Ο Μητσοτάκης θα έχει κακό τέλος με την υπόθεση των Τεμπών
Κακό τέλος φαίνεται πως θα έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την υπόθεση των Tεμπών. Η κυβέρνησή του και όλος ο μηχανισμός που επηρεάζεται απ’ αυτήν, και είναι μεγάλος: δικαιοσύνη, δημόσιες αρχές, οι οποίες βγάζουν ανακοινώσεις και πορίσματα, τα οποία έρχονται σε κατάφορη αντίθεση με τα στοιχειώδη επιστημονικά και προφανή δεδομένα, προσπαθούν να σπείρουν σύγχυση και να καλύψουν τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης. Όχι τόσο για αυτό καθ’ αυτό το ατύχημα, υπάρχουν ευθύνες και γι’ αυτό, αλλά κυρίως για την επιχείρηση συγκάλυψη, η οποία συνεχίζεται αμείωτη μέχρι τώρα, εμπλέκοντας ολοένα και περισσότερους.
Δεν σκέφτεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης ότι κάποια στιγμή, όταν θα έρθει η ώρα που δεν θα είναι στην εξουσία, γιατί θα έρθει αυτή η ώρα, θα ανοίξουν στόματα; Και είναι πολλά αυτά τα στόματα για να αμφισβητηθούν. Θα ανοίξουν στόματα και θα πούνε τις πιέσεις που ασκήθηκαν για να βλέπουμε όλα όσα βλέπουμε όλο αυτό το διάστημα. Ξανασερβίρουν την διάτρητη εκδοχή των ελέων σιλικόνης, γιατί ουσιαστικά θέλουν να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια. Και εδώ εγείρεται το κρίσιμο ερώτημα: Για ποιο λόγο παίζει τα ρέστα του ο πρωθυπουργός σε αυτή την υπόθεση; Τι είναι αυτό που τον κάνει να έχει στρατευτεί με τόσο πάθος; Να παίζει τα ρέστα του όταν προφανώς δεν είναι ο ίδιος μπλεγμένος σε αυτή την υπόθεση. Όμως, για να παίζει τα ρέστα του, σημαίνει ότι έχει ισχυρό λόγο να το κάνει, διακινδυνεύοντας και το δικό του πολιτικό μέλλον.
Ξεκίνησε στραβά και για να διασώσει εκείνα τα ψέματα, εκείνη την επιχείρηση κάλυψης, όλο ένα και περισσότερο βυθίζεται στο τέλμα του ψεύδους της, συγκάλυψης, της κατασκευής θεωριών που δεν στέκουν ούτε στοιχειωδώς στην παραμικρή εξέταση. Εάν ήταν λιγότερο αλαζονικός, εάν είχε τη σοφία που θα του έδινε η μελέτη της ιστορίας, θα καταλάβαινε από τις τεράστιες, τις γιγαντιαίες συγκεντρώσεις ότι το παιχνίδι αυτό το έχει χάσει. Μπορεί να μην το χάνει τώρα, αλλά προοπτικά δεν υπάρχει περίπτωση να βγει νικητής. Στη λαϊκή συνείδηση έχει εγγραφεί ξεκάθαρα, και αυτό αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, η ευθύνη του σε αυτή την τεράστια επιχείρηση κάλυψης.
Συμπαρασύρει μάλιστα και όλους όσους ως πολιτική εξουσία επηρεάζει: ανώτατα στελέχη της δικαιοσύνης, κρατικές αρχές, πραγματογνώμονες και μια σειρά άλλους παράγοντες, οι οποίοι υφίστανται πιέσεις ασφυκτικές για να πουν ψέματα. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Είναι τόσο εξόφθαλμο που νομίζω ότι πια όποια θεωρία και αν επινοήσουν, ό,τι κι αν εκτοξεύσουν μέσα απ’ τα trolls στα social media, αλλά και μέσα από επίσημες δηλώσεις, όπως αυτές του κυρίου Φλωρίδη, του υπουργού δικαιοσύνης, ο οποίος έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Όλο αυτό έχει κοντά πόδια. Δεν είναι η θεωρία «κάθε ψέμα έχει κοντά πόδια». Ισχύει αυτό. Αλλά εδώ ισχύει πολύ περισσότερο.
