ΝΔ: Γιατί φοβούνται κάθε λέξη Καραμανλή

Η ένταση με την οποία αντιμετωπίζεται κάθε δημόσια εμφάνιση του Κώστα Καραμανλή έχει πλέον αποκτήσει πολιτικά παράδοξα χαρακτηριστικά. Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται, διατυπώνει ορισμένες γενικές επισημάνσεις, κάνει και μια πολιτισμική αναφορά στον Λουκιανό Κηλαηδόνη, και αμέσως ενεργοποιείται ένας ολόκληρος μηχανισμός αντιδράσεων.

Πένες, μικρόφωνα, αρθρογράφοι και πρόθυμοι σχολιαστές μπαίνουν σε διάταξη επίθεσης, δημιουργώντας κλίμα δυσανάλογο προς το πραγματικό περιεχόμενο των παρεμβάσεών του. Πίσω από αυτόν τον ορυμαγδό διακρίνεται, σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις, ο αφανής συντονισμός του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο φαίνεται να δίνει το σήμα για την αποδόμηση κάθε καραμανλικής αιχμής.

Η τακτική αυτή δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ωφέλιμη για τη Νέα Δημοκρατία. Αντί να περιορίζει την απήχηση του πρώην πρωθυπουργού, συχνά την ενισχύει, καθώς μετατρέπει ακόμη και τις πιο γενικές του τοποθετήσεις σε μείζον πολιτικό γεγονός. Η υπερβολική αντίδραση αποκαλύπτει περισσότερο αμηχανία παρά αυτοπεποίθηση.

Μια ψύχραιμη αντιμετώπιση θα ήταν πολιτικά πιο λειτουργική. Ο Κώστας Καραμανλής είναι πρώην πρωθυπουργός και έχει κάθε δικαίωμα να διατυπώνει τη γνώμη του για τη δημόσια ζωή. Η διαρκής επιχείρηση απαξίωσης, ιδίως όταν ενεργοποιείται με τέτοια ένταση, παράγει το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που επιδιώκει.

Στην πράξη, κάθε επίθεση εναντίον του υπενθυμίζει ότι παραμένει πολιτικό σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της παράταξης. Και αυτό είναι ακριβώς το στοιχείο που το Μέγαρο Μαξίμου δείχνει να υποτιμά.