Πάρος: Πώς χάθηκε το 4χρονο παιδί – Τα κρίσιμα λεπτά και τα ερωτήματα για τον ναυαγοσώστη

Βαριά ερωτήματα εξακολουθούν να σκιάζουν τον θάνατο του 4χρονου αγοριού σε πισίνα beach bar στην Πάρο, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να αποσαφηνίσουν ποιοι όροι ασφαλείας τηρούνταν, ποιος είχε την ευθύνη εποπτείας του χώρου και πώς το παιδί κατάφερε να φτάσει μόνο του στο νερό.

Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται ο 69χρονος ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ο οποίος συνελήφθη και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, εμφανίζεται δηλωμένος και ως ναυαγοσώστης, με τις αρμόδιες Αρχές να εξετάζουν εάν διέθετε την απαιτούμενη άδεια και τα προβλεπόμενα προσόντα για την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων, καθώς και εάν βρισκόταν πράγματι στην πισίνα την κρίσιμη στιγμή.

Παράλληλα διερευνάται πώς το 4χρονο παιδί απομακρύνθηκε από την εποπτεία των γονιών του, με ποιον τρόπο έφτασε στον χώρο της πισίνας και πόσος χρόνος μεσολάβησε μέχρι να γίνει αντιληπτό ότι βρισκόταν μέσα στο νερό.

Για την υπόθεση είχαν συλληφθεί τόσο οι γονείς όσο και ο ιδιοκτήτης του beach bar και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ η δικαστική διαδικασία θα συνεχιστεί. Σε αυτή τη φάση, συνεπώς, οι ευθύνες παραμένουν υπό διερεύνηση και δεν μπορούν να προεξοφληθούν.

Ο αντιπρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Αθήνας, Νίκος Ρήγας, μιλώντας στο MEGA, τόνισε ότι ένα από τα βασικά αντικείμενα της έρευνας είναι εάν στην πισίνα είχαν ληφθεί όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.

Μεταξύ όσων εξετάζονται είναι η παρουσία κατάλληλου επόπτη ή ναυαγοσώστη, η ύπαρξη απινιδωτή και εξοπλισμού πρώτων βοηθειών, η περίφραξη της πισίνας και συνολικά ο τρόπος λειτουργίας της εγκατάστασης.

Η κρίσιμη εποπτεία των μικρών παιδιών και οι «σιωπηλοί» πνιγμοί

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν οι ειδικοί στην ανάγκη συνεχούς και άμεσης εποπτείας των παιδιών μικρής ηλικίας όταν βρίσκονται κοντά σε πισίνα ή θάλασσα.

Η ψυχολόγος Βασιλένα Σταυροπούλου επισήμανε ότι στις ηλικίες έως τεσσάρων ετών ένα παιδί δεν μπορεί να αναλάβει μόνο του την ευθύνη για την ασφάλειά του κοντά στο νερό. Όπως ανέφερε, το γεγονός ότι ένα παιδί είναι δραστήριο ή φαίνεται να κινείται με άνεση μπορεί να δημιουργήσει λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας στους ενήλικες.

Το καθοριστικό στοιχείο, σύμφωνα με την ίδια, είναι ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή που ένα παιδί θα βρεθεί σε επικίνδυνη κατάσταση μέχρι να το αντιληφθεί και να παρέμβει ένας ενήλικας.

Οι παιδικοί πνιγμοί μπορεί να εξελιχθούν χωρίς τις έντονες αντιδράσεις που συχνά φαντάζεται κανείς. Το παιδί ενδέχεται να μην μπορεί να φωνάξει ή να καλέσει σε βοήθεια, γεγονός που καθιστά την άμεση οπτική εποπτεία κρίσιμη.

Η κ. Σταυροπούλου επικαλέστηκε οδηγίες που συστήνουν για πολύ μικρά παιδιά η απόσταση από τον ενήλικα όταν βρίσκονται κοντά στο νερό να είναι τόσο μικρή ώστε να μπορεί να παρέμβει άμεσα, ουσιαστικά σε απόσταση ενός χεριού.

Ο ιατροδικαστής Δημήτρης Γαλεντέρης στάθηκε επίσης στον αθόρυβο χαρακτήρα που μπορεί να έχει ένας πνιγμός σε πισίνα, επισημαίνοντας ότι η βύθιση ενός παιδιού και η παραμονή του κάτω από το νερό μπορεί να μην γίνουν άμεσα αντιληπτές από όσους βρίσκονται γύρω του.

Ο ίδιος ανέφερε ότι η φυσιολογία των μικρών παιδιών και το μικρό μέγεθος των αεραγωγών τους αυξάνουν την επικινδυνότητα όταν υπάρξει εισρόφηση νερού και διακοπή της αναπνοής.

Παράλληλα παρουσίασε τη δική του ιατροδικαστική εκτίμηση για τις διαφορές που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα σε περιστατικά πνιγμού σε γλυκό και αλμυρό νερό. Πρόκειται για ιατρικές επισημάνσεις του ίδιου, ενώ σε κάθε πραγματικό περιστατικό ο μηχανισμός και η αιτία θανάτου κρίνονται από την εξατομικευμένη ιατροδικαστική εξέταση.

