Παύλος Μαρινάκης: Να πέσουν οι μάσκες για την πολιτική βία

Σαφές μήνυμα απέναντι στην πολιτική βία και στην ανοχή που τη συνοδεύει στέλνει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, τονίζοντας ότι η κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια καθαρή επιλογή: Δημοκρατία ή βία.

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», με τίτλο «Να πέσουν οι μάσκες», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για αμφίσημες διατυπώσεις, δικαιολογίες ή πολιτικές υπεκφυγές απέναντι σε εγκληματικές ενέργειες.

Ο Παύλος Μαρινάκης αναφέρει ότι όσοι τοποθετούν εκρηκτικούς μηχανισμούς και ασκούν βία δεν μπορούν να παρουσιάζονται ως «ακτιβιστές», ούτε ως φορείς πολιτικής διαμαρτυρίας. Τους χαρακτηρίζει εγκληματίες, ενώ επισημαίνει ότι όταν τέτοιες ενέργειες οδηγούν σε απώλεια ανθρώπινης ζωής, ο χαρακτηρισμός είναι ένας: τρομοκρατία.

Η ανοχή ως πρόβλημα για τη Δημοκρατία

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην πολιτική και ιδεολογική ανοχή απέναντι στη βία, την οποία θεωρεί εξίσου επικίνδυνη με τη δράση των φυσικών αυτουργών. Όπως σημειώνει, για χρόνια επιχειρήθηκε ο εξωραϊσμός ή η υποβάθμιση τέτοιων πράξεων μέσα από διαφορετικές λέξεις και ερμηνείες.

Με τη φράση ότι «η ανοχή είναι το λίπασμα της ανομίας», προειδοποιεί πως κάθε προσπάθεια δικαιολόγησης της βίας λειτουργεί ως ενθάρρυνση για την επόμενη κλιμάκωση. Το μήνυμά του είναι ότι η Δημοκρατία δεν μπορεί να επιλέγει πότε θα υπερασπίζεται τους κανόνες της και πότε θα τους σχετικοποιεί.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τονίζει ακόμη ότι καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να ανέχεται επιθέσεις εναντίον πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων, δικαστικών λειτουργών ή οποιουδήποτε πολίτη εκφράζει δημόσια τις απόψεις του. Υπογραμμίζει επίσης ότι η στοχοποίηση της οικογένειας και της ιδιωτικής ζωής δεν αποτελεί πολιτική αντιπαράθεση, αλλά ευθεία επίθεση στην ίδια τη Δημοκρατία.

Χωρίς εξαιρέσεις στην εφαρμογή του νόμου

Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνει ότι το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι ιερό και ότι η βία δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή επειδή κάθε φορά στρέφεται εναντίον διαφορετικού στόχου. «Καμία Δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει όταν συνηθίζει τη βία», αναφέρει χαρακτηριστικά, θέτοντας το ζήτημα ως θεσμική και όχι απλώς κομματική υπόθεση.

Ο Παύλος Μαρινάκης υποστηρίζει ότι οι αυτονόητες καταδίκες μετά από κάθε περιστατικό δεν αρκούν. Εκείνο που απαιτείται είναι σταθερή εφαρμογή του νόμου, χωρίς ιδεολογικές εξαιρέσεις, χωρίς πολιτικές εκπτώσεις και χωρίς σιωπές που αφήνουν χώρο στην ανομία.

Η τοποθέτησή του κλείνει με την επισήμανση ότι πρέπει να «πέσουν οριστικά οι μάσκες» και να σταματήσει κάθε απόπειρα εξωραϊσμού της πολιτικής βίας. Όπως τονίζει, στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» μορφές τρομοκρατίας, παρά μόνο εγκληματικές πράξεις που οφείλουν να αντιμετωπίζονται με απόλυτο σεβασμό στο κράτος δικαίου.

Το πολιτικό μήνυμα είναι σαφές: η καταδίκη της βίας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, ούτε να εξαρτάται από την ταυτότητα του θύματος ή το ιδεολογικό πρόσημο του δράστη. Αν η βία βρίσκει άλλοθι, αργά ή γρήγορα αναζητά το επόμενο θύμα.