Σε νέα φάση πολιτικής σύγκρουσης πέρασε η αντιπαράθεση ανάμεσα στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και το ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη θητεία της ευρωπαίας εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου και όσα είχαν προηγηθεί σε τηλεοπτική του τοποθέτηση το πρωί της Πέμπτης. Ο υπουργός επανήλθε με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απαντώντας ευθέως στην ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επιμένοντας ότι η υπόθεση της ανανέωσης της θητείας της δεν έχει κλείσει.
Στην ανάρτησή του, ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιχείρησε, κατά παράβαση του ελληνικού Συντάγματος, να ανανεώσει μονομερώς τη θητεία της κ. Παπανδρέου, παρακάμπτοντας, όπως ανέφερε, την αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου. Με βάση τη δική του θέση, οποιαδήποτε τέτοια ανανέωση χωρίς την κρίση του Αρείου Πάγου είναι άκυρη και η τελική απόφαση δεν έχει ακόμη ληφθεί.
Η απάντηση στο ΠΑΣΟΚ και η αιχμή για «θεσμικό κατάντημα»
Ο υπουργός Υγείας στράφηκε με οξύ τόνο κατά του ΠΑΣΟΚ, το οποίο είχε μιλήσει για ανοίκεια επίθεση στη Δικαιοσύνη και είχε υποστηρίξει ότι η θητεία της κ. Παπανδρέου έχει ήδη ανανεωθεί από τον Νοέμβριο του 2025. Ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε θεσμικό κατάντημα το να μη γνωρίζει, όπως είπε, ο εκπρόσωπος Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι η ανανέωση αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί με τρόπο συμβατό προς το ελληνικό συνταγματικό πλαίσιο.
Παράλληλα, επέμεινε ότι μόνο το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου μπορεί να αποφασίσει αν θα παραταθεί ή όχι η θητεία της κ. Παπανδρέου, προσθέτοντας ότι το όργανο αυτό δεν έχει ακόμη συνεδριάσει και ότι η σχετική διαδικασία αναμένεται, κατά τον ίδιο, να εξελιχθεί εντός του Μαΐου.
Τα αντικρουόμενα δεδομένα για την ανανέωση της θητείας
Στο επίκεντρο της πολιτικής διαμάχης βρίσκεται ένα κρίσιμο θεσμικό ζήτημα. Από τη μία πλευρά, υπάρχει δημόσια καταγεγραμμένη πληροφόρηση ότι το Κολέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε ήδη από τον Νοέμβριο του 2025 ανανεώσει για πέντε ακόμη χρόνια τη θητεία τριών εντεταλμένων ευρωπαίων εισαγγελέων στην Ελλάδα, ανάμεσά τους και της Πόπης Παπανδρέου. Αυτό είχε δημοσιευθεί τότε σε ελληνικά και αγγλόφωνα μέσα.
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Γεωργιάδης υποστηρίζει τώρα ότι αυτή η κίνηση δεν αρκεί από μόνη της, επειδή θεωρεί ότι απαιτείται και η προβλεπόμενη εμπλοκή του Αρείου Πάγου βάσει του ελληνικού συνταγματικού και δικαστικού πλαισίου. Η αντιπαράθεση, επομένως, δεν αφορά μόνο το αν υπήρξε απόφαση ευρωπαϊκού οργάνου, αλλά και το αν αυτή αρκεί ή όχι για να παραχθεί έγκυρο αποτέλεσμα στο ελληνικό πεδίο.
Αιχμές για τις δικογραφίες και τις διαρροές
Στην ίδια ανάρτηση, ο υπουργός συνέδεσε το θέμα της θητείας με τον χειρισμό των υποθέσεων που αφορούν δικογραφίες προς τη Βουλή, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή του, προκλήθηκε πολιτική αναταραχή. Υποστήριξε ότι οι αλλεπάλληλες διαρροές και η αποστολή, όπως τη χαρακτήρισε, γελοίας δικογραφίας κατά συναδέλφων βουλευτών δημιούργησαν πολιτική κρίση και δήλωσε ότι τον προβληματίζει ο συγχρονισμός ανάμεσα στη συνεδρίαση του αρμόδιου δικαστικού οργάνου και στην αποστολή του φακέλου στη Βουλή.
Στο ίδιο πνεύμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης εξέφρασε τη θέση ότι ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν θα μακροημερεύσει στα κράτη-μέλη εάν, όπως είπε, αρχίσει να παίζει εσωτερικά πολιτικά παιχνίδια, καλώντας εμμέσως τους λειτουργούς του να προστατεύσουν τον ίδιο τον θεσμό από τέτοιες πρακτικές. Οι τοποθετήσεις αυτές προκάλεσαν νέα ένταση, ενώ ακολούθησε και αντίδραση από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που έκανε λόγο για ευθεία παρέμβαση.
Το πολιτικό βάθος της σύγκρουσης
Η νέα ανάρτηση Γεωργιάδη δείχνει ότι η υπόθεση ξεπερνά πλέον το πρόσωπο της κ. Παπανδρέου και αγγίζει τον ευρύτερο τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση συγκρούονται για τις δικογραφίες, τη Δικαιοσύνη, την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και το πλαίσιο λογοδοσίας πολιτικών προσώπων. Το ΠΑΣΟΚ βλέπει μια προσπάθεια στοχοποίησης της ευρωπαίας εισαγγελέως και πολιτικής απαξίωσης των φακέλων που έχουν διαβιβαστεί, ενώ ο υπουργός Υγείας αντιτείνει ότι εγείρει ένα θεσμικό ζήτημα που σχετίζεται με το Σύνταγμα και την αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου.
Έτσι, η αντιπαράθεση αποκτά πλέον διπλή διάσταση: αφενός νομικοθεσμική, ως προς το ποιος έχει την τελική αρμοδιότητα για την ανανέωση της θητείας μιας εντεταλμένης ευρωπαίας εισαγγελέως στην Ελλάδα, και αφετέρου καθαρά πολιτική, καθώς εντάσσεται στη σκληρή σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης γύρω από τη διαφθορά, τις δικογραφίες και τη λειτουργία των θεσμών.
