Ο Κιρ Στάρμερ διανύει μία από τις πιο ταραχώδεις περιόδους της σύγχρονης βρετανικής πολιτικής ιστορίας του. Ο πρωθυπουργός των Εργατικών, μόλις ενάμιση χρόνο μετά τη σαρωτική τους νίκη στις εκλογές του Ιουλίου 2024, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πολυεπίπεδη κρίση: πολιτικές επιθέσεις για παλαιότερες δικαστικές υποθέσεις, σκάνδαλα που αγγίζουν τον στενό του κύκλο, σοβαρή εσωκομματική αμφισβήτηση, κοινωνικές εντάσεις γύρω από το Μεταναστευτικό και μια οικονομία που επιβραδύνει επικίνδυνα. Το ερώτημα που πλανάται στο Γουεστμίνστερ είναι πλέον ανοιχτό: μπορεί ο Στάρμερ να επιβιώσει πολιτικά ή έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρησή του;
Πολλοί δεν είναι αιφνιδιασμένοι. Μια σειρά γεγονότων που έχουν και από το παρελθόν συνθέτουν το προφίλ ενός πολιτικού ηγέτη που βρίσκεται διαρκώς υπό υποθέσεις ηθικής αμφισβήτησης. Κεντρικό ρόλο στη σημερινή κρίση παίζουν κατηγορίες που αφορούν τη θητεία του Στάρμερ ως διευθυντή Δημόσιων Διώξεων (DPP) την περίοδο 2008–2013. Αν και οι επίσημες έρευνες δεν τον εμπλέκουν άμεσα, η υπόθεση του διαβόητου παιδεραστή Τζίμι Σάβιλ επανέρχεται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο. Η απόφαση της Εισαγγελίας να μην προχωρήσει σε δίωξη το 2009 έχει γίνει αντικείμενο σφοδρής πολιτικής επίθεσης από τους αντιπάλους του. Ακόμη μεγαλύτερη ένταση προκαλούν κατηγορίες για «ολιγωρία απέναντι σε αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων».
Παράλληλα, ο Στάρμερ βρίσκεται αντιμέτωπος με νέα σκάνδαλα που αγγίζουν άμεσα τον στενό του πολιτικό και οικογενειακό κύκλο. Η υπόθεση με το κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων, η επίθεση που δέχθηκε ο Μαρκ και η εμπλοκή Μάντελον με τον Επστάιν έχουν αναζωπυρώσει την κριτική περί ηθικής παρακμής. Η παραίτηση του στενού συνεργάτη Πολ Ουόρεν, λόγω προσβολής κατά σεξουαλικών μηνυμάτων, αλλά και η αποκάλυψη της στενής σχέσης του Μάντελον με τον Τζέφρι Επστάιν, έχουν πλήξει καίρια το αφήγημα της «ηθικής πολιτικής» που είχε υιοθετήσει ο Στάρμερ.
Ο Τζέφρι Επστάιν παραμένει το φάντασμα που στοιχειώνει τη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή. Η σύνδεση προσώπων του περιβάλλοντος Στάρμερ με κύκλους που φέρονται να είχαν επαφές με τον Επστάιν προκαλεί έντονη πολιτική πίεση. Παρά τις διαβεβαιώσεις για πλήρη διαφάνεια, η υπόθεση αναζωπυρώνεται κάθε φορά που νέα στοιχεία έρχονται στο φως, δημιουργώντας κλίμα δυσπιστίας στην κοινή γνώμη.
Το πολιτικό ρολόι μετρά αντίστροφα
Το πολιτικό πρόβλημα του Στάρμερ επιτείνεται από την αναιμική εικόνα της βρετανικής οικονομίας. Η ανάπτυξη το 2025 κινήθηκε στο 1,3%, με το τελευταίο τρίμηνο να καταγράφει μόλις 0,1%. Οι επενδύσεις υποχώρησαν κατά 2,7%, ο τομέας υπηρεσιών και κατασκευαστικής δραστηριότητας κατέρρευσε. Η Τράπεζα της Αγγλίας προβλέπει ανάπτυξη μόλις 0,9% το 2026 και αύξηση της ανεργίας, ενώ οι αγορές προεξοφλούν μειώσεις επιτοκίων.
Στο εσωτερικό του κόμματος, οι πιέσεις εντείνονται. Οι πιο αριστερές πτέρυγες των Εργατικών κατηγορούν τον Στάρμερ για απομάκρυνση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις και για υιοθέτηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Το Μεταναστευτικό έχει μετατραπεί σε πολιτικό ναρκοπέδιο. Ο πρωθυπουργός δέχεται έντονη κριτική για την αδυναμία περιορισμού των παράτυπων ροών, ενώ η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται.
Η ίδια στιγμή βρίσκει τη Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ να κερδίζει έδαφος, μετατρέποντας το Μεταναστευτικό σε κυρίαρχο θέμα της δημόσιας συζήτησης. Οι δηλώσεις του σκόρερ της Manchester United, περί «αποικισμού» της Βρετανίας, προκάλεσαν νέο κύμα αντιδράσεων, με τον Στάρμερ να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σκληρή γραμμή και την αποφυγή ακραίας ρητορικής.
Εφιαλτικές κάλπες
Οι επόμενοι μήνες θεωρούνται κρίσιμοι. Η αναμενόμενη εκλογική αναμέτρηση για τις 26ης Φεβρουαρίου μπορεί να εξελιχθεί σε βαρόμετρο για την ηγεσία Στάρμερ. Μια βαριά ήττα θα μπορούσε να πυροδοτήσει ανοιχτή εσωκομματική αμφισβήτηση, τη στιγμή που η οικονομία, οι κοινωνικές εντάσεις και τα σκάνδαλα διαπλέκονται.
Ο Κιρ Στάρμερ μοιάζει εγκλωβισμένος σε έναν φαύλο κύκλο κρίσεων. Αν δεν καταφέρει να ανακτήσει την πρωτοβουλία, θα χρειαστεί δραστικές κινήσεις ανασχηματισμού, πολιτικής στροφής και σαφής αφήγησης επανεκκίνησης. Διαφορετικά, η πολιτική του επιβίωση θα τεθεί σοβαρά υπό αμφισβήτηση – και η Βρετανία θα εισέλθει σε μια περίοδο νέας αστάθειας, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή της θέση.
