Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ζήτησε από τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας να αυξήσουν τη στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία στο 0,25% του ΑΕΠ τους, πρόταση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόσθετη βοήθεια δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Κίεβο.
Σύμφωνα με εκτίμηση του Politico, εφόσον η πρόταση υιοθετηθεί, οι ετήσιες ροές στήριξης προς την Ουκρανία θα μπορούσαν ουσιαστικά να τριπλασιαστούν, φτάνοντας έως και τα 143 δισ. δολάρια. Ο υπολογισμός βασίζεται στο συνολικό ΑΕΠ των χωρών του ΝΑΤΟ.
Το προηγούμενο έτος, η Ουκρανία έλαβε περίπου 45 δισ. δολάρια σε βοήθεια ασφαλείας από τους συμμάχους της. Το ποσό αυτό κάλυψε ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την αγορά όπλων για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις έως τις επενδύσεις στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία της Ουκρανίας και τις πρωτοβουλίες υπό νατοϊκό συντονισμό για την προμήθεια αμερικανικού οπλισμού στο Κίεβο.
Στόχος η δικαιότερη κατανομή του κόστους
Η πρωτοβουλία Ρούτε συνδέεται με την έντονη δυσαρέσκεια χωρών που έχουν ήδη αναλάβει δυσανάλογα υψηλό βάρος στη στήριξη της Ουκρανίας. Σκανδιναβικές και βαλτικές χώρες, καθώς και η Ολλανδία και η Πολωνία, έχουν διαθέσει μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ τους σε στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο σε σχέση με άλλους συμμάχους.
Η πρόταση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ επιχειρεί να δημιουργήσει έναν πιο σαφή και ενιαίο κανόνα συνεισφοράς, ώστε το βάρος της ουκρανικής άμυνας να μην πέφτει κυρίως σε συγκεκριμένες χώρες της Συμμαχίας.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, Κάγια Κάλας, επιβεβαίωσε ότι το ζήτημα των άνισων εισφορών τίθεται συχνά στις κλειστές συζητήσεις μεταξύ των συμμάχων.
Αντιρρήσεις από Γαλλία και Βρετανία
Για να υιοθετηθεί ένας τέτοιος στόχος σε επίπεδο ΝΑΤΟ, απαιτείται συμφωνία όλων των κρατών-μελών της Συμμαχίας. Μέχρι στιγμής, οι ισχυρότερες επιφυλάξεις φέρονται να προέρχονται από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η συζήτηση αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς η χρηματοδότηση της Ουκρανίας παραμένει ένα από τα κεντρικά ζητήματα της δυτικής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία. Η πρόταση Ρούτε, εφόσον προχωρήσει, θα σηματοδοτήσει μια σημαντική κλιμάκωση της νατοϊκής στήριξης προς το Κίεβο και ταυτόχρονα μια προσπάθεια θεσμοθέτησης πιο ισορροπημένης κατανομής των βαρών μεταξύ των συμμάχων.
