Νέα δεδομένα στην υπόθεση θανάτου του στρατιώτη Μανώλη Τσικνάκη στην Ρω

Επτά χρόνια μετά τον θάνατο του 22χρονου στρατιώτη Μανώλη Τσικνάκη στο απομονωμένο φυλάκιο της Ρω, η υπόθεση επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, αμφισβητώντας το αρχικό αφήγημα περί αυτοκτονίας και προκαλώντας τριγμούς σε θεσμούς και διαδικασίες που, σύμφωνα με την οικογένεια, δεν απέδωσαν ποτέ δικαιοσύνη. Νέοι μάρτυρες, νέα στοιχεία και σοβαρές τεχνικές παρατηρήσεις επαναφέρουν τον φάκελο στο τραπέζι των στρατιωτικών αρχών, επτά χρόνια μετά την τραγική απώλεια.

Μετά τη μήνυση κατά παντός υπευθύνου που κατέθεσε η οικογένεια, η αρμόδια στρατιωτική εισαγγελέας προχώρησε σε μυστική λήψη καταθέσεων από πέντε μάρτυρες, με στόχο την ενίσχυση της δικογραφίας που, όπως καταγγέλλεται, αρχικά είχε σημαντικά κενά. Ανάμεσά τους και άτομα που είχαν καταθέσει στο παρελθόν, σε μια διαδικασία η οποία, σύμφωνα με τη νομική εκπρόσωπο της οικογένειας, Αλεξάνδρα Σπανάκη, δεν ακολούθησε τις προβλεπόμενες ανακριτικές πρακτικές.

Οι καταθέσεις αποκάλυψαν πραγματικά περιστατικά που δεν περιλαμβάνονταν στη δικογραφία, αλλά επιβεβαιώνουν τις τεχνικές ενστάσεις των συμβούλων της οικογένειας. Κομβικό σημείο, ο χρόνος θανάτου του στρατιώτη: ενώ επισήμως τοποθετείται στις 08:30, η πραγματική ώρα φαίνεται να είναι τουλάχιστον τρεις ώρες νωρίτερα, σύμφωνα με την ιατροδικαστική γνωμάτευση και την κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα. Ο στρατιώτης της προηγούμενης βάρδιας επιβεβαιώνει ότι άκουσε πυροβολισμό τις πρώτες πρωινές ώρες – ένα ασυνήθιστο γεγονός σε στρατιωτική εγκατάσταση, που όμως, όπως καταγγέλλεται, δεν διερευνήθηκε άμεσα.

Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το ζήτημα του όπλου που προκάλεσε τον θάνατο. Όπως επισημαίνουν οι τεχνικοί σύμβουλοι και η ιατροδικαστής Ελπίδα Σπανουδάκη, το τραύμα του Μανώλη Τσικνάκη δεν συνάδει με τα χαρακτηριστικά του G3A3, του όπλου που κατείχε ως στρατιώτης. Η φύση του τραύματος παραπέμπει σε μικρότερου διαμετρήματος όπλο, όπως πιστόλι, που συνήθως φέρουν αξιωματικοί. Το γεγονός ότι ο στρατιώτης ήταν αριστερόχειρας αλλά δέχθηκε το θανατηφόρο πλήγμα από δεξιά, έρχεται να ενισχύσει τις αμφιβολίες για την εκδοχή της αυτοχειρίας.

«Δεν αυτοκτόνησε»

Νέα συγκλονιστικά στοιχεία φέρνει στο φως η δικηγόρος της οικογένειας του 22χρονου στρατιώτη Μανώλη Τσικνάκη, επτά χρόνια μετά τον θάνατό του στο φυλάκιο της Ρω. Η υπόθεση, που αρχικά είχε χαρακτηριστεί ως αυτοκτονία, ανασύρεται από το αρχείο της Δικαιοσύνης μετά από μήνυση της οικογένειας κατά παντός υπευθύνου, και όλα δείχνουν ότι οι συνθήκες του θανάτου του νεαρού φαντάρου ήταν πολύ διαφορετικές απ’ ό,τι είχε αρχικά καταγραφεί.

Μιλώντας στην εκπομπή «Επιστροφή στο Μέλλον» στον Radiome 88.4, η δικηγόρος Αλεξάνδρα Σπανάκη αποκάλυψε ότι ο Μανώλης Τσικνάκης έφερε τραύμα από όπλο διαμετρήματος 9mm — όπλο που, όπως επισήμανε, κατέχουν μόνο αξιωματικοί στον στρατό. Το πολεμικό G3A3 που αποτελούσε τον ατομικό οπλισμό του νεκρού στρατιώτη, αποκλείεται ως πηγή του τραύματος, σύμφωνα με τα πορίσματα νεκροτομής και πραγματογνωμοσύνης. Ο τεχνικός σύμβουλος που όρισε η οικογένεια —πυροτεχνουργός— διαπίστωσε επίσης πως το τραύμα προκλήθηκε από πυροβόλο 9mm.

