Οι δημοσκοπήσεις γκρεμίζουν το κυβερνητικό αφήγημα της αυτοδυναμίας

Το κυβερνητικό αφήγημα της αυτοδυναμίας συγκρούεται πλέον με τη δημοσκοπική αριθμητική και με τις επιλογές ενός μεγάλου τμήματος των ψηφοφόρων, οι οποίοι θεωρούν πιθανότερο τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις επόμενες εκλογές. Οι τελευταίες μετρήσεις αποτυπώνουν ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, στο οποίο οι μονοκομματικές κυβερνήσεις απομακρύνονται και οι μετεκλογικές συνεννοήσεις αποκτούν καθοριστική σημασία.

Η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά ανάλογα με την κομματική προέλευση των ερωτηθέντων. Πάνω από εννέα στους δέκα ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας επιθυμούν μονοκομματική κυβέρνηση, ακολουθώντας τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο εξακολουθεί να παρουσιάζει την αυτοδυναμία ως κεντρικό πολιτικό στόχο.

Στα κόμματα της αντιπολίτευσης επικρατεί διαφορετική τάση. Κυβέρνηση συνεργασίας επιλέγει το 58% όσων δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, το 56% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και το 51% εκείνων που τοποθετούνται υπέρ της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού.

Το ΠΑΣΟΚ πρώτο στις επιλογές των ψηφοφόρων της ΝΔ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της Pulse για τις συνεργασίες που θα μπορούσαν να προκύψουν σε περίπτωση που κανένα κόμμα δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Περίπου ένας στους δύο ψηφοφόρους της ΝΔ θεωρεί το ΠΑΣΟΚ ως πιθανότερο κυβερνητικό εταίρο.

Αντίθετα, λιγότεροι από ένας στους δέκα ψηφοφόρους του κυβερνώντος κόμματος θα επέλεγαν συνεργασία με κάποιο κόμμα που βρίσκεται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια ώρα, ένας στους τρεις δηλώνει ότι δεν επιθυμεί καμία μετεκλογική συμφωνία.

Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν το πολιτικό αδιέξοδο της κυβερνητικής στρατηγικής. Η ΝΔ επιμένει δημοσίως στην αυτοδυναμία, ενώ σημαντικό μέρος της εκλογικής της βάσης αναγνωρίζει ήδη ότι, χωρίς το ΠΑΣΟΚ, η διαμόρφωση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας θα είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Στο εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ, το 29% απορρίπτει κάθε πιθανότητα συνεργασίας. Ωστόσο, το 20% βλέπει θετικά μια συμφωνία με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το 18% προτιμά συνεργασία με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη.

Στους ψηφοφόρους του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, το 45% επιλέγει ως βασικό μετεκλογικό εταίρο το ΠΑΣΟΚ. Το 20% δεν επιθυμεί συμφωνία με κανένα κόμμα, ενώ μόλις το 1% αναφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά εκλογική και πολιτική υποχώρηση της Κουμουνδούρου.

Πρόωρες εκλογές ζητά μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης

Διαφορετικές είναι και οι τοποθετήσεις για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Επτά στους δέκα ψηφοφόρους της ΝΔ επιθυμούν οι κάλπες να στηθούν το 2027, με την ολοκλήρωση της τετραετίας, όπως επαναλαμβάνει η κυβέρνηση.

Σχεδόν οκτώ στους δέκα ψηφοφόρους της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ζητούν πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Ταχύτερες εκλογές επιθυμεί επίσης η πλειονότητα των ψηφοφόρων της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», καθώς και το 60% των υποστηρικτών της Ελληνικής Λύσης.

Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται διχασμένοι. Το 48% προκρίνει εκλογές το φθινόπωρο, ενώ το 39% θεωρεί προτιμότερη την ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας το 2027.

Οι μετρήσεις των MRB, Alco και Pulse δείχνουν ότι οι αναποφάσιστοι κυμαίνονται από 11% έως 16,4%, ενώ στην επόμενη Βουλή ενδέχεται να εκπροσωπηθούν οκτώ ή ακόμη και εννέα κόμματα. Ένα τέτοιο κοινοβουλευτικό τοπίο ανεβάζει ακόμη περισσότερο τον πήχη της αυτοδυναμίας και αποδυναμώνει την επιμονή της κυβέρνησης σε έναν στόχο που δεν στηρίζεται στα σημερινά δεδομένα.

Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ κινείται μεταξύ 23,8% και 26%, ενώ η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη καταγράφεται στη δεύτερη θέση με ποσοστά από 14,4% έως 15,3%. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 9,1% έως 10%.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» συγκεντρώνει από 6,4% έως 7,5%, η Ελληνική Λύση από 6,9% έως 7,1%, το ΚΚΕ από 6% έως 6,2% και η Πλεύση Ελευθερίας από 3% έως 4,5%. Η Φωνή Λογικής κινείται μεταξύ 2,5% και 3%, το ΜέΡΑ25 μεταξύ 2,5% και 2,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ από 1,2% έως 2%, οι Δημοκράτες ΠΚ από 0,5% έως 1,7% και η ΝΙΚΗ από 1% έως 1,4%.

Η συνολική εικόνα αποτυπώνει ένα πολιτικό σύστημα χωρίς καθαρές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Η επόμενη κυβέρνηση είναι πιθανό να προκύψει μέσα από διαπραγματεύσεις και συνεργασίες, παρά την επιμονή του Μεγάρου Μαξίμου να συντηρεί ένα αφήγημα αυτοδυναμίας που οι ίδιοι οι αριθμοί υπονομεύουν.