Νωρίτερα η μείωση εισφορών το 2026

Πιο σύντομα από τον αρχικό σχεδιασμό εξετάζεται να εφαρμοστεί η επόμενη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, με την Κυβέρνηση να μεταφέρει το χρονοδιάγραμμα από το 2027 στο 2026 και να θέτει ως βασικό σενάριο περικοπή κατά μισή ποσοστιαία μονάδα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μεγαλύτερης μείωσης εφόσον το επιτρέψουν οι οικονομικές συνθήκες και τα δημοσιονομικά περιθώρια. Η κίνηση εντάσσεται στη συνολικότερη στρατηγική περιορισμού του μη μισθολογικού κόστους και τόνωσης της ανταγωνιστικότητας, συνεχίζοντας μια πορεία ελαφρύνσεων που από το 2019 έως σήμερα έχει μειώσει σωρευτικά τις εισφορές κατά 5,4 ποσοστιαίες μονάδες. Με την προγραμματισμένη παρέμβαση του 2026 η συνολική μείωση θα φτάσει τις 5,9 μονάδες και ο συντελεστής εισφορών θα διαμορφωθεί στο 35,66%, επίπεδο που προσεγγίζει τον μέσο όρο της ευρωπαϊκής ένωσης. Η νέα μείωση καλύπτει εκκρεμότητα από την περίοδο 2020–2023, όταν είχε τεθεί στόχος για μείωση κατά 5 μονάδες, από τον οποίο απομένει υπόλοιπο 0,6 της ποσοστιαίας μονάδας, και θεωρείται αναγκαία για την ολοκλήρωση του πακέτου που είχε εξαγγελθεί.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εργασίας η μέχρι τώρα αποκλιμάκωση των εισφορών συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες που έχει επιτύχει κράτος μέλος της εε και, κατά κυβερνητικές εκτιμήσεις, έχει συμβάλει αποφασιστικά στη δημιουργία περίπου 500.000 νέων θέσεων εργασίας, καθώς οι εργοδότες αντιμετώπισαν μικρότερο βάρος και βρήκαν περισσότερα κίνητρα για προσλήψεις. Υπενθυμίζεται ότι από τον μάρτιο ισχύει νέα ρύθμιση για τον υπολογισμό εισφορών σε υπερωρίες, υπερεργασία, νυχτερινή απασχόληση και εργασία σε αργίες, με τη βάση υπολογισμού να μεταφέρεται στο βασικό ωρομίσθιο της οκτάωρης εργασίας και όχι στο προσαυξημένο, γεγονός που οδήγησε σε περαιτέρω αποκλιμάκωση επιβαρύνσεων για ειδικές μορφές απασχόλησης προς όφελος εργαζομένων και επιχειρήσεων. Κάθε μείωση εισφορών έχει δημοσιονομικό αποτύπωμα και κατά προσέγγιση απώλεια εσόδων 440 εκατ. ευρώ για τον εφκα ανά ποσοστιαία μονάδα, ωστόσο για το 2026 προβλέπεται αύξηση εισπράξεων κατά 420 εκατ. ευρώ από την ενίσχυση της απασχόλησης και τη βελτίωση των μισθών, στοιχείο που δημιουργεί τα απαιτούμενα περιθώρια ώστε να καλυφθεί η απώλεια και να διατηρηθεί η σταθερότητα του ταμείου.

Για τις επιχειρήσεις η αποκλιμάκωση του κόστους εργασίας λειτουργεί ως κρίσιμο εργαλείο βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας σε ένα περιβάλλον πιέσεων από διεθνείς τιμές πρώτων υλών και ενέργειας, ενώ για τους εργαζόμενους λειτουργεί έμμεσα υπέρ των προσλήψεων και κατά της αδήλωτης εργασίας, μειώνοντας αντικίνητρα που διατηρούνται σε αγορές με υψηλές επιβαρύνσεις. Η κυβέρνηση εμφανίζεται έτοιμη να επιταχύνει τις παρεμβάσεις στο μη μισθολογικό κόστος ολοκληρώνοντας τις δεσμεύσεις της προηγούμενης περιόδου και, εφόσον δημιουργηθεί πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος, δεν αποκλείει πιο γενναιόδωρη μείωση μέσα στο 2026, με στόχο να ενισχυθεί η αναπτυξιακή δυναμική χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική ισορροπία.