Ο πυρσός της ΝΔ επιστρέφει – Μόνο που τη «φλόγα» την αισθάνεται ήδη ο Έλληνας

Γράφει: ο Νίκος Κυριακάκης

Τελικά, αυτή η χώρα έχει μια περίεργη σχέση με τις φλόγες.

Άλλες φωτίζουν. Άλλες ζεσταίνουν. Και άλλες… καίνε.

Η Νέα Δημοκρατία συμπληρώνει 52 χρόνια ζωής και στην επετειακή εκδήλωση της 5ης Οκτωβρίου αποφάσισε να ξαναφέρει στο προσκήνιο τον ιστορικό πυρσό της. Η εκδήλωση έχει προγραμματιστεί για τις 18:00 στο παλιό αμαξοστάσιο της Ο.ΣΥ., στην Αθήνα, και ο πυρσός δεσπόζει στην επετειακή επικοινωνία του κόμματος.

Πενήντα δύο ολόκληρα χρόνια.

Μισός αιώνας και κάτι παραπάνω κατά τον οποίο η Νέα Δημοκρατία υπήρξε ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της Μεταπολίτευσης.

Και τώρα επιστρέφει ο πυρσός.

Εδώ, όμως, αρχίζει το ενδιαφέρον.

Γιατί ο Έλληνας μπορεί να μη θυμόταν καθημερινά τον παλιό πυρσό της ΝΔ, αλλά από «κάψιμο» τα τελευταία χρόνια άλλο τίποτε.

Ακρίβεια, φόροι, καύσιμα, λογαριασμοί και ένας χειμώνας που κάθε χρόνο κάνει το καλοριφέρ να αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν… οικογενειακή επένδυση.

Οπότε η απορία έρχεται μόνη της:

Μήπως τελικά επανέρχεται ο πυρσός για να ζεσταθούμε;

Γιατί αν περιμένουμε μόνο από το πετρέλαιο και τη βενζίνη, η κατάσταση γίνεται δυσκολότερη.

Ο πυρσός ποτέ δεν εξαφανίστηκε εντελώς

Για να είμαστε ακριβείς, ο πυρσός δεν είχε χαθεί ολοκληρωτικά από την οπτική ταυτότητα της ΝΔ.

Το 2011, επί προεδρίας Αντώνη Σαμαρά, παρουσιάστηκε νέο, πιο αφαιρετικό λογότυπο, στο οποίο υπήρχε σύμβολο που παρέπεμπε στον πυρσό.

Το 2018, επί Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσιάστηκε ξανά νέο σήμα: επτά γεωμετρικά στοιχεία σχημάτιζαν τα αρχικά Ν και Δ, με μια αφαιρετική εκδοχή του πυρσού ανάμεσά τους.

Τώρα, όμως, για τα 52 χρόνια, ο ιστορικός πυρσός επιστρέφει πολύ πιο καθαρά στο προσκήνιο.

Και η συγκυρία κάνει τον συμβολισμό ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Και κάπου στο βάθος… ο Σαμαράς

Ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται εδώ και μήνες σε ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση με τη σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο ίδιος έχει αφήσει ανοιχτή τη συζήτηση γύρω από μια πιθανή νέα πολιτική κίνηση. Τον Ιούλιο εξαπέλυσε νέα πυρά κατά της κυβέρνησης και απάντησε στις αιτιάσεις ότι ένα δικό του κόμμα θα μπορούσε να αφαιρέσει δυνάμεις από τη ΝΔ.

Και κάπου εδώ αρχίζει η πολιτική σημειολογία.

Δεν υπάρχει στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η επιστροφή του πυρσού αποφασίστηκε εξαιτίας του Σαμαρά.

Αλλά στην πολιτική τα σύμβολα έχουν σημασία.

Ιδίως όταν ένας πρώην πρόεδρος της παράταξης αμφισβητεί πλέον δημόσια τη σημερινή πολιτική κατεύθυνση.

Λες, λοιπόν, να σκέφτηκαν στο Μοσχάτο:

«Βρε παιδιά, μήπως να ξαναβγάλουμε τον πυρσό για να θυμίσουμε ποιος είναι η Νέα Δημοκρατία;»

Γιατί μπορεί κάποιος να διεκδικεί την πολιτική κληρονομιά μιας παράταξης.

Το σήμα της όμως το κρατά το κόμμα.

Από τη μια ο Σαμαράς, από την άλλη η Καρυστιανού

Και σαν να μην έφτανε η εσωτερική πίεση από τα δεξιά, στην πολιτική σκηνή έχει εμφανιστεί και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού.

Η ίδια δήλωσε στις 24 Σεπτεμβρίου ότι, εάν το κόμμα της δεν καταφέρει να μπει στη Βουλή, σκέφτεται να φύγει από την Ελλάδα.

Οπότε ο πολίτης βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια ιδιότυπη πολιτική εξίσωση:

Από τη μια η Νέα Δημοκρατία ξαναβγάζει τον πυρσό.

Από την άλλη η «Ελπίδα» δηλώνει ότι, αν δεν μπει στη Βουλή, μπορεί να φύγει από τη χώρα.

Και κάπου ενδιάμεσα υπάρχει ο Αντώνης Σαμαράς, με τη συζήτηση για το επόμενο πολιτικό του βήμα να παραμένει ανοιχτή.

Πολλές φλόγες μαζεύτηκαν ξαφνικά.

Η μεγάλη επιστροφή στις ρίζες

Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το σημαντικότερο πολιτικό μήνυμα πίσω από τον πυρσό.

Η Νέα Δημοκρατία, 52 χρόνια μετά την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, επιλέγει να θυμίσει την ιστορική της ταυτότητα σε μια περίοδο κατά την οποία δέχεται πιέσεις και αμφισβητήσεις από διαφορετικές πλευρές.

Αυτό είναι γεγονός.

Το αν ο πυρσός αποτελεί απλώς μια επετειακή, νοσταλγική επιλογή ή και ένα μήνυμα συσπείρωσης προς το παραδοσιακό ακροατήριο της παράταξης είναι πολιτική ερμηνεία.

Και θα κριθεί στην πράξη.

Ένα πάντως είναι βέβαιο:

τον πυρσό μπορείς να τον βάλεις ξανά στην αφίσα.