Το κοινό σημείο στις παρεμβάσεις των ειδικών είναι ότι η πισίνα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αυτομάτως ασφαλέστερο περιβάλλον μόνο και μόνο επειδή είναι περισσότερο ελεγχόμενο από τη θάλασσα.

Για ένα μικρό παιδί, ακόμη και λίγα δευτερόλεπτα χωρίς άμεση εποπτεία μπορεί να αποδειχθούν κρίσιμα.

20 θάνατοι σε εσωτερικά ύδατα και νομοθετικό πλαίσιο που ζητά εκσυγχρονισμό

Στα στοιχεία για τους πνιγμούς αναφέρθηκε και ο Παναγιώτης Πασχαλάκης, πρόεδρος και ιδρυτής του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Safe Water Sports.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, την τελευταία πενταετία έχουν καταγραφεί περίπου 20 θάνατοι σε εσωτερικά ύδατα, δηλαδή σε πισίνες, λίμνες και ποτάμια.

Ο ίδιος επισήμανε ότι ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των περιστατικών συνδέεται με κολυμβητικές δεξαμενές ξενοδοχείων ή άλλων τουριστικών εγκαταστάσεων.

Παράλληλα, έκανε λόγο για περίπου 370 θανάτους από πνιγμό στη θάλασσα ετησίως, αποτυπώνοντας το μέγεθος ενός προβλήματος που επανέρχεται κάθε καλοκαίρι.

Για τα παιδιά κάτω των πέντε ετών, ο κ. Πασχαλάκης υπογράμμισε ότι η συνεχής επιτήρηση από τον γονέα ή τον φροντιστή αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο πρόληψης, ακριβώς επειδή ένα περιστατικό μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Για μεγαλύτερα παιδιά, έδωσε έμφαση στην ανάπτυξη επαρκούς κολυμβητικής δεξιότητας, σημειώνοντας ότι ο οργανισμός του επιδιώκει, σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας, τη συστηματικότερη εκμάθηση βασικών δεξιοτήτων κολύμβησης στα σχολεία.

Ιδιαίτερη συζήτηση ανοίγει, όμως, και γύρω από το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των πισινών.

Ο πρόεδρος του Safe Water Sports υποστήριξε ότι για τις κολυμβητικές δεξαμενές εκτός ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων εξακολουθούν να εφαρμόζονται κανόνες που έχουν τη βάση τους σε παλαιό πλαίσιο του υπουργείου Υγείας, το οποίο ανάγεται στο 1973.

Κατά την άποψή του, η συγκεκριμένη νομοθεσία χρειάζεται ουσιαστικό εκσυγχρονισμό, ώστε να περιγράφονται με σαφήνεια οι σύγχρονες απαιτήσεις για την ασφάλεια, την επιτήρηση, τα προσόντα των υπευθύνων και τον εξοπλισμό που πρέπει να υπάρχει σε κάθε εγκατάσταση.

Αντίθετα, όπως εξήγησε, για τις πισίνες ξενοδοχειακών μονάδων πραγματοποιήθηκε σημαντική αναμόρφωση του κανονιστικού πλαισίου το 2020.

Σύμφωνα με τον ίδιο, θεσπίστηκε τότε η υποχρέωση ο υπεύθυνος επιτήρησης της πισίνας να έχει εκπαίδευση από αναγνωρισμένη σχολή ναυαγοσωστικής και σχετικό πτυχίο για πισίνα ή θάλασσα, καθώς και να βρίσκεται στον χώρο καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας της εγκατάστασης.

Ο Νίκος Ρήγας ανέφερε επίσης ότι όταν μία πισίνα λειτουργεί χωρίς ναυαγοσώστη ή μετά τη λήξη του προβλεπόμενου ωραρίου επιτήρησης πρέπει να υπάρχει η σχετική ενημέρωση και να λαμβάνονται μέτρα ώστε να αποτρέπεται η ανεξέλεγκτη πρόσβαση.

Ακριβώς αυτά τα ζητήματα αποκτούν κρίσιμη σημασία στην υπόθεση της Πάρου. Οι Αρχές καλούνται να εξακριβώσουν ποιο ακριβώς κανονιστικό πλαίσιο εφαρμοζόταν στη συγκεκριμένη επιχείρηση, ποια μέτρα είχαν ληφθεί και αν τηρούνταν στην πράξη την ώρα του δυστυχήματος.

Παράλληλα, διερευνάται η εποπτεία του 4χρονου παιδιού και το χρονικό διάστημα για το οποίο είχε χαθεί από την προσοχή των ενηλίκων πριν εντοπιστεί στην πισίνα.

Ο θάνατος ενός 4χρονου παιδιού στην πισίνα μιας τουριστικής επιχείρησης δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη τραγικό καλοκαιρινό περιστατικό. Η δικαστική και αστυνομική έρευνα καλείται να δώσει σαφείς απαντήσεις για την εποπτεία, την περίφραξη, τη ναυαγοσωστική κάλυψη και τη νομιμότητα λειτουργίας του χώρου. Παράλληλα, το δυστύχημα επαναφέρει με τον πιο οδυνηρό τρόπο την ανάγκη για αυστηρούς και σύγχρονους κανόνες ασφαλείας στις πισίνες, καθώς και για αδιάλειπτη εποπτεία των μικρών παιδιών κοντά στο νερό.