Ορατός και –κυρίως– έντονος εμφανίζεται ο προβληματισμός του Νίκου Ανδρουλάκη απέναντι στο ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιεί αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα τόσο σε στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη όσο και σε επικοινωνιολόγους, αλλά και σε δημοσκόπους που χαίρουν εμπιστοσύνης από τον ευρύτερο πολιτικό χώρο του.
Ο στόχος αυτών των επαφών είναι ξεκάθαρος: να ανιχνευθεί το ενδεχόμενο επιστροφής Τσίπρα και οι συνέπειες που θα είχε κάτι τέτοιο για την πολιτική επιβίωση του Ανδρουλάκη και του ΠΑΣΟΚ. Σε μια από τις συνομιλίες του, μάλιστα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απευθύνθηκε σε στέλεχος με διπλές αναφορές σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και τον ρώτησε ευθέως: «Τι μαθαίνεις; Θα γυρίσει ο Τσίπρας;». Μπορεί να λέει πως δεν το πιστεύει –η διατύπωσή του, όμως, δείχνει ότι περισσότερο το απεύχεται.
Σε άλλο τηλεφώνημα, ο Ανδρουλάκης μίλησε με γνωστό δημοσκόπο, ο οποίος παραμένει ανώνυμος κατ’ επιλογήν του, αλλά είχε διακριθεί για την ακρίβεια της πρόβλεψής του στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ – όταν, μόνος, είχε «δει» ότι ο Χάρης Δούκας θα περάσει στον δεύτερο γύρο.
Ο ίδιος δημοσκόπος πραγματοποίησε πρόσφατα μετρήσεις για τη δυναμική ενός νέου κόμματος με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετό για να αναστατώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ: ποσοστό «δυνητικής ψήφου» που, υπό προϋποθέσεις, αγγίζει ακόμα και το 18%. Πρόκειται για μέγεθος ικανό να ανατρέψει πλήρως το τοπίο στον χώρο της Κεντροαριστεράς, ιδίως σε μια περίοδο που η φθορά της Ν.Δ. δεν φαίνεται να μεταφράζεται σε ουσιαστική άνοδο για το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ –ένα πεδίο που το ΠΑΣΟΚ είχε τη δυνατότητα να αναδείξει πρώτο και με επιθετική πολιτική– ο Ανδρουλάκης βρέθηκε πίσω από τις εξελίξεις. Η πρόταση για Προανακριτική δεν κατατέθηκε πρώτη από το ΠΑΣΟΚ, αλλά τον πρόλαβαν πολιτικά οι παλιοί γνώριμοι του ΣΥΡΙΖΑ – Νέα Αριστερά, κλείνοντας το μάτι σε ένα κοινό που αναζητά λύσεις αλλά απογοητεύεται από την ατολμία και την καθυστέρηση.
Η πολιτική αμηχανία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δεν κρύβεται. Αντί να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια που προκαλούν οι υποθέσεις της διαφθοράς και της κακοδιοίκησης, εμφανίζεται εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι χαμηλής έντασης. Και την ώρα που το κόμμα του δυσκολεύεται να ξεπεράσει το διψήφιο όριο, ο Τσίπρας δείχνει –έστω παρασκηνιακά– ότι οργανώνεται για να ξαναμπεί στο παιχνίδι.
Όσοι παρακολουθούν τις κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού βλέπουν τα σημάδια. Ο Γιώργος Καραμέρος αποχωρεί από την εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιώργος Βασιλειάδης συναντά στελέχη με «ειδικό βάρος» από το παλιό κομματικό δυναμικό. Οι επαφές Τσίπρα με επιχειρηματικά κέντρα και εκδοτικά συγκροτήματα δείχνουν αναζήτηση στήριξης και οικοδόμηση νέου αφηγήματος.
Σημασία δεν έχει μόνο αν θα επιστρέψει – αλλά πώς. Ο Τσίπρας του 2025 επιχειρεί να εμφανιστεί ανανεωμένος, μετρώντας βήματα, διορθώνοντας αδυναμίες και αφήνοντας πίσω του τη ρητορική του 2015. Το γεγονός ότι δέχεται θετικά σχόλια ακόμα και από τον Πάνο Καμμένο –ο οποίος τον αποκάλεσε «Καραμανλή της Κεντροαριστεράς»– λέει πολλά για την πολιτική στόχευση της νέας του διαδρομής.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν μια σαφή εικόνα πίεσης. Το ΠΑΣΟΚ δεν κινείται με πρωτοβουλίες, αλλά με καθυστερημένες αντιδράσεις. Ο Ανδρουλάκης δείχνει να εστιάζει περισσότερο στο πώς θα διαχειριστεί τη σκιά του Τσίπρα παρά στο πώς θα χαράξει αυτόνομα πορεία. Οι συνεχείς τηλεφωνικές επαφές, η ανάγκη επιβεβαίωσης μέσω τρίτων, η ανίχνευση σεναρίων δείχνουν ένα πράγμα: φόβο.
Και όταν η ηγεσία ενός κόμματος καθορίζεται από την αγωνία για το τι θα κάνει ο αντίπαλος, τότε το παιχνίδι έχει ήδη αρχίσει να χάνεται.