Βέβαια ο Μητσοτάκης ποντάρει στο ότι δεν υπάρχει ορατή εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της διακυβέρνησης. Πράγματι, αυτό ισχύει. Δεν υπάρχει. Βλέπουμε ότι το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν τραβάει, και γι’ αυτό την πρώτη και κύρια ευθύνη τη φέρει ο πρόεδρός του, ο Νίκος Ανδρουλάκης. Βλέπουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά έχει διασπαστεί και όλες οι ευχές, όλα τα οράματα που έχουν επενδυθεί στην επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα, νομίζω ότι πατάνε σε πολύ σαθρή βάση. Το πολύ πολύ, εάν έρθει ο Τσίπρας, αν επανέλθει στην ενεργό πολιτική, να ενώσει όλα αυτά τα κομμάτια και να προσεγγίσει το 10% ή έστω να το περάσει κατά λίγο. Μην περιμένουν κάποιοι τίποτα περισσότερο.
Κατά συνέπεια, ναι, δεν έχει αυτή τη στιγμή η χώρα μία εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της διακυβέρνησης. Και αυτό κάνει το Μητσοτάκη να ενεργεί αλαζονικά, ακόμα και τώρα, που η πρόθεση ψήφου κινείται κάτω από το 20% ή το πολύ στο 23%, αυτά τα νούμερα δεν βγάζουν αυτοδύναμη κυβέρνηση κατ’ ουδένα τρόπο. Απέχουν παρασάγκας. Αλλά και αν καταφέρουν να σχηματίσουν μια κυβέρνηση, δεν υπάρχει περίπτωση να ηγηθεί αυτής της κυβέρνησης ο ίδιος. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Καμία. Όποιος έχει μάτια βλέπει.
Κατά συνέπεια, όταν φύγει από τη θέση εξουσίας που σήμερα κατέχει ο πρωθυπουργός, θα γίνει ευάλωτος σε αυτά που θα ακολουθήσουν. Ακόμα και αν συμμετέχει στην κυβέρνηση το κόμμα του, η Νέα Δημοκρατία. Γιατί; Για τον απλούστατο λόγο ότι η υπόθεση των Τεμπών, κυρίως η επιχείρηση συγκάλυψης, είναι τόσο κραυγαλέα, έχει τόσο πολώσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης όλα, που δεν υπάρχει περίπτωση και να θέλουν ακόμα, να κάνουν οτιδήποτε για να την καλύψουν. Η λαϊκή πίεση είναι εξαιρετικά μεγάλη, και αυτό θα οδηγήσει στο ξύλωμα του πουλόβερ.
Δεν ξέρουμε επίσης τι θα προκύψει επίσης και στο χώρο της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή, τι θα συμβεί αν ο Αντώνης Σαμαράς ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος; Τι θα συμβεί στο χώρο που σήμερα κατέχουν οι Ελληνική Λύση, η ΝΙΚΗ και το κόμμα της Λατινοπούλου; Και τι θα συμβεί με όλους αυτούς τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, και είναι εκατοντάδες χιλιάδες, οι οποίοι έχουν πάρει αποστάσεις από το κόμμα τους γιατί είναι πολύ δυσαρεστημένοι με την πολιτική του Μητσοτάκη και με όλα αυτά που συμβαίνουν; Δεν ξέρουμε καν αν ο Σαμαράς θα κάνει την κίνησή του, φήμες λένε, ότι θα την κάνει αμέσως μετά το Πάσχα. Κάτι ωστόσο θα γίνει. Όπως η ζωή και η φύση, έτσι και η πολιτική απεχθάνονται τα κενά. Κάτι λοιπόν θα συμβεί.
Και όταν αυτό θα συμβεί, ακόμα και αν αυτός ο οποίος θα βρεθεί στην εξουσία, θα θελήσει να καλύψει το Μητσοτάκη, δεν θα μπορέσει. Αυτό το μήνυμα θα έπρεπε να το έχει πάρει από τα ίδια τα γεγονότα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εάν ήταν λιγότερο αλαζόνας και περισσότερο σοφός. Εάν είχε διαβάσει ιστορία.
