Παρά τα μόνιμα παράπονα του ΣΥΡΙΖΑ για τις δημοσκοπήσεις –που τάχα τον αδικούν– η εικόνα που παρουσιάζει το ίδιο το κόμμα κάθε άλλο παρά βοηθά στην ανατροπή τους. Αντιθέτως, με φόντο τις εσωκομματικές εκλογές της Κυριακής, το τοπίο μοιάζει πιο σκοτεινό και χαοτικό από ποτέ.
Από παραιτήσεις μελών μέχρι δημόσιες καταγγελίες για αδιαφανείς διαδικασίες –με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Σοφία Λάγιου της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής– όλα δείχνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί ακόμα και να οργανώσει τον εσωτερικό του μηχανισμό, πόσο μάλλον να πείσει την κοινωνία πως είναι έτοιμος να κυβερνήσει ξανά.
Στην Κουμουνδούρου κυριολεκτικά παρακαλούν για συμμετοχή, σε σημείο να… επιστρατεύουν ό,τι κινείται, μπας και σωθεί η παρτίδα. Και όλα αυτά ενώ κάποιοι σκέφτονται μήπως ο Αλέξης Τσίπρας δημιουργήσει νέο κόμμα – μια σκέψη που λειτουργεί παραλυτικά, οδηγώντας πολλά μέλη στο να απέχουν εντελώς από τις διαδικασίες.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και το φαγοπότι της εσωκομματικής ίντριγκας. Ο Παύλος Πολάκης παλεύει να εκλέξει «δικούς του», θυμίζοντας σε όλους ότι «εκπροσωπεί τον μισό ΣΥΡΙΖΑ» και διεκδικεί και θεσμικά το αντίστοιχο. Ο Νίκος Παππάς κάνει το δικό του παιχνίδι εξουσίας, συνεχίζοντας τις παρασκηνιακές του κινήσεις με το βλέμμα (όχι και τόσο) διακριτικά στραμμένο στο μέλλον. Κι ο Σωκράτης Φάμελλος πασχίζει να κατοχυρώσει ποσοστά για να αποκρούσει πιθανούς αμφισβητίες.
Όλα αυτά, τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ παλεύει να μείνει πάνω από το κατώφλι του 3%, σε έναν εκλογικό χάρτη που τον δείχνει περισσότερο φάντασμα του παρελθόντος παρά φορέα πολιτικής πρότασης.
