Μνήμη Άουσβιτς και διαρκής επαγρύπνηση

Στη σημασία της διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης και στην ανάγκη συνεχούς εγρήγορσης απέναντι στον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και κάθε μορφή μισαλλοδοξίας αναφέρεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 81 χρόνων από την απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

Η μνήμη των θυμάτων και το ελληνικό τίμημα

Σε ανάρτησή του, ο πρωθυπουργός σημειώνει ότι, παρά το πέρασμα 81 ετών από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, η μνήμη των 6.000.000 Εβραίων που υπέστησαν διωγμούς και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα παραμένει ζωντανή. Μαζί της, όπως τονίζει, διατηρείται και η ανάμνηση χιλιάδων Ελλήνων, καθώς η Ελλάδα κατέβαλε τότε βαρύ τίμημα, χάνοντας μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της.

Κοινότητες που άνθισαν επί αιώνες στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Ιωάννινα, στη Ρόδο και σε πολλές ακόμη πόλεις αφανίστηκαν μέσα σε λίγους μόλις μήνες. Πρόκειται, κατά τον πρωθυπουργό, για μια πληγή που παραμένει ανοιχτή και καλεί κάθε πολιτισμένο άνθρωπο να μη λησμονεί το παρελθόν και να προστατεύει την ιστορική αλήθεια στον χρόνο.

Το «Ποτέ Ξανά» ως ευθύνη του παρόντος

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογραμμίζει ότι το Ολοκαύτωμα δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός μοναδικού βάρους, αλλά και μια διαρκή προειδοποίηση. Όπως επισημαίνει, η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός δεν έχουν θέση στις σύγχρονες κοινωνίες, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη συνεχή επαγρύπνηση απέναντι στις δυνάμεις του μίσους και του διχασμού.

Στη σημερινή εποχή, προσθέτει, οι αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας δοκιμάζονται εκ νέου σε πολλά επίπεδα. Γι’ αυτό και, όπως αναφέρει, υπάρχει χρέος υπεράσπισής τους, με την αποκάλυψη των πολλαπλών και διαφορετικών εχθρών της προόδου, ανεξάρτητα από το προσωπείο με το οποίο εμφανίζονται.

Ο πρωθυπουργός καταλήγει τονίζοντας ότι το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά το μέλλον μπορεί να διαμορφωθεί. Το «Ποτέ Ξανά», όπως σημειώνει, πρέπει να αποτελέσει σύνθημα μιας διαρκούς συλλογικής προσπάθειας: ένα διαχρονικό κάλεσμα ώστε η μνήμη να μετατρέπεται σε συνειδητή δράση και οι εμπειρίες του χθες σε ζωντανές ελπίδες για το αύριο.