Η στρατιωτική εισαγγελέας που έχει πλέον αναλάβει την υπόθεση, επισκέφθηκε το Ηράκλειο και έλαβε νέες καταθέσεις από φαντάρους που υπηρετούσαν την ίδια περίοδο στη Ρω, οι οποίοι περιέγραψαν όσα συνέβησαν τη μοιραία ημέρα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες αυτές, ακούστηκε πυροβολισμός μέσα στη νύχτα, χωρίς όμως να ενεργοποιηθεί συναγερμός στο φυλάκιο – γεγονός που γεννά υποψίες και για την πιθανότητα εισβολής, αλλά και για το κατά πόσο ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Παράλληλα, η κ. Σπανάκη κατήγγειλε πως η δικογραφία έφτασε με μεγάλη καθυστέρηση από το Α.Τ. Μεγίστης στο Ηράκλειο — μόλις λίγο πριν την παραγραφή της υπόθεσης το 2023 — και περιείχε ελλιπή στοιχεία, καθώς απουσίαζαν ακόμη και φωτογραφίες από το νεκροτομείο της Ρόδου. Δύο φορές ζήτησε η ίδια την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο, χωρίς αποτέλεσμα, μέχρι που προχώρησε σε αυτοτελή μήνυση, η οποία άνοιξε εκ νέου τον φάκελο.

Ιδιαίτερα σοβαρά ερωτήματα προκαλεί και η ανακολουθία στον χρόνο θανάτου. Ενώ το στρατιωτικό πόρισμα ανέφερε ώρα θανάτου μεταξύ 08:00 και 08:30, η τεχνικός σύμβουλος της οικογένειας προσδιόρισε ότι ο πυροβολισμός συνέβη τουλάχιστον τρεις ώρες νωρίτερα — εκτίμηση που επιβεβαιώνεται και από κατάθεση στρατιώτη της προηγούμενης βάρδιας.

Η οικογένεια από την πρώτη στιγμή είχε εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για την εκδοχή της αυτοκτονίας. Ο Μανώλης, σύμφωνα με τους γονείς του, δεν είχε καμία ψυχολογική πίεση ή προσωπικά προβλήματα, αντίθετα ήταν ενθουσιασμένος που θα έπαιρνε μετάθεση στην Κρήτη, ενώ μόλις λίγες ημέρες πριν είχε εκμυστηρευτεί στους δικούς του τα σχέδιά του για τη ζωή μετά τη θητεία.

Το τελικό πλήγμα στο σενάριο της αυτοκτονίας έρχεται από τον συνδυασμό δύο στοιχείων: το τραύμα εντοπίστηκε στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού, ενώ ο Μανώλης ήταν αριστερόχειρας — γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατη την αυτοπυροβολία με πολεμικό όπλο από την αντίθετη πλευρά. Παράλληλα, η οπή του τραύματος δεν αντιστοιχούσε σε πυρομαχικά G3A3, αλλά ήταν σημαντικά μικρότερη, όπως κατέγραψε η ιατροδικαστική εξέταση.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, στη Ρω υπηρετούν πέντε αξιωματικοί, αριθμός που μπορεί να αυξηθεί «σιωπηρά» όταν γίνονται στρατιωτικές ασκήσεις ή επιθεωρήσεις. Το ενδεχόμενο να εμπλέκεται πρόσωπο ανώτερου βαθμού που είχε πρόσβαση σε 9άρι όπλο, είναι πλέον κεντρικό στοιχείο της έρευνας που διεξάγεται.

Η νέα φάση της έρευνας συνεχίζεται, με τη στρατιωτική εισαγγελέα να συλλέγει συμπληρωματικά στοιχεία και να εξετάζει μάρτυρες που έως τώρα δεν είχαν καταθέσει. Η οικογένεια Τσικνάκη, μετά από χρόνια δικαστικών εμποδίων και ανεξήγητων σιωπών, δηλώνει πιο αποφασισμένη από ποτέ να φτάσει μέχρι τέλους για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να αποδοθούν ευθύνες για τον θάνατο του παιδιού τους.

Για την οικογένεια Τσικνάκη, η αναζήτηση της αλήθειας παραμένει αδιάκοπη. Επτά χρόνια μετά τον θάνατο του Μανώλη, ελπίζουν πως η δικαιοσύνη θα ρίξει φως στις πραγματικές συνθήκες του τραγικού συμβάντος και θα αποδώσει ευθύνες εκεί που πρέπει – για να μην μείνει καμία σκιά πάνω από τη μνήμη του. Η υπόθεση Τσικνάκη, επτά χρόνια μετά, δεν έχει τελειώσει. Αντιθέτως, τώρα μόλις αρχίζει να φωτίζεται.