Η τρέχουσα κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ αποκτά νόημα αν εξεταστεί μέσα από ιστορίες του παρελθόντος. Ένας έμπειρος πολιτικός της συντηρητικής παράταξης είχε πει στον Αλέξη Τσίπρα ότι για να αναδειχθεί κανείς αρχηγός χρειάζεται να «χυθεί αίμα». Αυτή η παρατήρηση φαίνεται ότι επαναφέρεται, με διαφορετικό τρόπο, στην τρέχουσα διαχείριση του κόμματος από τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Η πρόσφατη αποπομπή του Κωνσταντινόπουλου, που πραγματοποιήθηκε με αξιοπρέπεια, δείχνει την εφαρμογή της λογικής της ηγεσίας σε συνθήκες εσωκομματικών συγκρούσεων. Η ιεραρχία των αμφισβητήσεων μετακινήθηκε και τώρα ο ίδιος ο Ανδρουλάκης ασκεί τα προνόμια της προεδρίας την κατάλληλη στιγμή.
Μέσα στο κόμμα υπάρχουν φωνές που επισημαίνουν ζητήματα σχετικά με την εικόνα του και την πρόοδο στη διαδικασία διεύρυνσης, ενώ ορισμένοι πρώην υποψήφιοι επιχειρούν να θέσουν προθεσμίες ή να αμφισβητήσουν αποφάσεις. Η στενή κομματική βάση, ωστόσο, παραμένει σταθερή και υποστηρίζει τον Ανδρουλάκη. Σε προηγούμενες αναμετρήσεις, είχε επικρατήσει με ισχυρή διαφορά, ακόμη και απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου.
Οι εσωκομματικές αντιδράσεις δεν περιορίζονται μόνο σε δημόσιες επισημάνσεις, αλλά περιλαμβάνουν και μια προσπάθεια να υποτιμηθεί η πολιτική παρουσία και η εμπειρία του προέδρου. Παρόλα αυτά, η επιρροή του στην εγγεγραμμένη βάση παραμένει ισχυρή και η ηγεσία του αξιολογείται θετικά για τις εκλογικές της δυνατότητες.
Τα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ συνδέονται με την πεποίθηση ότι παραμένει μια κυβερνώσα δύναμη. Οι επικριτές του Ανδρουλάκη δεν έχουν πειστεί για τις δυνατότητες κέρδους των επόμενων εκλογών, ενώ ο ίδιος συνεχίζει να διαχειρίζεται τις ισορροπίες μέσα στο κόμμα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις μελλοντικές εκλογές χωρίς εκβιασμούς.
Η ιστορική πορεία του ΠΑΣΟΚ ως νικηφόρος συνασπισμός της Δημοκρατικής Παράταξης, με την πολιτική επιρροή και την ακτινοβολία του Ανδρέα Παπανδρέου, δείχνει ότι οι προηγούμενοι ηγέτες όπως ο Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Βενιζέλος και η Φώφη Γεννηματά δεν κατάφεραν να διατηρήσουν την ίδια δυναμική. Ο Ανδρουλάκης αξιοποιεί τον προσωπικό του μηχανισμό στην κομματική οργάνωση και παραμένει επικρατών στο παλαιό ΠΑΣΟΚ.
Η αλλαγή ηγεσίας δεν υπόσχεται διεύρυνση των εκλογικών ορίων. Σημαντικό για το κόμμα είναι η διατήρηση της πολιτικής επάρκειας και η παρουσία στη Βουλή με ισχυρή εκπροσώπηση, ανεξάρτητα από τις φιλοδοξίες για πρωθυπουργία το 2027. Ο Ανδρουλάκης καλείται να προσγειωθεί ρεαλιστικά, αξιοποιώντας την εμπειρία και τη βάση του κόμματος.
