Η σημερινή εβδομαδιαία ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης και πολιτικής αυτοπροστασίας. Ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, ο Πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως παρατηρητής των συνεπειών μιας εξουσίας που φέρει τη δική του υπογραφή, ιδίως στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου η ευθύνη της κυβέρνησης είναι βαριά και ακέραιη.
Ο ίδιος παραδέχεται ότι επί των ημερών του λειτουργούσε ένας «άρρωστος οργανισμός», αλλά προσπαθεί να μεταφέρει τη συζήτηση στις «διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες», σαν να μην είναι η κυβέρνησή του εκείνη που είχε την ευθύνη της εποπτείας, του ελέγχου και της θεσμικής θωράκισης. Η ίδια του η κυβέρνηση είναι βαθιά μπλεγμένη στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και φέρει πλήρως την ευθύνη για την οργάνωση, την κάλυψη και τη διόγκωσή του. Δεν μπορεί σήμερα να μιλά για ένα πρόβλημα που δήθεν ανήκει στο χθες, όταν αυτό αποκαλύφθηκε και γιγαντώθηκε μέσα στη δική του θητεία.
Η επιλογή του να παρουσιάσει την απορρόφηση του ΟΠΕΚΕΠΕ από την ΑΑΔΕ ως απόδειξη υπέρβασης του προβλήματος δεν απαντά στο κρίσιμο ερώτημα. Ποιος άφησε αυτόν τον «άρρωστο οργανισμό» να λειτουργεί; Ποιος ανέχθηκε τη σήψη; Ποιος δεν έκοψε εγκαίρως τους μηχανισμούς που εξέθεσαν τη χώρα και απαξίωσαν την έννοια της δημόσιας διοίκησης; Η κοινωνία ακούει ομολογίες, βλέπει υπεκφυγές και καταλαβαίνει ότι η κυβέρνηση απολογείται μόνο όταν στριμώχνεται.
Στο μέτωπο της ακρίβειας, η εικόνα είναι εξίσου αποκαλυπτική. Ο Πρωθυπουργός επιστρέφει για ακόμη μία φορά στη γνωστή συνταγή των προσωρινών επιδοτήσεων και των αποσπασματικών ενισχύσεων, την ώρα που τα νοικοκυριά εξακολουθούν να πιέζονται από το κόστος καυσίμων, τροφίμων και βασικών αγαθών. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ακόμη ένα fuel pass ή από προσωρινές ανάσες που εξαντλούνται μέσα σε λίγες μέρες. Έχει ανάγκη από πραγματική πολιτική απέναντι στην ακρίβεια, από έλεγχο της αγοράς με αποτέλεσμα, από σταθερές παρεμβάσεις που να δίνουν ουσιασική ανακούφιση και όχι να αγοράζουν λίγο ακόμη πολιτικό χρόνο για μια φθαρμένη κυβέρνηση.
Μέσα στο ίδιο κείμενο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απαριθμεί αυξήσεις, μεταρρυθμίσεις, ψηφιακά εργαλεία, παρεμβάσεις στο Δημόσιο, στην Υγεία, στις μεταφορές, στην Παιδεία και στον αθλητισμό, επιχειρώντας να χτίσει μια συνολική εικόνα προόδου. Όμως η υπερβολική απαρίθμηση έργων και εξαγγελιών δεν αρκεί για να καλύψει τη φθορά μιας κυβέρνησης που έχει κουράσει την κοινωνία. Οι πολίτες έχουν ακούσει αρκετές εξαγγελίες, έχουν πληρώσει ακριβά την κυβερνητική αλαζονεία και δεν πιστεύουν πια εύκολα στις προσεκτικά σκηνοθετημένες αναρτήσεις του Πρωθυπουργού.
Όσο κι αν επιχειρεί να μεταθέσει τις ευθύνες και να εμφανιστεί ως δύναμη διόρθωσης των προβλημάτων, η κυβέρνηση είναι εκτεθειμένη. Δεν μπορεί να ζητά ανοχή από μια κοινωνία που βλέπει το κόστος ζωής να ανεβαίνει, τους θεσμούς να φθείρονται και τα σκάνδαλα να βαθαίνουν. Οι πολίτες δεν ξεγελιούνται. Βλέπουν ποιοι ευθύνονται, ποιοι σιώπησαν όταν έπρεπε να μιλήσουν και ποιοι επιχειρούν τώρα να παρουσιαστούν ως διορθωτές μιας κατάστασης που οι ίδιοι συντήρησαν.
