Σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές σύστημα εισέρχεται με επιταχυνόμενο ρυθμό σε φάση αποσταθεροποίησης, ο Γεώργιος Νικολάκος, Αντιστράτηγος ε.α., μέλος του Βουλευτηρίου της ΝΙΚΗΣ, τομεάρχης Απόδημου Ελληνισμού και επικεφαλής της Θεματικής Οργάνωσης Ψηφιακής Διακυβέρνησης, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Προς την ΝΙΚΗ» και ανέπτυξε μια συνολική, στρατηγική αποτίμηση των γεωπολιτικών εξελίξεων που διαμορφώνουν το νέο έτος. Η ανάλυσή του κινήθηκε πέρα από την επικαιρότητα, αγγίζοντας τις δομικές μεταβολές ισχύος, τις στρατηγικές επιλογές των μεγάλων δρώντων και τις άμεσες προκλήσεις για την Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον κ. Νικολάκο, το 2026 δεν μπορεί να ιδωθεί ως απλή συνέχεια του προηγούμενου έτους, αλλά ως σημείο καμπής. Το διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από την υποχώρηση της μεταψυχροπολεμικής σταθερότητας και την επιστροφή σε έναν κόσμο ανταγωνισμών, όπου η στρατιωτική ισχύς, η ενεργειακή ασφάλεια, η τεχνολογία και η πληροφορία συνιστούν ενιαίο πεδίο σύγκρουσης. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η διαρκής ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αντιμετωπίζονται ως απομονωμένα επεισόδια, αλλά ως αλληλένδετες εκφάνσεις μιας ευρύτερης αναδιάταξης.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σταδιακή μετατόπιση της παγκόσμιας ισχύος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ο κεντρικός παίκτης, ωστόσο λειτουργούν πλέον με σαφώς επιλεκτικό τρόπο, ιεραρχώντας συμφέροντα και περιοχές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, από την άλλη πλευρά, εμφανίζεται –κατά την εκτίμησή του– στρατηγικά αμήχανη, με έλλειμμα ενιαίας εξωτερικής πολιτικής και αδυναμία αυτόνομης αμυντικής συγκρότησης. Το κενό αυτό, όπως τόνισε, δημιουργεί επικίνδυνες ζώνες αστάθειας, ιδίως για τα κράτη-μέλη που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε αναπόφευκτα η Τουρκία. Ο κ. Νικολάκος υπογράμμισε ότι η Άγκυρα συνεχίζει μια σταθερή, αναθεωρητική στρατηγική, ανεξαρτήτως κυβερνητικών εναλλαγών ή τακτικών διαφοροποιήσεων. Η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού και η επιμονή σε μονομερείς διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο συνιστούν, όπως επισήμανε, οργανικά στοιχεία ενός μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προειδοποίησε ότι ο εφησυχασμός και η μονοδιάστατη προσφυγή σε ρητορικές «διεθνούς νομιμότητας» χωρίς αντίστοιχη αποτρεπτική ισχύ ενέχουν σοβαρούς κινδύνους.
Αναφερόμενος ειδικά στην Ελλάδα, ο Αντιστράτηγος ε.α. μίλησε για την ανάγκη μιας συνολικής εθνικής στρατηγικής, που να υπερβαίνει τον αποσπασματικό χειρισμό κρίσεων. Η γεωπολιτική θέση της χώρας, τόνισε, είναι ταυτόχρονα πλεονέκτημα και βάρος ευθύνης. Η Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργεί αποκλειστικά ως «παρατηρητής» ή ως δεδομένος σύμμαχος χωρίς σαφή ανταλλάγματα. Αντιθέτως, απαιτείται ενεργητική διπλωματία, σοβαρή επένδυση στην άμυνα, αλλά και ενίσχυση της εσωτερικής συνοχής, η οποία –όπως σημείωσε– αποτελεί συχνά τον πιο παραγνωρισμένο παράγοντα εθνικής ισχύος.
Σημαντικό μέρος της παρέμβασής του αφιερώθηκε και στη διάσταση της τεχνολογίας και της ψηφιακής κυριαρχίας. Ως επικεφαλής της Θεματικής Οργάνωσης Ψηφιακής Διακυβέρνησης της ΝΙΚΗΣ, ο κ. Νικολάκος υπογράμμισε ότι ο σύγχρονος γεωπολιτικός ανταγωνισμός δεν διεξάγεται μόνο με όπλα και στόλους, αλλά και με δεδομένα, δίκτυα και αλγορίθμους. Η εξάρτηση κρίσιμων υποδομών από ξένα κέντρα, η κυβερνοασφάλεια και η προστασία της πληροφορίας αποτελούν, κατά την άποψή του, ζητήματα εθνικής άμυνας πρώτης γραμμής, τα οποία δεν έχουν ακόμη τύχει της απαραίτητης σοβαρότητας στον δημόσιο διάλογο.
Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο Αντιστράτηγος ε.α. Γεώργιος Νικολάκος επανέφερε το ζήτημα της εθνικής συνείδησης και της πολιτικής βούλησης. Σε έναν κόσμο αυξανόμενης αβεβαιότητας, όπως σημείωσε, τα κράτη που επιβιώνουν και προοδεύουν είναι εκείνα που γνωρίζουν ποια είναι, τι υπερασπίζονται και μέχρι πού είναι διατεθειμένα να φτάσουν για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους. Το νέο έτος, κατέληξε, δεν προσφέρεται για αυταπάτες, αλλά για ρεαλισμό, στρατηγική σκέψη και αποφάσεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα – αρετές που, κατά την εκτίμησή του, η Ελλάδα οφείλει επειγόντως να επαναφέρει στο επίκεντρο της πολιτικής της ζωής.
Ακούστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη:
