Ο Μητσοτάκης δεν θα έχει 3η θητεία στην διακυβέρνηση της Ελλάδος
Η πολιτική κατάσταση γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία ενόψει των επόμενων εκλογών είναι αρκετά περίπλοκη και γεμάτη αβεβαιότητες. Στην παρούσα συγκυρία, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια υποχώρηση της ΝΔ, με ποσοστά που μοιάζουν αδυνατισμένα και την πιθανότητα να μην υπερβεί το ποσοστό των ευρωεκλογών (28%) να είναι αρκετά ισχυρή. Με το δεδομένο ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια για τον Κυριάκο Μητσοτάκη να διεκδικήσει μια τρίτη θητεία, καθώς κανένας πρωθυπουργός από την μεταπολίτευση δεν έχει καταφέρει κάτι ανάλογο, η αναζήτηση στρατηγικών κινήσεων από το Μέγαρο Μαξίμου για να αποφευχθεί μια καταστροφική εκλογική πορεία είναι συνεχής.
Ο Μητσοτάκης φαίνεται να έχει δύο βασικές επιλογές μπροστά του. Η πρώτη είναι να επιλέξει μια ευρωπαϊκή θέση το 2026, ολοκληρώνοντας την 7ετή θητεία του στην πρωθυπουργία, αφήνοντας έτσι το πεδίο ανοικτό για άλλους ηγέτες της ΝΔ, όπως ο Νίκος Δένδιας ή ο Κωστής Χατζηδάκης, να αναλάβουν την ηγεσία του κόμματος. Αυτή η κίνηση θα του επιτρέψει να κλείσει την πολιτική του καριέρα με μια ελάχιστη ικανοποίηση από την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων που ο ίδιος προώθησε, ενώ ταυτόχρονα θα αφήσει τη ΝΔ σε μια διαδικασία αναδιάρθρωσης και νέων ηγετικών προοπτικών. Μια τέτοια κίνηση μπορεί να θεωρηθεί ως “εύκολη διαφυγή” από την εκλογική πίεση και να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα ηγεσία που θα προσπαθήσει να ανταγωνιστεί τους αντιπάλους της.
Η δεύτερη επιλογή είναι η τροποποίηση του εκλογικού νόμου για να μειωθεί το ποσοστό αυτοδυναμίας που απαιτείται για να σχηματιστεί κυβέρνηση. Αυτό θα μπορούσε να προσφέρει στη ΝΔ την ευκαιρία να διεκδικήσει ξανά την αυτοδυναμία σε δεύτερες εκλογές, με χαμηλότερο πήχη. Ωστόσο, αυτή η αλλαγή του εκλογικού νόμου απαιτεί τη συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις, όπως το ΠΑΣΟΚ, καθώς για να ισχύσει άμεσα θα χρειαστεί μια κοινοβουλευτική συναίνεση. Το ζήτημα είναι αν η ΝΔ, με τα σημερινά δεδομένα, μπορεί να εφαρμόσει αυτή την αλλαγή χωρίς να υποστεί περαιτέρω φθορά στο εσωτερικό της και χωρίς να προκαλέσει αποσυσπείρωση στους ψηφοφόρους της, οι οποίοι ίσως να το εκλάβουν ως ένδειξη αδυναμίας και απογοήτευσης.
Επιπλέον, η ΝΔ μπορεί να στραφεί σε μια στρατηγική συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Παρά τις εσωτερικές εντάσεις του ΠΑΣΟΚ και τις πιέσεις από την άνοδο της Ζωής Κωνσταντοπούλου και άλλων δυνάμεων, το κόμμα του Ανδρουλάκη θα μπορούσε να συμφωνήσει σε μια συνεργασία με τη ΝΔ υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Μάλιστα, αν ο Ανδρουλάκης αρνηθεί αυτή την προοπτική, είναι πιθανό να υπάρξουν διαρροές στελεχών από το ΠΑΣΟΚ προς άλλες ομάδες, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια ομάδα προθύμων για να στηρίξει την κυβέρνηση της ΝΔ. Η στρατηγική αυτή, αν και ενδεχομένως να φέρει βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, παραμένει αβέβαιη για το μέλλον, καθώς οι πολιτικές αντιφάσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και η συνεχής πίεση από άλλες δυνάμεις, θα καθιστούν μια τέτοια συνεργασία ασταθή.
Τέλος, υπάρχει και η προοπτική να μην βρεθεί πολιτικός συνασπισμός που να συνεργαστεί με τον Μητσοτάκη, με αποτέλεσμα να χρειαστεί η ανάδειξη άλλου πρωθυπουργού. Αυτό το σενάριο, το οποίο φέρνει στο προσκήνιο τη δυνατότητα ηγεσίας από έναν άλλο δεξιό πολιτικό, ενδέχεται να αφορά έναν ηγέτη που θα μπορέσει να ενώσει διάφορες τάσεις εντός της ΝΔ, όπως οι Καραμανλικοί και οι Σαμαρικοί. Ο Νίκος Δένδιας εμφανίζεται ως ο πιο πιθανός ηγέτης που θα μπορούσε να αναλάβει αυτόν τον ρόλο και να προσπαθήσει να επανενώσει το κόμμα της ΝΔ, δημιουργώντας νέες προοπτικές για τις εκλογές του 2027.
Όπως και να έχει, η κατάσταση για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι εξαιρετικά αβέβαιη και οι επόμενες κινήσεις του θα κρίνουν την κατεύθυνση της χώρας για τα επόμενα χρόνια. Κάθε επιλογή περικλείει κινδύνους, αλλά και ευκαιρίες για την αναδιάρθρωση και την πολιτική επιβίωση του κόμματος.
