Ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό μετά τη ΔΕΘ: Παροχές, σκάνδαλα και διεργασίες για νέα κόμματα

Ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό τοπίο φαίνεται να διαμορφώνεται μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, καθώς οι παροχές που θα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αναμένεται να λειτουργήσουν, αυτή τη φορά, ως σωσίβιο για την κυβέρνησή του. Οι αναμενόμενες εξαγγελίες, με βασικό άξονα φοροελαφρύνσεις για όλα τα εισοδήματα και νέα μέτρα για τη στήριξη των οικογενειών μέσω μείωσης της φορολογίας, στοχεύουν στην άμβλυνση των οικονομικών πιέσεων, όμως είναι σαφές πως δεν φτάνουν για να αναστρέψουν το αρνητικό κλίμα. Αρκετοί αναλυτές και δημοσκόποι θεωρούν πλέον επισφαλή οποιαδήποτε πρόβλεψη για δημοσκοπικά οφέλη από τα συγκεκριμένα μέτρα, με δεδομένο το βάρος των πολιτικών εξελίξεων που ήδη «τρέχουν» και αναμένεται να ενταθούν μετά τη ΔΕΘ.

Το πρώτο μεγάλο κύμα πίεσης αφορά τη δεύτερη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η δικογραφία είναι εκτενής και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εμπλέκει τουλάχιστον οκτώ εν ενεργεία βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι δεν πρόκειται για υπουργούς και άρα δεν καλύπτονται από το νόμο περί ευθύνης υπουργών, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί άρση της ασυλίας τους, με τη διαδικασία να αναμένεται να προκαλέσει πολιτικό σεισμό στη Βουλή. Το μόνο που θεωρείται κάπως “παρήγορο” στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι ότι υπάρχουν ενδείξεις εμπλοκής και βουλευτών της αντιπολίτευσης, κάτι που θα μπορούσε να λειτουργήσει αποσμητικά, πολιτικά. Ωστόσο, η επίπτωση στο κύρος της κυβέρνησης θα είναι σημαντική, είτε έτσι είτε αλλιώς.

Και δεν είναι το μόνο μέτωπο. Ακολουθούν δικογραφίες για το σκάνδαλο της ανακύκλωσης, με τα περίφημα σπιτάκια, που φέρονται να εμπλέκουν τόσο περιφέρειες όσο και δήμους, αγγίζοντας δηλαδή και την αυτοδιοίκηση. Παράλληλα, έρευνες φαίνεται να ολοκληρώνονται και για προηγούμενες συμβάσεις σχετικά με τα συσσίτια σε ευάλωτους πληθυσμούς και μεταναστευτικά προγράμματα, στο πλαίσιο του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και του υπουργείου Υγείας. Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να φέρουν διαδοχικές αποκαλύψεις και εξελίξεις, που θα καταστήσουν το φθινόπωρο πολιτικά καυτό.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η αντιπολίτευση ανασυντάσσεται. Ο Αλέξης Τσίπρας, αν και εκτός θεσμικής πολιτικής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίζεται να διατηρεί υψηλό δείκτη δημοφιλίας σε μια κρίσιμη μερίδα του εκλογικού σώματος. Σύμφωνα με εσωτερικές μετρήσεις, ένα νέο πολιτικό εγχείρημα υπό την ηγεσία του Τσίπρα θα μπορούσε να ξεκινήσει με ποσοστό 17-18%, αρκετά κοντά στη σημερινή δυναμική της ΝΔ, που με τις αναγωγές κυμαίνεται στο 25-26%. Η ψαλίδα αυτή θεωρείται από πολλούς ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς επαναφέρει το σενάριο πολιτικής αστάθειας και ρευστότητας, με πιθανά σενάρια νέων ισορροπιών στο πολιτικό σκηνικό.

Από την άλλη πλευρά του φάσματος, στον χώρο της Κεντροδεξιάς, συνεχίζεται η παρασκηνιακή συζήτηση γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά. Αν και πολλοί θα περίμεναν ότι ο θάνατος της κόρης του, Λένα Σαμαρά, θα έβαζε φρένο σε οποιοδήποτε πολιτικό σχέδιο, το αντίθετο φαίνεται να συμβαίνει. Υπάρχει έντονη κινητικότητα στο περιβάλλον του πρώην Πρωθυπουργού, με δύο βασικές σχολές σκέψης: από τη μία όσοι θεωρούν πως τώρα είναι η στιγμή να αποσυρθεί για να τιμήσει τη μνήμη της κόρης του και να αφοσιωθεί στην οικογένειά του, και από την άλλη εκείνοι που πιστεύουν πως η απώλεια αυτή έχει δημιουργήσει ένα κύμα συμπάθειας, που μπορεί να αξιοποιηθεί πολιτικά για την ίδρυση ενός νέου δεξιού σχηματισμού. Οι συζητήσεις αυτές παρακολουθούνται στενά από το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς οποιαδήποτε διάσπαση στη Δεξιά θα μπορούσε να αλλάξει τα εκλογικά δεδομένα.

Στο κυβερνητικό επιτελείο, πάντως, η στρατηγική παραμένει υπό επεξεργασία. Μετά τις 9 Σεπτεμβρίου, όταν πλέον θα έχει περάσει η ΔΕΘ και θα έχει καταλαγιάσει το επικοινωνιακό κύμα των παροχών, θα ξεκινήσει η ενδελεχής μελέτη των δημοσκοπήσεων και των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους. Τα focus group που παρακολουθεί η ομάδα επικοινωνίας της κυβέρνησης, με συμμετοχή και του γνωστού Αμερικανού συμβούλου Στάνλεϊ Γκρίνμπεργκ, δείχνουν ότι υπάρχουν τρία σοβαρά και σταθερά προβλήματα που επηρεάζουν το πολιτικό κλίμα: η ακρίβεια στα βασικά αγαθά, που δεν λέει να υποχωρήσει, η κρίση στη στέγαση των νέων, που έχει καταστεί πλέον κοινωνική πληγή, και η αδυναμία βελτίωσης στην καθημερινότητα του πολίτη — από τις δημόσιες υπηρεσίες μέχρι τις μεταφορές και την πρόσβαση στην υγεία.

Με όλα τα παραπάνω στο τραπέζι, γίνεται σαφές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπαίνει απλώς σε μια φάση διαχείρισης κρίσεων, αλλά σε μια παρατεταμένη περίοδο έντονης πολιτικής πίεσης, με ανοιχτά όλα τα σενάρια για το μέλλον. Το πολιτικό ρολόι χτυπά γρήγορα, και οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι όχι μόνο για το μέλλον της σημερινής κυβέρνησης αλλά και για τη μορφή του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του.