Νέα στρατηγική Μαξίμου με άξονα Μητσοτάκη-Τσίπρα

Το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να επαναπροσδιορίζει την επικοινωνιακή του στρατηγική, με στόχο να μεταβάλει την πολιτική ατζέντα και να μεταφέρει το επίκεντρο της αντιπαράθεσης από τις εσωκομματικές αναταράξεις της Νέας Δημοκρατίας στις διαχρονικές συγκρούσεις με την αντιπολίτευση. Μετά την απόπειρα του Αντώνη Σαμαρά να φέρει τη συζήτηση στο δικό του πεδίο, η κυβέρνηση επιλέγει να επαναφέρει στο προσκήνιο το δίπολο Μητσοτάκης – Τσίπρας.

Η κυβερνητική γραμμή, όπως αποτυπώθηκε στις πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις, στηρίζεται σε τρεις σαφείς άξονες: την επαναφορά του Αλέξη Τσίπρα στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, την υποβάθμιση των παρεμβάσεων του Αντώνη Σαμαρά και το οριστικό κλείσιμο της υπόθεσης της τηλεφωνικής συνομιλίας του Θάνου Ντόκου.

Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να εγκλωβιστεί σε εσωκομματικές συζητήσεις, αλλά να επαναφέρει τη σύγκριση με την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και να αναδείξει ως βασικό διακύβευμα τη σταθερότητα έως τις εκλογές του 2027.

Επαναφορά Τσίπρα στο προσκήνιο

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να αφιερώσει μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας του στον Αλέξη Τσίπρα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι πλέον αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο το δημοψήφισμα του 2015, το ενδεχόμενο Grexit, τις ουρές στα ΑΤΜ, το κόστος εκείνης της περιόδου για την οικονομία, αλλά και την τραγωδία στο Μάτι, επιχειρώντας να υπενθυμίσει στους πολίτες τα πεπραγμένα της προηγούμενης διακυβέρνησης.

Παράλληλα, αποδομεί τη δημόσια επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού και των στελεχών του, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει προηγηθεί ούτε αυτοκριτική ούτε συγγνώμη για τις επιλογές της περιόδου 2015-2019. Με αυτόν τον τρόπο το Μαξίμου επιχειρεί να μετατρέψει ξανά τον Αλέξη Τσίπρα στον βασικό πολιτικό αντίπαλο, θεωρώντας ότι η σύγκριση των δύο κυβερνητικών περιόδων λειτουργεί ευνοϊκά για τη Νέα Δημοκρατία.

Στρατηγική απαξίωσης του Σαμαρά

Αντίθετα, εντελώς διαφορετική είναι η αντιμετώπιση του Αντώνη Σαμαρά. Παρά τις συνεχείς δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού, το κυβερνητικό επιτελείο επιλέγει να μη σηκώσει τους τόνους, παρουσιάζοντας τις κινήσεις του ως προσωπικές πρωτοβουλίες που δεν εκφράζουν την παράταξη.

Η κυβέρνηση υπενθυμίζει ότι η Νέα Δημοκρατία υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη πέτυχε δύο διαδοχικές εκλογικές νίκες με ιστορικά υψηλά ποσοστά, σημειώνοντας ότι η προσωπική ατζέντα οποιουδήποτε δεν αποτελεί θέμα που απασχολεί την κοινωνία. Ακόμη και για το αίτημα του Αντώνη Σαμαρά προς τον Άρειο Πάγο σχετικά με την υπόθεση των παρακολουθήσεων, η απάντηση είναι πως για την ουσία της υπόθεσης έχει ήδη αποφανθεί η Δικαιοσύνη και ότι δεν υπάρχει κάτι νέο που να αλλάζει τα δεδομένα.

Με αυτόν τον τρόπο το Μαξίμου επιδιώκει να στερήσει πολιτικό οξυγόνο από τον πρώην πρωθυπουργό, αποφεύγοντας μια σύγκρουση που θα μπορούσε να ενισχύσει τη δημόσια προβολή του.

Υπόθεση Ντόκου: Κλείσιμο με κυβερνητική βούληση

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει επίσης η κυβέρνηση στην υπόθεση της τηλεφωνικής συνομιλίας του συμβούλου εθνικής ασφάλειας Θάνου Ντόκου. Το κυβερνητικό αφήγημα είναι ότι κανένα ευαίσθητο στοιχείο δεν διέρρευσε, ενώ παράλληλα καταγγέλλεται ότι η αντιπολίτευση και μέρος των μέσων ενημέρωσης υιοθέτησαν άκριτα τους ισχυρισμούς ανθρώπων που παρουσιάζονται ως Ρώσοι "φαρσέρ".

Το Μέγαρο Μαξίμου αναγνωρίζει ότι τα πρωτόκολλα ασφαλείας μπορούν να γίνουν ακόμη αυστηρότερα, ωστόσο επιμένει πως δεν προκύπτει θέμα εθνικής ασφάλειας ούτε λόγος πολιτικών ευθυνών. Στόχος είναι να θεωρηθεί η συγκεκριμένη υπόθεση λήξασα και να μη δημιουργηθεί ένα νέο μέτωπο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Επιστροφή στην καθημερινότητα

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιμένει ότι ο πολιτικός της ορίζοντας παραμένουν οι εκλογές της άνοιξης του 2027 και ότι η βασική προτεραιότητα είναι η αντιμετώπιση της ακρίβειας, η ενίσχυση των εισοδημάτων και η ολοκλήρωση μεγάλων έργων υποδομής. Στο πλαίσιο αυτό προβάλλονται οι νέοι σιδηροδρομικοί συρμοί, η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης, η ολοκλήρωση του Ε65, αλλά και οι παρεμβάσεις για τον έλεγχο της αγοράς και τη συγκράτηση των τιμών.

Η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου δείχνει ότι επιδιώκει να αφήσει πίσω του τα εσωτερικά μέτωπα, να περιορίσει την πολιτική δυναμική των παρεμβάσεων Σαμαρά, να επαναφέρει τη σύγκριση με την περίοδο Τσίπρα και να πείσει ότι η δημόσια συζήτηση πρέπει να επιστρέψει στα ζητήματα της οικονομίας, της ανάπτυξης και της καθημερινότητας των πολιτών.