Οριστικό τέλος μπαίνει δικαστικά στην υπόθεση Novartis, καθώς το Τριμελές Πλημμελειοδικείο σε δεύτερο βαθμό έκρινε ενόχους τους δύο πρώην προστατευόμενους μάρτυρες, Φιλίστορα Δεστεμπασίδη και Μαρία Μαραγγέλη, για ψευδή κατάθεση και ψευδή καταμήνυση, καθιστώντας την απόφαση αμετάκλητη. Το δικαστήριο υιοθέτησε πλήρως την εισαγγελική πρόταση, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και επιβεβαιώνοντας ομόφωνα την πρωτόδικη κρίση.
Ο Φιλίστορας Δεστεμπασίδης κρίθηκε ένοχος, όπως και πρωτοδίκως, για αμφότερα τα αδικήματα που του αποδίδονταν, ενώ η Μαρία Μαραγγέλη καταδικάστηκε για ψευδή κατάθεση και για ψευδή καταμήνυση σε βάρος των Αντώνη Σαμαρά, Άδωνι Γεωργιάδη, Γιάννη Στουρνάρα και Ανδρέα Λοβέρδου. Για επιμέρους πράξεις που αφορούσαν ψευδή καταμήνυση κατά των Ανδρέα Λοβέρδου και Μάριου Σαλμά, το δικαστήριο έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.
Όπως και στον πρώτο βαθμό, στους δύο κατηγορουμένους αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, ενώ εξετάζεται και το αίτημα του Φιλίστορα Δεστεμπασίδη για αναγνώριση ελαφρυντικού μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, πριν από την τελική επιμέτρηση της ποινής. Η αμετάκλητη απόφαση αφορά τις καταθέσεις που είχαν δοθεί στην Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς υπό τις κωδικές ονομασίες «Μάξιμος Σαράφης» και «Αικατερίνη Κελέση».
Οι επίμαχες καταθέσεις περιλάμβαναν ισχυρισμούς περί χρηματισμού δέκα πολιτικών προσώπων, μεταξύ των οποίων πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη. Ωστόσο, από την πολυετή έρευνα που ακολούθησε, οι αρμόδιες αρχές δεν εντόπισαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει τις καταγγελίες, με αποτέλεσμα όλες οι σχετικές υποθέσεις να τεθούν στο αρχείο. Μετά τον αποχαρακτηρισμό των μαρτύρων από το καθεστώς προστασίας, τα πολιτικά πρόσωπα που είχαν στοχοποιηθεί προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, η οποία τόσο σε πρώτο όσο και σε δεύτερο βαθμό κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα: οι καταθέσεις ήταν ψευδείς και έπληξαν σοβαρά την τιμή και την υπόληψή τους.
Κατά την αγόρευσή της στο Εφετείο, η εισαγγελέας της έδρας εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυστηρή, αποδίδοντας δόλο στους κατηγορουμένους και υπογραμμίζοντας ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί κατηγορία χωρίς αποδείξεις, στηριγμένη σε υποθέσεις και προσωπικές εκτιμήσεις. Τόνισε ότι δεν προέκυψε κανένα στοιχείο για δωροδοκίες πολιτικών και χαρακτήρισε τις αρχειοθετήσεις των υποθέσεων ως ένα είδος δεδικασμένου, κάνοντας λόγο για σοβαρή «δολοφονία χαρακτήρα» των εμπλεκόμενων πολιτικών.
Στις απολογίες τους, ο Φιλίστορας Δεστεμπασίδης παραδέχθηκε ότι δεν υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας χρηματισμού πολιτικών, υποστηρίζοντας ότι οι καταθέσεις του βασίστηκαν σε αφηγήσεις του πρώην επικεφαλής της Novartis Hellas, Κωνσταντίνου Φρουζή. Η Μαρία Μαραγγέλη ισχυρίστηκε ότι είχε δει φακέλους με μετρητά και ότι τα χρήματα διακινούνταν εκτός τραπεζικού συστήματος, υποστηρίζοντας πως στόχος της ήταν να αναδείξει πρακτικές της εταιρείας και όχι να στοχοποιήσει πολιτικά πρόσωπα.
Σε πρώτο βαθμό, ο Φιλίστορας Δεστεμπασίδης είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 25 μηνών με τριετή αναστολή και η Μαρία Μαραγγέλη σε ποινή 33 μηνών, επίσης με τριετή αναστολή. Μετά την ανακοίνωση της αμετάκλητης απόφασης, ο συνήγορος υπεράσπισης του Άδωνι Γεωργιάδη, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, έκανε λόγο για πλήρη και τελεσίδικη δικαίωση, τονίζοντας ότι αποδείχθηκε πως οι καταγγελίες περί δωροδοκίας ήταν ψευδείς και ασκώντας κριτική στους χειρισμούς της υπόθεσης σε προηγούμενα στάδια.
