκατηγορούμενους καταθέτει πως οι τρεις άνδρες επέβαιναν σε αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 46χρονος. Όταν εντόπισαν το θύμα στον δρόμο, σταμάτησαν, κατέβηκε και τον πυροβόλησε. Δεν υπήρξε συμπλοκή, δεν υπήρξε καμία ένδειξη αυτοάμυνας. Μόνο η σφαίρα και η φυγή.
Η σκιά της προηγούμενης ζωής και το άγνωστο κίνητρο
Η υπόθεση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την κοινωνική και ποινική ταυτότητα των πρωταγωνιστών. Θύμα και θύτης ήταν γνωστοί στις αρχές από υποθέσεις που σχετίζονταν με ναρκωτικά και οπλοκατοχή. Δεν είναι οι «άγνωστοι μεταξύ αγνώστων». Είχαν κοινές αναφορές, κοινές ποινικές διαδρομές. Στο παρελθόν τους υπήρχε ήδη το σκοτάδι. Και αυτό το σκοτάδι επέστρεψε για να τους πνίξει.
Η οικογένεια του θύματος, από την πλευρά της, απορρίπτει το σενάριο της στιγμιαίας απώλειας ελέγχου. Σύμφωνα με τη σύζυγό του, το κίνητρο της δολοφονίας ήταν ξεκάθαρο και αφορούσε αντιδικία για ένα ακίνητο. Δεν υπήρξε καμία τύχη, κανένα παραλήρημα. Υπήρξε πρόθεση, υπήρξε σχέδιο, υπήρξε δόλος.
Το ερώτημα που αιωρείται – και ίσως κρίνει πολλά για την τελική ποινική μεταχείριση – είναι τι όπλισε τελικά το χέρι του 46χρονου. Μια στιγμιαία κρίση, μια ένταση υπό την επήρεια ουσιών ή ένας προσχεδιασμένος φόνος με προσωπικό ή οικονομικό κίνητρο; Η απάντηση ενδέχεται να κρύβεται στην ιατροδικαστική εξέταση, η οποία ακόμη εκκρεμεί. Αν αποδειχθεί πως ο θάνατος του 41χρονου προήλθε από υπερβολική χρήση ναρκωτικών και όχι από τον πυροβολισμό, οι ισορροπίες αλλάζουν. Αν όμως ο θάνατος οφείλεται στον πυροβολισμό, τότε καταρρέει η υπερασπιστική γραμμή.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση δεν είναι απλώς μια ακόμη σελίδα στο αστυνομικό δελτίο. Είναι καθρέφτης μιας παρακμιακής πραγματικότητας, στην οποία η ανθρώπινη ζωή υποτιμάται, η φιλία διαστρεβλώνεται και η παρανομία γίνεται καθημερινότητα. Δεν είναι μόνο το έγκλημα που σοκάρει, αλλά και το πώς φτάσαμε εκεί.
