Οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και οι ισορροπίες του σημερινού κυβερνητικού σχήματος συνεχίζουν να τροφοδοτούν σχόλια και παρασκηνιακές αναγνώσεις, ιδίως όταν πρόσωπα με βαρύ ρόλο στην πρώτη φάση της διακυβέρνησης βρίσκονται πλέον εκτός υπουργικού συμβουλίου, την ώρα που νέα στελέχη δοκιμάζονται σε συνθήκες έντονης πολιτικής πίεσης.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη και οι χειρισμοί γύρω από την υπεράσπισή του ανέδειξαν ξανά, έστω εμμέσως, το όνομα του Στέλιου Πέτσα. Ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος, που συνδέθηκε όσο λίγοι με την επικοινωνιακή διαχείριση της κυβέρνησης στα πιο δύσκολα χρόνια της πανδημίας, παρενέβη δημόσια και άφησε σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση αντιμετώπισε το συγκεκριμένο ζήτημα.
Η δημόσια αιχμή Πέτσα για το «έλλειμμα επικοινωνίας»
Η παρέμβασή του στην εκπομπή του Open δεν πέρασε απαρατήρητη. Ο Στέλιος Πέτσας στάθηκε στο «έλλειμμα επικοινωνίας» που, κατά την εκτίμησή του, χαρακτήρισε τον χειρισμό της υπόθεσης Λαζαρίδη, δίνοντας έτσι σήμα δυσαρέσκειας για τον τρόπο με τον οποίο το κυβερνητικό στρατόπεδο άφησε να εξελιχθεί ένα πολιτικό θέμα που θα μπορούσε, κατά πολλούς, να είχε περιοριστεί νωρίτερα και πιο αποτελεσματικά.
Η τοποθέτηση αυτή δεν διαβάστηκε μόνο ως τεχνική παρατήρηση για την επικοινωνιακή διαχείριση ενός προβλήματος. Αντιθέτως, ερμηνεύτηκε από αρκετούς και ως έμμεση υπενθύμιση του ρόλου που ο ίδιος είχε διαδραματίσει στο παρελθόν, όταν βρισκόταν στον πυρήνα της κυβερνητικής εκπροσώπησης και είχε αναλάβει να περάσει προς την κοινή γνώμη ακόμη και τις πιο δύσκολες και αντιδημοφιλείς αποφάσεις της περιόδου της πανδημίας.
Από την πρώτη γραμμή στο παρασκήνιο
Ο Στέλιος Πέτσας δεν είναι σήμερα μέλος του υπουργικού συμβουλίου, παραμένει όμως βουλευτής της ΝΔ και πρόσωπο με διακριτή πολιτική διαδρομή στο επιτελικό σύστημα Μητσοτάκη. Η διαδρομή του, από το Μέγαρο Μαξίμου και την κυβερνητική εκπροσώπηση μέχρι την απομάκρυνσή του από την πρώτη εκτελεστική γραμμή, τον καθιστά πρόσωπο με ειδικό βάρος σε κάθε δημόσια παρέμβασή του, ιδιαίτερα όταν αυτή αγγίζει ζητήματα πολιτικού χειρισμού και εσωτερικής επάρκειας.
Γι’ αυτό και η κριτική του για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η υπόθεση Λαζαρίδη καταγράφηκε ως κάτι περισσότερο από μια απλή τηλεοπτική τοποθέτηση. Στο παρασκήνιο, τέτοιες παρεμβάσεις συχνά εκλαμβάνονται ως υπενθύμιση διαθεσιμότητας, αλλά και ως σήμα ότι οι εσωτερικές εκκρεμότητες στην κυβερνητική παράταξη δεν έχουν κλείσει οριστικά.
Το πολιτικό μήνυμα πίσω από την παρέμβαση
Η συγκυρία δεν είναι αδιάφορη. Η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί μια σειρά από υποθέσεις που συνδυάζουν πολιτικό κόστος, θόρυβο στα μέσα ενημέρωσης και διαρκή πίεση από την αντιπολίτευση. Σε αυτό το πλαίσιο, μια δημόσια επισήμανση περί ανεπαρκούς επικοινωνιακού χειρισμού αποκτά ιδιαίτερο βάρος, ιδίως όταν προέρχεται από ένα πρόσωπο που ταυτίστηκε με την πιο πειθαρχημένη και αποτελεσματική φάση της κυβερνητικής επικοινωνίας.
Έτσι, η παρέμβαση Πέτσα λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Από τη μία, εκθέτει το πρόβλημα που δημιούργησε η υπόθεση Λαζαρίδη για την εικόνα της κυβέρνησης. Από την άλλη, αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το ποια πρόσωπα λείπουν σήμερα από το κυβερνητικό σχήμα και ποια ενδεχομένως θα μπορούσαν να επιστρέψουν, εφόσον οι πολιτικές ανάγκες το επιβάλουν. Σε αυτή την ανάγνωση, η καρέκλα μπορεί να μην είναι ακόμη άδεια, αλλά σίγουρα δεν θεωρείται κρύα.
