Ποιες παραλίες της Αττικής είναι ακατάλληλες

Μεγάλη συζήτηση έχει προκαλέσει η νεότερη έρευνα του Πανελλήνιου Κέντρου Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ) αναφορικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης σε παραλίες της Αττικής, λίγο πριν από την κορύφωση της καλοκαιρινής περιόδου. Τα αποτελέσματα των δειγματοληψιών αναδεικνύουν περιοχές με αυξημένο μικροβιακό φορτίο, την ώρα που η Ελλάδα διατηρεί υψηλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις για τις ακτές με Γαλάζια Σημαία. Η αντίθεση αυτή έχει πυροδοτήσει έναν νέο κύκλο συζητήσεων σχετικά με τα διαφορετικά κριτήρια αξιολόγησης και τις μεθοδολογίες που εφαρμόζονται στις μετρήσεις.

Οι περιοχές που κρίνονται ακατάλληλες

Σύμφωνα με τα δεδομένα του ΠΑΚΟΕ, η πλέον επιβαρυμένη περιοχή είναι το Πόρτο Ράφτη, όπου πέντε από τα έξι σημεία δειγματοληψίας χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλα για κολύμβηση λόγω υψηλού μικροβιακού φορτίου. Η μοναδική παραλία που εμφανίζεται κατάλληλη στην εν λόγω περιοχή είναι το Αυλάκι. Ανάλογα προβλήματα εντοπίζονται και στην ακτογραμμή που εκτείνεται από το Θυμάρι έως το Λαύριο, όπου ακατάλληλα κρίνονται τα σημεία: Παλαιά Φώκαια, Λεγραινά, Σούνιο, Ασημάκη, Πουνταζέζα, Μαύρη Πέτρα, καθώς και το Δασκαλειό (όπου ακατάλληλα είναι το πρώτο και το τρίτο λιμανάκι, καθώς και η κεντρική παραλία).

Παράλληλα, η ίδια έρευνα καταγράφει προβλήματα και σε παραλίες της Πειραϊκής, της Φρεαττύδας, του Φλοίσβου, της Λουμπάρδας, αλλά και σε σημεία της Αναβύσσου. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για το Σούνιο, την Αρτέμιδα (Λούτσα), το Ζούμπερι και τη Νέα Μάκρη, όπου παρατηρούνται διαφοροποιήσεις ανάλογα με το σημείο δειγματοληψίας.

Οι παραλίες που είναι κατάλληλες

Στην ίδια έρευνα, το ΠΑΚΟΕ περιλαμβάνει και μια σειρά από παραλίες που βρίσκονται εντός των επιτρεπόμενων ορίων και θεωρούνται κατάλληλες για κολύμβηση. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το Θυμάρι, ο Χάρακας, το Μάτι, το Ζούμπερι, δύο σημεία στη Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας και ο Σχοινιάς. Επιπλέον, κατάλληλες εμφανίζονται αρκετές οργανωμένες παραλίες του νοτίου παραλιακού μετώπου της Αττικής, όπως ο Μπάτης, η ΕΔΕΜ, ο Άλιμος, η Γλυφάδα, η Βούλα, η Βουλιαγμένη και η Βάρκιζα.

Ένα από τα βασικά ερωτήματα που προκύπτουν από τα αποτελέσματα είναι το πώς δύο παραλίες που απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους μπορεί να παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική εικόνα όσον αφορά την ποιότητα των υδάτων τους.