Στη μικρή, πεισματάρα και κάπως… παραμελημένη γωνιά των Βαλκανίων, τη Γρεκία, το πολιτικό σκηνικό θυμίζει πια περισσότερο φθηνή σαπουνόπερα από τη Λατινική Αμερική, παρά οργανωμένο δημοκρατικό σύστημα. Κεντρικό πρόσωπο; Ο καλοσχηματισμένος, χαλαρός, εργατικός και πλήρως «αυτοδημιούργητος» πρωθυπουργός της χώρας, με μια μικρή λεπτομέρεια στο οικογενειακό του υπόβαθρο που περιλαμβάνει πατέρα, αδελφή, ανιψιό και μερικές γενιές γνωστών και φίλων.
Ένας αυθεντικός πολιτικός κληρονόμος, με διαδρομή που ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια, περνά ομαλά από τα κοινοβουλευτικά και υπουργικά έδρανα και καταλήγει απευθείας στο Μέγαρο Μαξίμου, χωρίς παρεμβολές ή καθυστερήσεις όπως συμβαίνει στους υπόλοιπους πολίτες.
Η κυβέρνησή του συγκροτεί ένα εντυπωσιακό σύνολο «αρίστων», που έχει πετύχει ένα ιδιότυπο ρεκόρ, καθώς εμπλέκεται σε τόσες υποθέσεις ταυτόχρονα, ώστε ακόμη και τα ίδια τα στελέχη δυσκολεύονται να θυμηθούν ποια υπόθεση αφορά ποιον και πότε.
«Αυτό σχετίζεται με τις μίζες της τηλεδιοίκησης ή με εκείνα τα ραντάρ που πληρώθηκαν χωρίς να παραληφθούν ποτέ;» ακούστηκε πρόσφατα σε συνεδρίαση υπουργικού συμβουλίου, η οποία διακόπηκε αιφνιδιαστικά όταν όλοι οι παριστάμενοι έλαβαν ταυτόχρονα κλήση από τον Ευρωπαίο εισαγγελέα.
Οι βουλευτές του κόμματος αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα με εξειδίκευση στη δημιουργική διαχείριση αριθμών και στην πολιτική ασάφεια, ανεβάζοντας τα επίπεδα διαφθοράς σε ύψη που προκαλούν εντύπωση ακόμη και σε έμπειρους απατεώνες προηγούμενων δεκαετιών.
Πολλοί εξ αυτών διαθέτουν περισσότερες δικογραφίες από ψηφοφόρους, ενώ οι τραπεζικές τους διαδρομές ακολουθούν τόσο περίπλοκες και εξωτικές διαδρομές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν οδηγό για ταξίδια στην Καραϊβική.
Την ώρα που η χώρα βυθίζεται σε έναν κυκεώνα υποθέσεων, ο πρωθυπουργός διατηρεί την αισιοδοξία του.
«Όλα είναι συκοφαντίες», δηλώνει με έμφαση.
«Πρόκειται για πολιτική δίωξη, κάποιοι επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση και την ανακοπή της ανάπτυξης», προσθέτει, την ώρα που πίσω του περνούν υπουργοί υπό αστυνομική συνοδεία.
Και τότε φτάνει η στιγμή των εκλογών.
Η δημοκρατική διαδικασία ενεργοποιείται. Οι πολίτες αναμένουν.
Το κόμμα αναζητά υποψηφίους.
Η κατάσταση γίνεται σύνθετη.
Η λίστα των στελεχών θυμίζει πλέον καταγραφή σωφρονιστικών ιδρυμάτων, ενώ αντί για βιογραφικά οι ενδιαφερόμενοι αποστέλλουν πολυσέλιδα ποινικά μητρώα.
Ο αντιπρόεδρος βρίσκεται προφυλακισμένος.
Ο εκπρόσωπος Τύπου τελεί υπό κατ’ οίκον περιορισμό με ηλεκτρονική επιτήρηση.
Οι περισσότεροι υπουργοί βρίσκονται είτε ήδη στη φυλακή είτε εν αναμονή δίκης, ενώ ένας εξ αυτών φέρεται να έχει καταφύγει σε χώρα χωρίς συμφωνία έκδοσης.
Ο πρωθυπουργός επιστρέφει στο γραφείο του εμφανώς πιεσμένος, στρέφει το βλέμμα του στον χώρο και τότε εντοπίζει τη λύση.
Ο Φυστίκης.
Ο πιστός του σκύλος, ένα συμπαθές ημίαιμο με καθαρό βλέμμα, ειλικρινή παρουσία και το βασικότερο στοιχείο, ποινικό μητρώο απολύτως καθαρό.
«Εσύ θα δώσεις διέξοδο», του λέει, αγκαλιάζοντάς τον.
Κάπως έτσι, για πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά της χώρας, ο Φυστίκης ανακοινώνεται ως υποψήφιος και τίθεται επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Οι αντιδράσεις είναι άμεσες. Υπάρχουν γέλια, υπάρχουν αντιδράσεις, υπάρχουν και φωνές αποδοχής.
«Σε τι διαφέρουν οι υπόλοιποι;» σημειώνει πολιτική ιστοσελίδα.
«Τουλάχιστον αυτός παραμένει καθαρός», σχολιάζει τηλεοπτικός σταθμός.
«Και δείχνει αξιόπιστος», προστίθεται σε άλλο πάνελ.
Στις δημοσκοπήσεις, ο Φυστίκης καταγράφει απρόσμενη άνοδο. Καταλαμβάνει υψηλές θέσεις σε αξιοπιστία, εντιμότητα και βασικές εντολές συμπεριφοράς.
Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ανακουφισμένος και δηλώνει ότι η ανανέωση ξεκινά από τα θεμέλια, επιμένοντας στη συνέχιση της προσπάθειας για την πρόοδο της χώρας.
Κάπου εκεί, σε αυτή τη μικρή βαλκανική πραγματικότητα, η πολιτική αγγίζει ένα οριακό σημείο. Όταν ο μοναδικός αδιάβλητος υποψήφιος είναι ένας σκύλος, το ερώτημα μετατοπίζεται.
